Lënia vullnetare e imunitetit dhe dorëheqja nga detyra do të ishin një akt i fortë politik dhe qytetar. Do të ishte një sinjal i qartë se askush nuk ka nevojë për mburoja kushtetuese për të provuar pafajësinë e tij.

Mjafton të ndjekësh konferencën e Sali Berishës pas çdo operacioni të SPAK dhe e kupton pse nuk përfiton opozita nga goditjet që merr qeveria.

Ky  vend nuk po gjen qetësi, nga sulmet barbare ndaj organeve të drejtësisë. Nuk ka ditë, që politikanë dhe ish-drejtues të lartë, që janë nën hetim apo po gjykohen, të mos i sulen SPAK-ut, GJKKO-së, ministrit të Drejtësisë, apo të merren me familjarët e tyre

​Ndërsa Salianji po e shkund sistemin nga brenda duke kërkuar rindërtimin e aksionit opozitar mbi bazën e spontaneitetit, Lapaj po e shkund sistemin nga jashtë duke u bërë zëri i kauzës qytetare, i pakompromentuar nga politika e vjetër.

Berisha, i cili është konsumuesi më i madh i medias në historinë e politikës shqiptare, edhe kur nuk ka për të thënë asgjë, u injorua nga media pikërisht në një moment që qoftë edhe për balancë ai mund të ishte interesant.

Grupet e deritanishme nuk e kanë problem të votojnë kundër PS, thjeshtë urrejnë, madje në kulm Sali Berishën. Mbani mend zgjedhjet e bashkisë së Tiranës të 2011 kur i morri holandezi fluturues, siç thoshte dritë pastë Artur Zheji.

Vetëm një pjesë e vogël e gjimnazisteve, ata që kanë mësuar sistematikisht për 3 vite, arrijnë të shkollohen në fakultete, të mbarojnë studimet e larta, dhe të punësohen. Ka mbi 2 dekada që sistemi arsimor çalon në disa drejtime

Ajo që po ndodh është më e sofistikuar: një zhvendosje e pushtetit nga hapësira politike e dukshme (parlamente, zgjedhje, debate publike) drejt hapësirave teknike, kontraktuale dhe algoritmike, të cilat janë shumë më pak të aksesueshme për qytetarët dhe shumë më pak të kontrollueshme në mënyrë demokratike.

Këtyre akuzave iu bashkua dhe Berisha, teksa akuzoi jo vetëm Salianjin por dhe Kadiun, fituesin e primarëve në Tiranë, se nuk janë përfshirë në fushatën e PD, duke marrë menjëherë reagimin e tyre se po bëhen akuza të pavërteta.

Kërkesa kryesore e Lëvizjes së Adriatik Lapajt, tashmë i ngujuar para Kryeministrisë, është për një qeveri tranzitore dhe pas një periudhe kalimtare, ku teknokratët do marrin në drejtim vendin, të realizohet një organizim model zgjedhjesh.

Kosova ka një Marrëveshje Stabilizim Asociimi me BE-në. Kosova përfiton edhe nga mjetet e paraanëtarësimit, ani pse qindra miliona i janë bllokuar me masat ndëshkuese që edhe në Bruksel e pranojnë se kanë qenë gabim.

Po të paguhem, shëndeti im keqësohet. Më merren mentë. Më dridhen gjunjët, më vjen për të vjellë. Shkrimet nuk buçasin, nuk magjepsin, nuk ekzaltojnë, nuk lumturojnë.

Një gabim protokollar rregullohet shpejt. Dëmtimi i autoritetit të shtetit, jo. Ta zemë se BKH ka gabuar që nuk i paska dorëzuar “patllaket” brenda në hollin e Kryeministrisë. Kryeministri gabon ku e ku më shumë kur flet me këtë gjuhë jashtë në publik.

Zgjedhja e kësaj periudhe – kur qytetarët janë të përqendruar te Krishtlindjet dhe Viti i Ri – tregon një shkëputje të thellë të PD-së nga realiteti social. Protesta në këtë moment nuk mobilizon, por bezdis; nuk frymëzon, por lodh.

Berisha nuk jep asnjë shpjegim pse demokratët nuk dalin më në shesh. Pse opozita është e paralizuar. Pse Rama qeveris pa frikë. Pse çdo betejë përfundon me humbje dhe çdo protestë shndërrohet në farsë.

PD u fsheh pas figurave neutrale, pavarësisht se duhet të ishte mendjehapur e të kishte kandidatë politikë, sepse nuk prodhon dot më politikë, nuk gjeneron dot as edhe ide, nuk përbën më dot as alternativë serioze për rrëzimin e Ramës.

Deputetët e PD-së as perden nuk e lëvizin dot pa lejen e Berishës, jo më të mbështesin një Shabanin, i shpallur më pas armik i infiltruar nga Rama në gjirin e SHQUP-it dhe sorosist.

Protestat vlejnë vetëm për të mos u rrëzuar Berisha nga froni i PD. E vetmja arsye pse ai i thërret ato është të tregojë që është i fortë dhe ka njerëz nga pas më shumë se Salianji. Për kaq i duhen.

Në shoqëritë moderne, pushteti nuk matet më me forcën e dhunës fizike apo me censurën e hapur. Ai matet me diçka shumë më të heshtur dhe më efikase: me frikën. Me heshtjen që ajo prodhon.

Debati për kryetarin e ri të SPAK, zgjedhja e Avokatit të Popullit dhe përplasjet politike rreth çështjes së zv.kryeministres Balluku ishin pikat ku PD e Sali Berishës u përpoq ta kanalizonte debatin.