'Do të ishte gabim që kjo të lexohej si lavdërim për qeverinë, apo si provë se salla e Kuvendit, papritur është transformuar dhe po përjeton një epokë të artë. Përkundrazi. Shumica parlamentare procedon ashtu siç bëjnë përgjithësisht shumicat parlamentare, me vetëbesimin e atij që e di se i ka numrat.'

Tipike çfarë kam vërejtur në të gjitha kohët se ‘filozofët e minoritetit’ e kanë në dorë qeverinë e Athinës (!).

Në vitin 2013, shqiptarët larguan nga pushteti Sali Berishën me një votë gati plebishitare. Mbi një million votues i thanë « jo » qeverisjes së mëtejshme të tij. Në vitin 2026, zgjedhësit në Hungari larguan, po ashtu në mënyrë plebishitare, Viktor Orbanin.

Ka një keqkuptim romantik për fundin e demokracive: imagjinohen gjithmonë si skena dramatike, me tanke në rrugë, ushtarë që pushtojnë institucionet dhe liderë që shpallin gjendjen e jashtëzakonshme.

Politika amerikane sot po mbështetet fort tek modeli i “deal-it”. Kjo shihet në mënyrën si trajtohen marrëdhëniet tregtare dhe ato strategjike. Vendosen tarifa të larta ndaj partnerëve, më pas negociohet për t’i ulur.

Poetët e vërtetë janë të rrallë në çdo komb, por në Shqipërinë tonë të vogël, akoma më të rrallë pikërisht sepse ne jemi pak. Për të kuptuar Mimoza Ahmetin duhet të njohim se si mençuria botërore i ka konsideruar poetët që në kohë të kohëve.

Le ta mbajnë kryetar për qejf, meqë e duan domosdoshmërisht mashtrues, të pacipë, të korruptuar dhe mbi të gjitha të paditur në gjykatë për vepra penale për korrupsion dhe vrasje politike nga prokuroria.

Reforma zgjedhore duhet jo vetëm të garantojë zgjedhje të ndershme e përfaqësim real të vullnetit të zgjedhësve, por duhet edhe t’u përgjigjet ndryshimeve të mëdha demografike, ekonomike e sociale të vendit. 

"Disa stenda me faksimile dekretesh sulltanore për hapje shkollash turke dhe çuditërisht edhe shumë greke, por sigurisht asnjë shqipe, në Kosovën e fundit të Shekullit të 19-të dhe fillimit të Shekullit të 20-të, duket se janë e vetmja gjë e 're' në bibliotekën dikur emblematike të korifejve të Kosovës."

Shtimi i ndjeshëm i prodhimit të energjisë elektrike nga fotovoltaikët bëri që rritja e çmimit të naftës të mos përkthehej në një spirale të fortë inflacioni tek ushqimet. Nuk patëm krizë të dyfishtë naftë-energji elektrike

Kur flitet për dosje shqiptaro-greke dikush me të drejtë mund të listojë pa hezituar disa “gropa thithëse” që mbajnë peng të shkuarën (por dhe të tashmen) e raporteve mes dy vendeve: ligji i luftës, pakica greke në Jug, çështja e pronave të çamëve, marrëveshja e dështuar e detit e disa aspekte të tjera më të vogla e të parëndësishme.

Në të gjitha sondazhet që kam zhvilluar nga 2013-ta e këtej, asnjëherë nuk ka rezultuar që të paktën gjysma e popullsisë së rritur të vendit të jetë e kënaqur me punën e qeverisë. Po ama, nga ana tjetër, pakënaqësia ndaj opozitës ka qenë shumë më e madhe.

Po kthehesha para do kohësh nga një humbje me dashje nëpër Mallakastrën magjike ku rashë e u bëra helaq me baltë te një përrua.

Veç vendeve të instagramit, të socialmediave, ato më ekskluzivet janë vendet që italianët njohin, frekuentojnë dhe i ruajnë që në fëmijëri.

Prej kohësh, PD-ja nuk është më një fabrikë që prodhon shpresë për pushtet qendror, por një rreth vicioz ku energjitë shpenzohen për vula, zyra dhe rreshtime pas lidershipit.

Katër mandate radhazi nuk mund të shpjegohen me teatër. Ato janë, para së gjithash, produkt i votës.

"Protesta e fundit e PD ishte me të vërtetë spektakolare, për nga niveli i lartë i dështimit por dhe mënyra e prezantimit. Ishte fund e krye një ‘film’ i parë dhe herët e tjera, por dhe me ‘risi’ për nga mënyra e intepretimit dhe e stimulimit nga ana e deputetëve të PD".

Krijimi i Operatorit të Blerjeve të Përqendruara përfaqëson një nga reformat më të rëndësishme në fushën e prokurimit publik në Shqipëri

Nga sondazhi im rezultoi se vetëm 5.2% e kishin ndjekur tërësisht protestën direkt në televizion, kurse 80.1% nuk e kishin ndjekur fare. Ndërkohë, 14.7% thjesht i kishin hedhur një sy protestës në televizion tek po zhvillohej.

Në rastin e Sali Berishës, narrativa e pafajësisë politike bie ndesh me një fakt të thjeshtë: një lider që ka qenë për dekada në qendër të vendimmarrjes nuk mund të jetë njëkohësisht edhe viktim edhe spektator i pafuqishëm i pasojave politike.