Në të vërtetë, kush nuk ka kuptuar se Gërdeci dhe 21 janari që vazhdojnë sot të mbajnë peng të ardhmen europiane të Shqipërisë, qenë një sfidë poshtërimi ndaj drejtësisë, nuk ka kuptuar asgjë nga gjithë historia që ndodhi.

Ne qemë dëshmitarë, të verbër a me sy nuk e dimë ende, të kërcënimit të shtetit ndaj drejtësisë. Ina Rama ishte ajo që u ndodh ndoshta në provën më të vështirë të karrierës së saj. Me këto dy ngjarje. Me këto dy krime. Shtetërore dhe njerëzore gjithashtu.

Historia e qytetërimit evropian na ka mësuar se zhvillimet shoqërore vijnë nga kthesat e mëdha historike. Kthesat historike nuk vijnë nga rasti por gjiththmonë kanë ardhur si pasoje e goditjes së padrejtësisë.

Ai i riu që sot akuzonte Edi Ramën “vetë i çuat atje dhe vetë i vratë”, është vetëm korrieri i fundit i tezës më hipokrite dhe më mashtruese të 21 janarit, që e sheh përgjëgjësine e vrasjeve eksluzivisht mbi shpinën e opozitës së kohës, e jo tek ata që tërhoqën këmbëzën e armës.

Me kulturën e mangët demokratike, ende sot nuk kuptohet se demokracia ndërtohet për çdo ditë, çdo orë dhe çdo minutë, por në parlamentin tonë, njerëzit e PD-së me dhunën e përdorur nuk arrijnë as ta perceptojnë atë që është jashtë binomit Berisha-Bashës, ashtu si njerëzit e maxhorancës kur artikulojnë dhe përcjellin fjalët e Ramës: se nuk kanë kohë për opozitën, nuk kuptojnë në thelb se politika është marrëveshje.

Sistemi në tërësi dhe magjistratët që kanë marrë përsipër barrën e drejtësisë së re nuk duhet të  presin që gjerat tua thotë Strasburgu si në rastin e 21 janarit

Është mbresëlënëse të lexosh në 32 faqe, në krye dhe në fund të vendimit të Gjykatës së Strasburgut tre emra: Rajmonda Nika, ditëlindja, 1984 Lezhë, Amelia Nika datëlindja 2009 Lezhë dhe Mentila Nika, ditëlindja 2010 Lezhë. Një nënë e dy vajza po vendosin një gur të rëndësishëm në themelin e Drejtësisë së re shqiptare.

Fjala e plotë e kryeministrit Edi Rama në ceremoninë përkujtimore të 21 janarit 2011, ku mbetën të vrarë 4 protestues.

21 janari 2011 është dita kur Shteti i shqiptarëve ra në humnerën më të zezë të ekzistencës së tij dhe mori me vete në atë humnerë ndërgjegjet e shumë bashkëatdhetarëve

Këto 11 vite të pushtetit të socialistëve ka pasur dhjetëra demonstrata të dhunshme. Është sulmuar kryeministria janë sulmuar institucione të tjera me molotov me thyerje dyersh e xhamash, janë paralizuar nyje të tëra trafiku në kryeqytet, dhe nuk ka është përmbysur bota. Thjeshtë kryeministri nuk ka vrarë askënd.

Të mendosh se anëtarët, mbështetësit dhe votuesit e PD-së për 30 vite, ndryshuan mendim brenda natës për Sali Berishën është naivitet.

Ajo që ndodhi në mbledhjen e thirrur nga Alibeaj-Gjiknuri është thjeshtë, shfaqja e radhës e luftës së gjelave tek ish Partia Demokratike

Kot lodhet dhe Salianji, që përpiqet t’i bjerë në sy si i fortë dhe si organizator. Berisha ka parë të fortë të vërtetë, jo fals, dhe e ka parë që nuk i kanë bërë punë. Kurse për organizator është i kënaqur me Flamurin, që i përngjet gjeneralit idiot të Stalinit, Voroshillov. Ajo që mban mend ai nga Salianji është shkopi i bejzbollit, kështu që lodhet kot.

Brenda një teorie hetimi ndaj një krimi si ky që po zhvillohet kundër Belerit, për kryeministrin aktual të Greqisë, Mitsotaqis, del i fortë dyshimi që kryeministri i Greqisë mund të ketë qenë bashkëpunëtor në krimin që ka kryer kundër Republikës së Shqipërisë, Fredi Beleri.

Konflikti në radhët e opozitës nga tragjik po shndërrohet përditë e më shumë në komik. Të tëra palët akuzojnë njëra-tjetrën si të shitura dhe të blera nga Edi Rama.

Këta meqë janë konsumuar dhe kanë humbur legjitimitetin tek shqiptarët duan që më diktime aspak demokratike të mbeten alternativë dhe të jenë faktor në politikën shqiptare.

Për të kuptuar opozitarizmin e vërtetë të Nokës, Bardhit dhe deputetëve të tjerë të “Rithemelimit”, mjafton të shohësh sjelljen e tyre të sotme përballë Damian Gjiknurit dhe deputetëve të tjerë të PS-së dhe ta vësh përballë sjelljes së tyre me deputeten Flutura Açka

Lëvizja e Sali Berishës dihej që në krye se do të dështonte keqazi, se ajo kurrë nuk do të rrezikonte pushtetin e Edi Ramës (përkundrazi ajo do ta bënte atë të parrezikshëm) , se ajo kurrë nuk do ta bënte PD-në më të fortë dhe më të hapur, se ajo kurrë nuk do të mund të dilte nga izolimi ndërkombëtar

Në krye të herës qytetarët shqiptarë po tregojnë gjithnjë e më shumë se tashmë nuk është kohë ‘revolucioni’, por në të vërtetë është koha për të mbyllur tranzicionin e tejzgjatur shqiptar, ku autori kryesor për zgjatjen e tij ka qënë për 33 vite me radhë vetë Sali Berisha.

Ndërkohë që Gazi sot, e quan privilegj shkëmbimin e letrave. Në fakt, sulmi ndaj presidencës nuk se është një rast për Bardhin, pasi e ka bërë sa herë për Gjykatën Kushtetuese, kur vendimet e saj nuk i kanë pëlqyer.

Ndodhia në Parlamentin e Shqipërisë kësaj të mërkure, ku u dhunuan tre gra nga dy burra ‘të urdhëruar’, i nxori rrënjët Partisë, tashmë të kthyer në ‘Rithemelim’. Duket se Partia kishte bërë rrugën e një deveje nëpër shkretëtirë dhe tashmë i kishte mbetur vetëm skeleti e prandaj duhej të ‘rimbushej’, ose të rithemelohej- siç u pëlqen këtyre ta thonë.