Këta të dy duan ta sundojnë prapë popullin; por cilin popull?! Popullin as e njohin dhe as i njeh. Ai ishte një film i vjetër…

Shqiptarët të frustruar dhe të dëshpëruar, tashmë për disa vite, sepse jetojnë në vend që s'kanë të drejta, por pa drejtësi, nuk kanë përfaqësim politik, por nënshtrim përmes politikës, janë të varfër e qeverisen nga të pasur, s'kanë punë e janë të dëshpëruar për tu punësuar në këtë realitet, shpresë të vetme  kanë që Ata atje lart  të arrestojnë veten e kështu, sa herë që bëhet fjalë për ndonjë arrestim të bujshëm, kthehet një histeri kolektive!

Në Kosovë qeveria ka provokuar një debat pas vendimit të saj për të rikonstruktuar shtëpinë e njohur si “Shtëpi e Xhafer Devës” në Mitrovicë, një ndërtesë që lidhet me emrin e tij në kohën kur Mitrovica nën pushtetin gjerman, u bë pjesë e Shqipërisë dhe kur Xhafer Deva ishte figura më e njohur politike shqiptare e lidhur me nazmimin dhe personalisht me Hitlerin.

Për 92 vjet ekzistencë shtëpia e Xhafer Devës më së paku ka qenë e tij. Për arsye të njohura. Pas Luftës së Dytë Botërore shtëpia ka qenë ambulancë dhe strehimore për familjet e pastreha.

Siç ndodh tashmë historikisht me të gjithë bashkëpunëtorët e tij më të ngushtë, Sali Berisha ja ka ngjitur tashmë edhe Ilir Metës strategjinë e tij politike: Shpif, shpif se diçka mbetet! Që të dy gënjejnë në të njëjtën mënyrë, dhe fakti që tani gënjejnë bashkë, mendojnë se janë bërë më të fortë. Në realitet, pikërisht falë gënjeshtrave të tyre, ato qe i kanë bashkuar janë vetëm dobësitë.

Sulmin kundër Lulzim Bashës, Ilir Meta e paralajmëroi që përpara zgjedhjeve të 25 prillit, kur foli për një rimarrje të opozitës nga ana e tij. Por pas zgjedhjeve parlamentare, Meta nuk ju vërsul direkt kreut të Partisë Demokratike. Ai dhe Monika kryemadhi patën në fillim një zbutje e “reflektim të gjatë” sa Nikollë Lesi e quajti “Presidenti danez” në një nga shkrimet e tij me ironi. 

Nuk është më një çeshtje serioze juridike. Madje as edhe një problem i mprehtë politik e institucional. Procesi për shkarkimin e Ilir Metës në Gjykatën Kushtetuese është më së pari një batërdi e rrokopujë në planin njerëzor, në rrafshin e arsyes elementare dhe të qasjes ndaj dinjitetit dhe imazhit personal e zyrtar të Kreut tonë të shtetit.

Aleanca me partnerin strategjik të SHBA  apo respektimi i vendimeve të Gjykatës Kushtetuese në Shqipëri, nuk duhet lejuar të kthehet në garë politike. Ai duhet të kthehet në standard. Dhe kur i kthen në standard pastaj Ilir Meta dhe Sali Berisha fillimisht kanë të drejtë të rijnë vetëm në shtëpi. Ose në burg, nëse drejtësia vepron.

Drejtësia në këtë vend ende nuk po guxon të përballet me kriminelët e regjimit. Konkretisht. Pas rënies së diktaturës, pra pasi ajo u shpartallua vetë dhe jo pse e rrëzuan shqiptarët, Sali Berisha ia arriti që të ndërtonte një regjim neokumunist.

Pas tërheqjes së Gjykatës Kushtetuese për të marrë vendim, në përfundim të shqyrtimit të të gjitha provave, Ilir Meta paditi Kuvendin në Prokurori.

Lulzim Basha është prototipi i politikanit, që të huajt e kanë qejf ta tregojnë si rezultat i arritjeve në kancelaritë e tyre. Me një buzëqeshja që nuk i ndahet nga fytyra, me një qëndrim të mirë në protokoll.

Sali Berisha ka 31 vjet që konsumon politikë, dhe kjo nuk është pak. Eshtë njeriu “kampion” në ish-vendet socialiste, që hyri dhe nuk pranon të dalë nga politika.

Në Shqipëri kemi përjetuar një precedent të tillë lufte fatale brenda llojit-luftë që është shumë për e ashpër dhe vdekjeprurëse politikisht sa ajo mes rivalësh normal që janë në krahë të kundërta.

Lulzim Basha është prototipi i politikanit, që të huajt e kanë qejf ta tregojnë si rezultat i arritjeve në kancelaritë e tyre. Me një buzëqeshja që nuk i ndahet nga fytyra, me një qëndrim të mirë në protokoll, Ai jo vetëm është një diskutues i mirë, por di të thotë si pakkush në Shqipëri gjërat që kërkon “I Huaji”.

Për herë të parë gjatë më shumë se 30 viteve të fundit, kur Sali Berisha ka sunduar në politikën shqiptare, Liri Berisha gruaja e tij, u shfaq në një tribunë politike në Vlorë duke ju folur grave që mbështesin familjen e saj në betejën e fundit me SHBA

Dënimi i ish-ministrit të Brendshëm Saimir Tahirit, i zuri të gjithë në befasi. Pak e prisnin se ai do të shkonte në qelitë e burgut me një pjesë të atyre që janë arrestuar në 4 vjeçarin që drejtoi atë që njihet si Ministria e “mallkuar”. Saimir Tahiri ka dritëhijet e tij, por ato i kanë të gjithë politikanët, përfshirë Ilir Metën, Monika Kryemadhin, Sali Berishën e Edi Ramën.

Vendin tonë prej kohësh e ka kapluar vala e rritjes së çmimeve dhe zmadhimit të problemeve ekonomike. Rritjet kanë prekur fillimisht produktet ushqimore, duke vazhduar më pas me naftën, benzinën, gazin, materialet e ndërtimit dhe lëndën drusore. E mirëkuptoj rritjen e produkteve të importit sepse çmimet përcaktohen nga tregjet ndërkombëtare.

Në çdo kohë Berisha e gjen një shpurë idhtarësh të ngjashëm me të që i bëjnë jehonë taktikës së tij denigruese dhe cënuese të dinjitetit njerëzor. Në darën e tyre të ndotur përfundojnë sistematikisht “armiq” të vjetër e “armiq” të rinj: nga gazetarë, politikanë, njerëz të drejtësisë, ambasadorë, artistë e njerëz të shoqërisë civile, kushdo që “guxon” të shprehë një mendim që nuk është sipas botëkuptimit të ish-Presidentit, ish-kryeministrit, ish-liderit të PD-së të Shqipërisë.

Të dy ish zyrtarë të lartë. Të dy juristë në profesion. Të dy gati moshatarë e familjarë. Të dy njësoj para ligjit.

Gjatë 12 muajve të parë të administratës Biden, numri i të punësuarve në ekonominë amerikane është rritur me 6.6 milionë. Rekord historik ky (si në vlerë absolute, edhe relative), me diferencë jashtëzakonisht të madhe për vitin e parë të çdo administrate amerikane deri më sot.