Kandidati qesharak është dhurata më e bukur që mund t’i bëhet pushtetit dhe sistemit që mezi mbahet në këmbë. Është manekini që bën teatrin e demokracisë, pasqyra ku reflektohet degradimi i politikës, i opozitës, i medias dhe i një shoqërie, që është mësuar të qeshë me talljen që i bëhet e jo ta ndalë.

Dëgjoj teksa zbres shkallët e një rrugice në qytetin B., teksa merrem si gjithmonë ndërkohë me celularin dhe nuk shoh se kush bëzanë. “Nuk jam qesharak!” – dëgjoj një zë kumbues që më drejtohet nga lart.

71.6% e të anketuarve banojnë në lagje/fshatra ku armëmbajtja pa leje nuk përbën problem shqetësues.

Kryetari i Gjykatës së Lartë, zoti Sokol Sadushi, ka deklaruar dje në një tryezë me përfaqësues të Komisionit të Venecias: “Qytetari nuk kërkon drejtësi të përsosur, por drejtësi që përpiqet çdo ditë të jetë më e drejtë.”

Në Shqipëri është ndërtuar « Republika e Prokurorëve » si një vullnet propagandistik për të kënaqur pritshmëritë e të huajve që disa herë nuk e kanë kuptuar thelbin e ndërtimit të shoqërisë shqiptare.

Ilir Meta është sot një qytetar i lirë, pa asnjë funksion shtetëror, përveç titullit formal të një partie që nuk ekziston realisht. Ai nuk përbënte asnjë rrezik për hetim apo gjykim në liri.

Me një buzëqeshje që do ta kishte zili edhe sulltanesha Hyrrem dhe me bindjen e një pedagoge që sapo ka zbuluar metodën revolucionare të mësimdhënies, Balluku shpalli me krenari se nuk ka humbur asnjë episod të “Sulejmanit të Madhërishëm” dhe se, falë këtij seriali, ka mësuar historinë.

Sali Berisha u shpall Non Grata më 19 maj 2021 nga Departamenti i Shtetit i SHBA në bazë të ligjit 7031C, me një motivacion shpërthyes: “Korrupsion Madhor, minim të demokracisë dhe pengim të drejtësisë”. Vendim që nuk përfshin vetëm Sali Berishën, por krejt familjen e tij.

Mbrëmja u zhvillua në kuadër të Forumit Ndërkombëtar të Sigurisë dhe Politikave Globale, një ngjarje që bashkon përfaqësues të lartë politikë, ekspertë të sigurisë dhe drejtues institucionesh ndërkombëtare. Diskutimet u fokusuan në sfidat e sigurisë globale, bashkëpunimin ndërkombëtar dhe rolet strategjike të vendeve të rajonit në ruajtjen e stabilitetit dhe paqes.

Pra procedimi penal, sipas Konventës, Kushtetutës dhe ligjeve të shkruara, fillon menjëherë sapo ka ardhur një pasojë penale dmth, është vrarë dikush, është vjedhur diçka, apo është kryer një shkelje ligji me pasojë.

Këtë vit, teksa numri i automjeteve të regjistruara me targa shqiptare ka arritur shifrën 1 milion (sa trefishi i atyre të 2010-ës), numri i vdekjeve rrugore është përgjysmuar.

Kur gjykatësi nuk bën dot punën e tij, nuk është e thënë që vendin e tij ta marrë në dorë prokurori, ministri, apo "juristët popullorë”. Koha kur "partia" vendoste se kush ishte armik dhe kush ishte fajtor, ka mbaruar. Të paktën kështu shkruhet në letër.

Por ndryshe nga Dodiku, i cili më në fund e kuptoi se përplasja me Perëndimin nuk të çon askund, Berisha vazhdon të luftojë me hijet e së shkuarës. Ai po udhëheq një betejë që nuk ka më terren, një opozitë që është më shumë tribunë personale se alternativë politike.

Këshilli i Lartë i Gjyqësorit, i cili është organi më i lartë i qeverisjes së gjyqësorit, i cili ka në kompetencë edhe mbrojtjen e të gjithë personelit të drejtësisë. KLGJ ka bërë një mbledhje sot, ku asnjë fjalë nuk ka nxjerrë mbi shantazhin që vijon t’i bëhet nga kreu i PD-së një gjykatëse kundër krimit dhe korrupsionit.

Përplasje ligjore, arrestime, kërcënime për kallëzime, tregojnë se Drejtësia shqiptare po jeton. Avokatë, prokurorë, gjyqtarë, në konfliktet publike që sot shikojmë, po përvijëzojnë pushtetin e pavarësisë së tyre dhe sot janë në kohën e duhur ta ndërtojnë dhe ta përfundojnë.

Sa herë i afrohej VV-ja anëtarësimit, paraqiteshin disa pengesa, sepse kërkoheshin dëshmi se ajo nuk është kundër BE-së dhe vlerave evropiane. Për këtë arsye, për një kohë jo të shkurtër VV-ja merrte pjesë në punimet e PSE-së vetëm në cilësinë e “vëzhguesit”.

Nuk ka një të vërtetë absolute, por shumë të vërteta relative që madje edhe mund të kundërshtojnë njëra-tjetrën. Gjithçka varet nga këndvështrimi, interesi e mbi të gjitha nga koha që mund të ndryshojë po gjithçka.

Dy pordhat e fundit të opozitës, ajo e një mokrari konspiracionist folklorik mbi banakun e kolonjarit komunikator brilliant, dhe tjetra pordhë, ajo e një Labi ardhur në qef me raki Skrapari në mes të Sheshit Skënderbe, nuk janë veçse maja e ajsbergut të pordhave të opozitës.

Kjo ndodh kur drejtësia paragjykohet jo vetëm nga jashtë, pra nga publiku, por edhe nga vetë ata që e përfaqësojnë atë në sallën e gjyqit. Dhe kur pazaret mungojnë, kur dikush refuzon të hyjë në “marrëveshje”, tensioni rritet.

Humbja e Bugajski-t personalisht më rikthen te mungesat e tjera që kjo gazetë ka përjetuar gjatë këtyre viteve. Jemi udhëtarë të përkohshëm në një stacion të përbashkët, ku disa ndalen më herët, të tjerët më vonë.