Plazhe plot, apo plazhe bosh? Jemi si Maldivet apo si Afganistani? Shërbime skëterrë apo shërbime luks? Edhe këtë vit një debat i ushqyer nga ekstremet dhe që shërben vetëm për zhurmë dhe jo për përmirësim real.

Porti i ri i Porto Romanos e bën Shqipërinë një pikë kyçe strategjike për tregtinë dhe për sigurinë e gjithë rajonit. Pas vetëm pak vitesh, praktikisht Durrësi do të ketë tre porte. Portin tregtar të Porto Romanos, portin turistik që po ndërtohet në një pjesë të hapësirës që sot ka Porti i Durrësit dhe portin e ri ushtarak të NATO-s.

Për 34 vjet Himara është kthyer në një lojë tashmë e pandërprerë politike e Athinës në Shqipëri. Dilema se kush është shqiptar e kush grek në një zonë që asnjëherë nuk ka pasur problem identitetin, e kanë kthyer debatin në një ngërç absurd.

E ndërkohë deputetët demokratë votonin Kodin Zgjedhor bashkë me ata socialistë, me shpresë se të njëjtët do të mbeten deputetë, Kalaja dhe Gjokutaj përfunduan në prokurori nën akuzë për “aktrim të dobët”, ndoshta, sepse “kërcënimin e tyre nuk e ka besuar askush”.

Zgjedhjet në Himarë po nxjerrin në sipërfaqe problemin real që ka pakica greke në Shqipëri. Ky problem ka të bëjë me përfaqësimin e saj politik, problem i cili në dekadën e fundit ka nxjerrë jashtë loje faktorët nacionalistë grek në Shqipëri, të lidhur me Agimin e Artë.

Kanë kaluar 3 ditë nga zhvillimi i kongresit të PS, ku Rama bëri prezent dhe emrat e ministrave që do të largohen, si dhe emrat e atyre që i zëvendësuan, përfshirë këtu emrin e kryetares së re të Kuvendit Elisa Spiropali pas dorëheqjes së Lindita Nikollës, dhe eksponentë të opozitës duke filluar nga Sali Berisha e përfunduar tek Ilir Meta e Klevis Balliu, s’kanë minutë që nuk merren me fjalën e Ramës e deri me vendimet e këtij kongresi socialist.

Pra, fillimisht tashmë po konstatohet se fitorja e D.Trumpit nuk është punë e kryer rreth së cilës do akomoduar, tashmë po zhvillohet një garë. Faza e ardhshme do të duhej të ishte mbase të kuptuarit se në këtë garë K.Harris ka gjasa për të fituar. Dhe dikur më vonë, fillimi i akomodimit me idenë e presidentes Harris.

Duhet ndarë mendja nëse SPAK është i besueshëm apo organizatë kriminale! Duhet ndarë mendja nëse Dumani është i besueshëm apo është ushtar i krimit dhe i kontrolluar nga Edi Rama.

Rruga që Qan, është rruga 22 kilometra nëpër kodra nga Ndroqi në Vorë. Tepër panoramike. Tepër turistike. Meqënse askush s'do me e shkel me këmbë ose me rrota makine, nga inati, rruga qan.

Kush zgjat duart e pista të fëlliqë SPAK, ka mundësi të na largojë disi shpresën e madhe që kemi si qytetarë tek SPAK. SPAK, mbi 140 mln euro pasuri të sekuestruara dhe konfiskuara në dy vjet. Kush sulmon SPAK, e ka makth, tmerr dhe ankth.

Pak a shumë kjo anekdotë të kujtonte sot “egërsinë” e Gazmend Bardhit dhe grupit të Berishës kundër ndryshimeve në qeveri dhe kërkesa e llogarisë “pse i hoqën ministrat’ dhe i zëvendësuan me të panjohur për ta. 

Vështirësi të jashtëzakonshme në lëvizjen në qytet, cënime të tmerrshme të natyrës e mbindërtime që vazhdojnë të mbijnë kudo, i marrin përherë e më shumë frymën qytetit bregdetar.

Është e trishtë një shoqëri që luftën kundër korrupsionit shpreson që t'ia bëjë Arben Ahmetaj.

Në korrikun e vitit 1924, liberali Fan Noli ishte kryeministër në Tiranë.  Ai kishte ardhur në pushtet me kryengritjen e qershorit, që kishte rrëzuar konservatorin Ahmet Zog.

Reagimi i parë ishte i Belind Këlliçit, një prej figurave kryesore të PD, i cili ishte në qiell të shtatë, që sipas tij, Kongresi kishte varrosur Erion Veliajn.

Ka disa vende në vitet e fundit me shpërthimin e teknologjisë, që kanë shfrytëzuar platformat digjitale për një “kuvend politik” pa u takuar, e për të komunikuar në distancë, por in touch.

Jo se Edipi nuk ishte aty, por ishte fshehur perdeve të skenës politike.

Rreth 60% e pjesëmarrësve të këtushëm të zgjedhjeve të Himarës do t’ia japin votën Tavos. Për Gjikurinë do të votojnë rreth 2400 zgjedhës të këtushëm. Se sa zgjedhës do të vijnë nga jashtë për t’ia dhënë votën atij më 4 gusht mbetet të shihet…

Ato 7 minuta e 55 sekonda me 50 kilometra në orë të vijnë ndërmend ato kthesa të frikshme, ajo ngjitje dhe zbritje po e frikshme apo shkëmbime në fije të perit me makina të tjera dhe atë panoramë mahnitëse as që e shijoje në ato 1 orë kapërcim të atij mali.

Ka 34 vjet, që Parlamenti mbushet me emra, njerëz, dhe figura, që ngrenë dorën “amin o hoxhë”, marrin pjesë rrallë në punimet e Komisioneve apo Parlamentit, marrin edhe rrogën e majme në fund të muajit, dhe kaq..