Vetëm një grek e bir greku thotë se Bubulina është greke, komenton një nga miqtë përfund postimit tim të djeshëm

Duke analizuar vetëm zgjedhësit e vendosur për të votuar qysh sot rezulton se diçka më shumë se gjysma e të vendosurve do t’ia jepnin votën PS-së.

Nuk di kush ua ka mbushur mendjen Berishës dhe Metës ti bëjnë reklamë Edi Ramës për mitingun e Athinës, duke krijuar klimë që kjo gjë të përsëritet dhe në vendet e tjera. Këmbngulja e tyre se Rama ka marrë me vete administratën nga Shqipëria përveçse është gënjeshtër e verifikueshme, është dhe shumë banale dhe pa fantazi si akuzë. 

Shqiptarët nuk mund ta kërkojnë të ardhmen, në Ballkan, pa u paqëtuar me fqinjët.

Është e pabesueshme lehtësia marramendëse me të cilën ballkanasit luajnë aktet e tyre më serioze. Ato që kushtojnë jetë dhe kushtëzojnë jetë. Që përpara se “Migjeni” i Air Albania-s të ngrihej në ajër nga Nënë Tereza, si për të vërtetuar se në këtë skaj të Evropës, pushtuesit më të mëdhenj kanë qenë poetët, fjalori luftarak kishte përmbytur bisedën e një aradhe të çuditshme udhëtarësh

Nga fundi i beharit '91 komunistat i kishin mbushur tashmë partitë, sigurimistat i kishin pushtuar ambasadat, halabakët i kishin zënë qoshet

Këta nuk po pushojnë; sado pak janë, por nuk po pushojnë. Kokat e tyre u janë kthyer në pozicione shpërthimi fishekzaresh. Fjalët u janë prishur më shumë se më parë. Duart u dridhen edhe kur shkruajnë se ‘ta bëri mirë Greqia, o Edi Rama’.

Auron Tare tregon eskperiencën jo të pëlqyeshme që një turist anglez, me funksion të lartë në ushtrinë Britanike kishte pasur në Bënjë.

Emrat e atyre që s’vonuan të baltosin takimin ishin dhe mbeten po ata: Berisha me familjen; Meta me pronën-klan që e quan parti e që ai e vërtit si tepsie në duar; Basha dhe ndonjë bashkëpuntor i tij pa punë, pra familja politike! Dëshpërimisht të prekur nga performanca vizive e një salle të tejmbushur kuq e zi, e flamujve kombëtarë që valëviteshin dhe veçanërisht përmbajtja e fjalimit, u dogjën duart si me qenë pishtarë.

I pari është që Luan Baçi si deputet, është peng tek vrasësi dhe rrethi i tij familjar dhe nuk guxon të distancohet prej tyre as pasi ai ka bërë një gjëmë publike kundër një polici në krye të detyrës, thuajse pa shkak.

Në rast se këtë projekt ligj do e kishin propozuar klinika private ose segmente me orientime jo mbisunduese të shoqërisë edhe mund ta mirëkuptoja, por që ky projekt ligj të ofrohet nga shteti shqiptar, kjo më flet jo vetëm për dështimin e tij të thellë përballë dështimit (abortit) por dhe për një orientim totalisht miop dhe të dyshimtë drejt shtyllave bazë të një shoqërie dhe shteti, popullsia dhe institucioni i shenjtë i familjes.

Që opozita e Sali Berishës dhe Ilir Metës, si dhe mbështetësit e tyre të konfiguronin helenizmin si një komardare shpëtimi kjo nuk është gjë e re.

Vizita e kryeministrit të Shqipërisë Edi Rama në Athinë më 12 maj, takimi i tij festiv me shqiptarët e diasporës të cilët mbushën stadiumin “Galatsi” ishte suksesi më i arrirë nga një kryetar qeveria apo shteti që viziton fqinjin tonë jugor. Madje dhe më gjërë.

Pas shock-ut të mitingut të Ramës në Athinë, opozita ka hedhur tezën se pjesëmarrësit ishin të gjithë zyrtarë të administratës shqiptare të marrë me zor

Vjet u futën në Shqipëri 10.1 milionë vizitorë me pasaporta të huaja. Këtë vit priten rreth 14 milionë. Ç’heqin të shkretët me çmimet, që diku kuotohen me “lekë të rinj” e diku me “lekë të vjetër”…

Vizita e Ramës në Athinë ka hapur shumë debate e polemika e ndoshta kjo lidhet edhe me temat e gjëra që ka preku gjatë fjalës së tij.

Në sallën Galatsi, kishte emocion të vërtetë! Kishte energji! Kishte shqiptari! Unë pashë baballarë me fëmijët e tyre, pashë gra që disa fjalë për vuajtet i prekën. Unë nuk besoj te lotët artificialë! Lotët të paktët mos t’i bëjnë socialiste!

Një debat është kthyer, lidhur me atë nëse Bubulina - heroina e Revolucionit grek - ka qenë apo jo “shqiptare”

Në tridhjetë vjet fushata ekektorale në Shqipëri kemi parë rregullisht sa herë që votohej një procesion që nuk mungonte asnjëherë në kronikat dhe lajmet që lidheshin me zgjedhjet. Më së pari ishin karvanet e gazetarëve, operatorëve dhe teknikëve të mediave greke që vinin e instaloheshin sipas një harte të mirëpërcaktuar, gjithmonë në të njëjtat fshatra e qytete të Jugut të Shqipërisë