Në mbrëmje deklarojnë se SPAKU po kap "të mëdhenjtë" e inceneratorëve, dhe ditën ankohen se SPAK-u është organizata mafioze që po i zhduk dosjet. Një tjetër shembull se si opozita zvogëlohet çdo ditë në lojën e gënjeshtrave politike që nuk i përtyp më askush!

Zor të ketë studiues të kohëve moderne që të mos jetë përpëlitur në këto pyetje. Raporti me diktaturat i shkencëtarit, i krijuesit, i njeriut të letrave në përgjithësi. Sepse ky nuk ishte një fenomen i kësaj qoshes sonë shqiptare. 

Meqë disa të opinionit publik qenkan mahnitur me mitingun "madhështor" dje! Sa sheshe patën mbushur Hitler dhe Musolini? A ishin ata fryma demokratike e vendit? Kaq mjafton për të kuptuar opinionet e tyre që duan të na mbushin mendjen se ai që është i fortë dhe mbush sheshet meriton të na qeverisë me faktin se me të fortë se ai nuk ka!

Por e marrim si të mirëqenë që Edi Rama, ngaqë nuk ka çfarë të bëjë, ua jep dhe këtë. Zëre se ka dhënë një leje kulle. Po këta kanë tre vjet që akuzojnë Lulzim Bashën që i tradhtoi se hyri në qeveri me Edi Ramën më 2017, dhe shkatërroi opozitën.

E vërteta ende e freskët për shqiptarët është se, megjithëse nga historianët mbetet e diskutueshme se si, Sali Berisha u vu në krye të protestave studentore dhe lëvizjeve politike që kërkonin ndryshim në 90’, me premtimin për t’ju kthyer shqiptarëve lirinë e munguar, po aq edhe të çmuar

E para, na kurre ne Shqiperi nuk kemi shku ne deti per arsye patriotike, por sepse ka qene lire dhe sepse te shumten e rasteve jemi monolingual, na ka ardhe me lehte me u kuptu - posacerisht ne Shengjin, Golem e Velipoje

U shtanga. Si mund të vidhet rruga apo ura apo tuneli, apo grataçieli, nga frika ?! Nga frika mund të bëhen shumë gjëra. Për shembull mund të ikësh nga Shqipëria se ke frikë nga vështirësitë e jetës. Dhe frika të shtohet të bëhet ortek fill pasi kupton që ke bërë një budallallëk, sapo vë këmbën në Gjermani a gjetkë, por është vonë.

Teksa qindra familje shqiptare që kanë investuar gjithë vitin, përpiqen të shtojnë të ardhurat nga turizmi i këtyre muajve, një grusht njerëzish përpiqen të minojnë me flakë punën e tyre.

Mbrëmë u dogj një flamur kombëtar në ballkonin e Bashkisë në Tiranë. Ata të protestës me frymëzim nga ‘rruga e shpresës’ hodhën bombë të bërë vetë dhe flamuri ‘u kall’.

Në fund të vitit 1989, në Shqipëri banonin 3,182,417 shtetas shqiptarë (sipas regjistrimit rigoroz të popullsisë që u zhvillua atëherë). Vetëm 31,824 shtetas shqiptarë ishin në emigracion politik apo ekonomik para 1990-ës.

Këta flasin si njerëz të oborrit, të mbyllur në kështjellë për njerëzit e thjeshtë që kanë mbetur jashtë mureve e tentojnë të mbijetojnë me dinjitet e kur nuk ja dalin, me zhgënjim, por prapë me dinjitet zgjedhin të braktisin familjet e të marrin rruget e emigrimit!

Dinjiteti dhe fisnikëra e Zamira Durdës është një leksion njerëzor për shumë prej nesh. A ka hall më të madh se ai i një nëne që kërkon drejtësi për djalin e saj?

Imazhi i autokolonave të protestuesve me makina të zeza nga rrethet, është në fakt, brendi real i gjendjes së Partisë Demokratike të vulës që drejtohet nga Sali Berisha.

Qeveria e Burgut do jetë me bazë të gjerë. Opozita do vijojë të jetë miope dhe do të qëndrojë poshtë Ballkonit të Qelisë kryesore të burgut.

E vetmja gjë që akoma ithtarët e Berishës nuk kanë kuptuar, mbetet thirrja për “protestë”. Shumica e tyre e marrin për “revolucion”, pasi marrin me vehte molotovë, shashka, hunj, etj. Dhe nuk kanë faj. Shpesh ish-lideri historik e ka ndryshuar termin “protestë popullore” në “revolucion popullor”.

Kandidimi në Himarë i Vangjel Tavos dhe i Petro Gjikurisë do të merret përsipër nga spin-doktorat e opinionit publik shqiptar, për t’u paraqitur në forma të ndryshme në shërbim të interesit politik të radhës, ku jo pak ndikon edhe interesi i huaj kundër interesit kombëtar

Ku të gjithë janë hajdutë, parazitë, intrigantë, gënjeshtarë, dallaverexhinj, thashethemexhinj, po vazhdove të jesh Njeri, pisk e ke, nuk çan dot, ke falimentuar, davanë e ke humbur

Pushimet në një lokalitet të vogël buzë detit: brenda pak ditësh, fytyrat e panjohura na bëhen njëfarësoj të njohura dhe të gjithë fillojmë ta identifikojmë njëri-tjetrin me mjete “rrethanore”

Në pamje të parë, duket si shqetësim i drejtë i opozitës, se pse Tuneli i Llogarasë, shumë i ngjashëm me dy tunele gati po aq të gjatë në Kroaci, po kushton më shumë se të dy tunelet kroate. E vërteta qëndron krejt ndryshe dhe duhet të bëjmë shumë kujdes, kur krahasojmë vepra të ngjashme në kohë të ndryshme, me kosto shumë të larguara nga njëra-tjetra

Qeveria nuk rrëzohet me modelin e ngjashëm