Debati mbi kullën më të lartë të Tiranës ndodhi befasisht. Edhe pse leja ishte dhënë qysh në muajin mars, disa zëra që e kishin përshkruar atë si një “qokë” të pushteti për familjen Berisha nuk është se u morën shumë seriozisht.

Ngjarja e tmerrshme e Vlorës prej 48 orësh po gozhdon opinionin. Ca më shumë edhe prej transmetimit të videos makabre të momenteve të fundit të jetës së viktimës, Armando Meshau, një qytetar i Vlorës që merrej me tregun e ndërtimit

Një opozitë e korruptuar, në antagonizëm të plotë me drejtësinë dhe perëndimin, jo vetëm që nuk do të përfitojë asnjëherë nga goditjet e shumta që merr qeveria, por si organizatë paranojake ajo do të jetë e zënë përherë duke mbrojtur vetveten, duke sulmuar drejtësinë dhe duke gjetur armiq në radhët e imperializmit anglo-amerikan

Përgjigjet e disa pyetjeve mund të shmangin gjykimet dhe paragjykimet për përfshirjen e interesave të opozitës tek kulla pas TOB.

Njëherësh me namin që po qarkullon për fat Europës si një perlë e panjohur e Europës për bukuritë natyrore, po ulen me të njëjtēn shpejtësi hapësirat e gjelbra, veçmas të qyteteve, e veçmas Tiranës.

Kanë kaluar goxha vite, po ka gjasa që njerëzit nuk e kanë harruar meselenë e SHQUP-it në vitin 2013. Sali Berisha kishte humbur zgjedhjet dhe muajin e fundit ja grahu fort mbledhjeve të qeverisë, duke miratuar koncensione e leje shumëmilionëshe.

Me kriteret që SPAK ka hetuar të gjej se vila e shoqes, së ish gruas së Arben Ahmetaj, është vilë e Arben Ahmetaj, nëse heton se si kanë dal këta shokët e djalit Berishes, pronarë në çdo pronë të familjeve të mëdha në Shqipëri, tani Shkëlzeni duhet të ishte në Dubai ose Bënç

Edhe njëherë si përhërë, prestigjiatori i politikës nxorri befasisht nga kapelja e tij dhe xhepi i shamisë së xhaketës, “kauzën” e re të luftës

Mirmëngjes miqtë e mi, të thjeshtët revolucionarë

Zhegu i korrikut ia la vendin shumë shpejt një muaji po aq të nxehtë në temperatura, por që për politikën shqiptare nuk duket i tillë. Me fjalë të tjera, gushti i këtij viti ka gjasa të futet në histori si muaji që do fusë ethet politikës shqiptare.

Teksa mendoja për turizmin në Sarandë, ulur në taracën e bar-kafesë së njohur RIVIERA, ide dhe mendime ecejakeshin kokës sime, krijonin një farë “rrëmuje të bukur” në tru, përherë brenda një ngazëllimi që më jepte qyteti

Në pedonalen kryesore të Belshit, ndodhet një bust i Sami Frashërit që e hedh hijen cdo pasdite mbi liqen. Sami Frashëri mund të meritonte një bust në cdo qytet të Shqipërisë, por lidhja e tij me Belshin ka një histori të cuditshme, të cilën Sami Frashëri, derisa vdiq, nuk e ka ditur

Revista gjermane “Der Spiegel” kritikon ashpër presidentin serb për tendencat autokratike në vendin e tij dhe rolin destruktiv në Kosovë, Mal të Zi dhe Bosnjë. Ndërsa Vuçiq minon paqen në rajon, Perëndimi po tregohet tepër tolerant. Ndaj propagandës së Vuçiqit po hesht sidomos Mirosllav Lajçak, shkruan revista nga Hamburgu

Shqipëria po përmirësohet dukshëm dhe shqiptarë e të huaj janë dëshmitarë të ditëve të mira në vendin tim. E megjithatë zhurma, sulmet, baltosjet vazhdojnë të bëhen prej disave qëllimisht, si me Faik Konicën, gjatë jetës dhe punës së tij.

Nëse ke ndarë mendjen të ngjitesh në lartësitë e bjeshkëve për të shkruar, nuk ka nevojë për asgjë, bile as për laps e letër, pasi nuk do të mbash shënim si dikur shifra dhe fakte nga puna në sharra, aq më pak ndonjë diktofon, ngaqë nuk ke se kë të intervistosh, përpos zogjve të malit. 

Ministria e Punëve të Jashtme të Greqisë kërcënon qeverinë shqiptare për Belerin, teksa nuk i eci me gjyqësorin, që është pushtet i pavarur.

Procesi është i vështirë, mes Qeverisë që duhet të gjejë mekanizmat e duhur për ta bërë sistemin të funksionojë dhe qytetarëve që duhet ta kuptojnë më së fundi se uji i pijshëm është mall dhe si i tillë duhet paguar.

Mjekësia në Shqipëri mbetet një dështim i plotë e ky dështim është pasojë, jo vetëm e sistemit të shëndetësisë që në parim është publik, por në praktikë shikojmë pafundësisht thirrje për fonde që kërkojnë personat e dëshpëruar për tu kuruar.

Sondazhin e fundit të Times/Siena e drejtuan dy sondazhistë, njëri demokrat e tjetri republikan. Ata u kujdesën që kampioni i sondazhit ta përfaqësonte elektoratin amerikan jo vetëm gjeografikisht, demografikisht e politikisht, por edhe nga niveli arsimor.