Kur shqiptarët e Stambollit krijuan “Shoqërinë e shkronjëzave shqipe” realizuan një ëndërr që kapërcente identitetet e tyre, prejardhjet, origjinat, përkatësitë fetare. Sepse ëndrrat e bukura lindin vetëm nga një ndjenjë universale që i kapërcen të gjitha të bëra bashkë. Ata motivoheshin nga Dashuria për shqipen.

Na ishte sec na ishte! Në një mbretëri të vogël buzë detit, ku shumë gjëra ndryshonin çdo ditë por gjithçka mbetej njësoj, sundonte një Mbret i cili njihej në tërë botën e vogël ballkanike për një tipar të padiskutueshëm: ishte më i madhi nga të gjithë mbretërit rreth e rrotull.

Ndërsa BE-ja dhe SHBA-ja publikojnë vlerësime të bazuara në raporte, vëzhgime dhe dokumente, PD-ja reagon me versionin e saj të realitetit, të strukturuar më shumë mbi besimin e brendshëm sesa mbi prova të verifikueshme.

Konflikti politik në Shqipëri është shpesh një teatër i mirë-orkestruar. Tenderi me vlerë rreth 20 milionë euro i Unazës, i dhënë me kritere të qepura, sipas SPAK, shfaqet edhe si një “grafi” e sistemit politik në Shqipëri: Prapa fasadës së luftës, është aleanca e parave

Nga studimet që kam kryer unë në SHBA, dhe shumë të tjerë nëpër botë, rezulton se reduktimi i shpejtësisë së automjeteve në kushte të motit me shi e ul probabilitetin e aksidenteve rrugore dhe të vdekjeve prej tyre.

Deklarata e Komisioneres së Zgjerimit sigurisht nuk ishte një qëndrim i saj personal, ashtu sikurse nuk ishin qëndrime personale dikur deklaratat e ambasadores së SHBA-ve në Tiranë, Yuri Kim.

Fillimisht Gazment Bardhi e etiketonte si “zëdhënëse të qeverisë”, duke komentuar deklaratat e saj për raportin e zgjedhjeve të OSBE-ODHIR. Më harbutçe vijonte deklarata e Flamur Nokës që e akuzonte Kos se “ka dalë nga binarët e BE-së”. Nuk mungoi në sinkron me kolegët e tij as Belind Këlliçi, që e fuste Komisioneren në thesin e euroburokratëve që bëjnë qoka politike.

Znj Kos ka qenë një zë i fuqishëm, i sinqertë dhe i pandalur në mbrojtje të Shqipërisë, në çdo tryezë, në çdo takim, në çdo forum. Ajo ka folur për vendin tonë me respekt, me dinjitet dhe me faktet në dorë.

Zonja Balluku është e ndërgjegjshme se, siç thoshte dikur një gazetar i njohur në Tiranë, nderi është me afat skadence, ndaj ka pak shanse të mbështetet në kthimin pas “të ndereve” që ka bërë. Ajo e di se mirënjohja, siç thotë një tjetër gazetar, është një bimë që nuk rritet në Shqipëri dhe që në rastin më të mirë është thjesht e përkohshme.

Nëse prokuroria ka fuqi të tepruar, pa mekanizma të mjaftueshëm kontrolli dhe llogaridhënieje të saj, atëherë bëhet shtegu-autostradë për prokurorët tanë, që të veprojnë si një pushtet i pavarur mbi institucionet e tjera, duke zbehur rolin e Kuvendit, të medias dhe të shoqërisë civile.

Vendosja e një takse mbi pronën, të bazuar mbi vlerën, dhe përshpejtimi i zbatimit te saj do të mbështesin financat vendore. Zbatimi më i fortë i mbështetur në auditime të bazuara në risk dhe dixhitalizim mbetet thelbësor për realizimin e plotë të të ardhurave nga Stragjia Afatmesme e te Ardhurave.

Meqë Berisha ka fantazinë e duhur të imagjinojë se çfarë ka biseduar Balluku dhe Rama në Kryeministri, le ta shfrenojë dhe fantazinë se çfarë kanë folur për këtë tenderin e Shtufit: pse ajo ka lënë porosi që ta presin në zyrë dhe ta orientojnë kualifikimin tek ai dhe pse askush nuk flet për këtë Gimin.

Diaspora është e mirëseardhur të votojë, ngase ka të drejtë vote dhe ka pak dallim nëse këtë do ta bëjë me postë apo personalisht. Ajo që është me rëndësi është që partitë politike t’i përvjelin mëngët dhe ta fillojnë fushatën një orë e më parë dhe të luftojnë për secilën votë.

Me Sali Berishën në krye pdistët qëndruan pa hequr pizhamat e komunizmit. Udhëheqsi i tyre i qëndroi besnik traditës epike luftarake të luftë së klasave nga epoka komuniste.

Edhe sikur njerëzit e Saliut të shkojnë në varre e të marrin eshtrat, është shumë vonë dhe pa vlerë. Përderisa nuk i zhdukën trupat që atë paradite, 21 janar.

Deri më sot, “më të mirët” na janë imponuar me forcë, me poteren e tyre sfilitëse. “Unë jam më i miri”, deklarojnë mes gjëmimit, dhe i kemi pranuar, ashtu, të dorëzuar nga plogaria e imponuar. Por edhe kjo, do të kalojë.

Presidenti i hodhi sytë majtas e djathtas, me atë pritshmërinë e brendshme që vetëm funksionarët e lartë e njohin. Shpresonte që dikush të ishte aty. Qoftë një protokollist, një shofer, ndonjë punonjës me tabelë në dorë, apo edhe ndonjë shqiptar rastësor që punonte bagazhet. Të mos zbriste kot, siç bëjnë njerëzit e zakonshëm.

A mos ka Shqipëria një problem specifik me ministret e brendshme të Britanisë së Madhe?! Apo mos dy zonjat, përkatësisht Suella Braverman dhe Shabana Mahmood, janë thjesht rastësisht dy zyrtare  të larta me qëndrime identike dhe shënjestruese ndaj komunitetit shqiptar në Britani në vitet e fundit?

Sali Berisha akuzoi pa limit e pa moral secilin person që i doli para dhe i tha se rruga jote është rruga e katastrofës afatgjatë. E atyre, shumicës, iu pëlqeu ai imoralitet, iu pëlqeu ajo çthurje mendore, prandaj edhe i thonin, doktor mposhti, spastroji, dëboji, tradhëtarët dhe të shiturit.

Sa herë drejtësia vepron ndaj pushtetit, PD-ja zgjedh të sulmojë drejtësinë. Në vend që ta lexojë realitetin me syze objective, ajo vijon me akuza për “drejtësi të kapur”, duke i dhënë mazhorancës justifikimin perfekt, i cili, për hir të së vërtetës, rezulton edhe i vërtetë: “Ne i nënshtrohemi drejtësisë, opozita jo”