Nëse, nesër, shpërthen një konflikt i gjerë, pyetjet do të jenë brutale. A kemi energji? A kemi ushqim? A kemi mbrojtje kibernetike? A kemi rezerva? A kemi pajisje ushtarake, armatim e municione? Çfarë do të prodhojmë në fushën e mbrojtjes?

Arsyeja kryesore nuk lidhet me nevojën për sqarim të së vërtetës, por me mungesën e kauzës në të tashmen. Berisha sot nuk ka një projekt politik të ri, nuk ka një ofertë për shoqërinë dhe as një narrativë bindëse për të ardhmen.

Berisha u lodh 1 vit duke kërkuar që SHBA ta konsideroj Shqipërinë dhe shqiptarët si narko-shtet por nuk ja doli.

Ibrahim Rugova përfaqësonte një tipologji politike që sot duket pothuajse e zhdukur: politikanin që nuk bërtet, por bind; që nuk kërcënon, por duron; që nuk ushqehet me urrejtje, por ndërton identitet dhe dinjitet.

Ndonëse e kemi vështirë të dimë se çka ndodh nesër me Grenlandën apo Bordin e paqes (apo ndonjë lëvizje të re në Iran, Amerikë latine a gjetiu) bota në të cilën jetojmë do të duket në mënyrë dramatike më ndryshe, në bazë të trendëve të sotëm demografikë dhe pa determinues gjeopolitikë mbi to.

Drejtësia e re duhet të kishte vendosur pikat mbi “i” për Gërdecin dhe 21 janarin 2011, fakti që këtë nuk po e bën ende, tregon se edhe ajo ka frikë nga politikani më i dhunshëm, më i egër, më shpifës dhe i vetmi që urdhëroi vrasje shqiptarësh në Shqipëri. 

Shqiptarët po pyesin me të drejtë çdo ditë, “kur do të vihet drejtësi për 1997 ku u vranë mbi në pak muaj mbi 6300 persona nga armatimet dhe municionet e depove të ushtrisë, dhe që vazhdojnë edhe sot të vrasin, kur do të bëhet drejtësi për 26 viktimat e Gerdecit, 4 viktimat  e 21 janarit,

Pesëmbedhjetë vjet më parë ndodhte një ndër ato ngjarje që ndajnë dy botë. Botën normale të jetës së përditshme, sfidave e ëndrrave gjithfarësh, botën ku ajo që ndodh harrohet shpejt sepse nuk vlen të mbahet gjatë ndërmend, nga bota tjetër, ajo që i ngjan një tuneli makthi, ku garancitë dhe ligji bien dhe ku shteti vret banorët e tij, votuesit e tij, shtetasit e tij.

Në vend të një përshpirtjeje për 21 janarin.

Fjala e plotë e kryeministrit Edi Rama në takimin përkujtimor për 15-vjetorin e 21 janarit 2011.

Para tetë muajsh, 1.463 milionë zgjedhës brenda vendit votuan në zgjedhjet parlamentare. Ndërkohë, numri i banorëve të rritur (18 vjeç e sipër) ishte atëherë rreth 1.911 milionë.

Rifreskimi i listave të PD në justifikimin e angazhimit pas rikthimit të Berishës e në vazhdimësi bien ndesh po më vetë të kaluarën e Berishës, i cili krijoi dhe integroi në forume Kopin shumica e të cilëve nuk kishin pasur asnjë angazhim politik dhe nuk kishin qenë kurrë anëtarë të PD

Plumbat e 21 janarit përgjakën idenë se ndryshimi mund të vijë “nga poshtë”, nga qytetari i zakonshëm, pa frikë se do ndëshkohet. Kjo është zemra e demokracisë. Mbi këtë zemër qëlloi doktori i zemrës, që i thotë vetes “kryedemokrat”.

Në fakt, shqetësimi për zgjedhjet në Kosovë ka ardhur, pasi prej vitesh ose me zbehjen e pranisë së huaj, janë ngushtuar hapësirat e demokracisë dhe këmbët e shtetit të Kosovës për të mbajtur këtë barrë.

Pavarësisht se Basha nuk duket gjëkuni, informacionet se ai lëviz sa në Washington sa në Bruksel, me sa duket, e shqetësojnë Berishën, i cili, duket se ka gjithçka, përveçse kjo që mendohet se ka Basha i mungon.

21 janari është sot një ngjarjen jo vetëm e hetuar, e stërhetuar, made e keqheuar dhe e gjykuar dhe e keqgjykuar. Por ka vendime supreme. Nesër është 15 vjetori i kësaj tragjedie të madhe, ku mazhoranca që ishte viktimë e kësaj tragjedie do të thotë presim nga drejtësie.

Nëse zhvillohen zgjedhje sot, PS-ja mund të sigurojë më shumë mandate parlamentare se sa mori vjet, ndërkohë që PD&etj mund të sigurojnë edhe më pak se sa morën vjet.

Vetëm në gjashtë vitet e fundit, kemi mbi 1.5 miliardë euro investime private të kryera ose në proces në sektorin e energjisë elektrike Energjia që sot po prodhojmë nga dielli dhe shumë shpejt do të nisim të prodhojmë nga era, na bën më të qëndrueshëm ndaj ndryshimeve klimatike.

Që të bëhesh votues duhet që të jesh i socializuar me politikën. Kjo do të thotë që në jetën e një qytetari, të ndodhë një proces ku zhvillohen vlerat, idetë, sjelljet dhe perceptimet mbi atë që është e drejtë dhe e gabuar, mbi të mirën e përbashkët dhe vendimmarrjen politike në funksion të kësaj të mire

Ajo që nuk e lejon kurrë një parti apo një organizatë të reflektojë, të shohë veten, të ndryshojë, është konspiracionizmi: shpjegimi i botës dhe i vetes, shpjegimi i gjendjes së vet dhe i zhvillimeve politike, ndërtimi i strategjisë së mbijetesës dhe fitores me anë të konspiracionit.