“Një ditë tjetër” është një lutje e butë për jetën, një testament i heshtur i një gruaje që nuk kërkoi të frymëzojë askënd, por përfundoi duke i dhënë frymë shumëkujt.

Zemërimi i Vuçiçit është pjesë e shout të tij të përditshëm politik. Për çdo politikan me aftësi mesatare të perceptimit të realitetit do të duhej të ishte e qartë se në arenën ndërkombëtare nuk mund të kesh marrëdhënie të shkëlqyera me të gjithë.

Mirëpo vrasja e gjyqtarit Astrit Kalaja në sallën e gjyqit i kapërcen të gjitha këto dhe është më e rëndë. Në këtë rast nuk u vra thjesht një gjyqtar. U pushkatua një sistem i tërë- u vra drejtësia.

Partia Demokratike në Berat ka pasur kryetare bashkie një zonjë të nderuar nga i gjithë qyteti si Milika Jaho. Ka pasur kandidat në kohë të vështirë si viti 2001 për bashkinë Dhor Gjokun, ka pasur në vitin 2003 doktor Mehmet Xhekën, ka pasur në vitin 2007 ekonomistin Sali Hoxha, ka pasur në 2015 Kasëmin dhe në 2023 Zijanë.

Ky status special i përshtatet zotit Binaj vetëm si aktor, por jo si politikan. Si aktor, njeriu merr një rol dhe e luan deri në fund. Flori është aktor i mirë dhe besoj se u ka dhënë formë gjithë personazheve që ka luajtur. Në këtë aspekt, besoj që edhe këtë emërim nga Berisha si “i pavarur” ka shanse ta luajë mirë.

Prof. Dr. Arian Xhumari u nda nga jeta në verën e vitit 1996, në moshën 55-vjeçare. Djali i tij, Arturi, vazhdoi punën e babait, realizoi të gjithë ëndrrat e tij dhe vetë ka fituar titullin “Profesor”, shef i Klinikës se Neurokirurgjisë, QSU “Nënë Tereza”.

Dhe i izoluar politikisht nga pjesa tjetër e Perëndimit politik botëror. Ndaj Sali Berisha, po detyrohet të veprojë me proxy. Po detyrohet, realisht e ka bërë edhe 12 vjet më parë, kur ishte pa sanksione de jure por de fakto. Kur vuri Lulzim Bashën si Proxy.

Liderja e opozitës në mërgim, María Corina Machado, sot fituese e Çmimit Nobel për Paqe, shkroi një letër të hapur drejtuar popullit të saj. Një mesazh që meriton të lexohet nga e gjithë klasa politike shqiptare, por veçanërisht nga ajo pjesë e opozitës që pretendon të marrë pushtetin me forcën e shpifjes, me kërcënime dhe me vulgaritet. 

Unë nuk e mbroj, por e kritikoj sistemin. Më shumë e më ashpër ndoshta se askush tjetër në hapësirën publike.  Por kjo nuk më fut në sherr me arsyen dhe të katandisem në absurdin se, kur skam ç'ti bëj sistemit hajde të vrasim punonjësit e tij!

Kadare u përcoll me një ceremoni të zbehtë gati mediokre e plot nxitim dhe u varros në një vend të thjeshtë, duke reflektuar një mungesë të thellë vlerësimi për veprën që ka ngritur emrin e kombit në botë. Protogonist i asaj ceremoni qe Kryeministri dhe jo Kadare!

Pas shtatë vitesh nga ngritja e institucioneve të reja të reformës në drejtësi, asnjë gjykatë (përveç të Lartës) nuk ka një kryetar të emëruar. Këshilli i Lartë Gjyqësor, që duhet të garantojë funksionimin e sistemit, ende nuk ka miratuar rregulloren për drejtuesit e gjykatave.

Vendimi i Gjykatës Kushtetuese për të pezulluar dekretin mbi zgjedhjet në Tiranë, megjithëse i vonuar, është një kthesë simbolike. Një institucion i rëndësishëm i shtetit më në fund ngre kokën dhe vendos të luajë rolin e tij.

Për pikturën e Edi Ramës është folur pak ose fare pak. Ndërkohë ajo është bërë tejet e njohur jo vetëm se shumë syresh i ka në zyrën e tij në kryeministri, por edhe sepse janë paraqitur në disa ekspozita nëpër botë. Imazhet e tyre shëtisin gjithandej.

Erion Veliaj sot është kryetar i bashkisë së Tiranës, pasi i tillë është zgjedhur nga vota e shumicës së qytetarëve me të drejtë vote. Një zyrtar i zgjedhur, nuk është një burokrat që mund t’i vësh kamera për të parë a vjen në 8 e ikën në 4.

I pari që duhet ta lexojë qetësisht këtë vendim është kryeministri Rama. Edhe pa e paragjykuar vullnetin e tij për ta çuar Tiranën në zgjedhje të parakohshme, edhe duke mirëkuptuar ngutin për t’i gjetur zgjidhje politike ngërçit për kryeqytetin, sërish Rama duhet të kuptojë se me mjete të gabuara e të nxituara nuk mund të bëhen punë të mbara.

Në një kohë kur Tirana po shndërrohet me ritme galopante dhe Shqipëria po përjeton një transformim urban të paparë më parë, pyetja mbetet: A do të jenë arkitektët shqiptarë pjesë e së ardhmes, apo thjesht spektatorë të saj.

Nëse je zyrtar shteti gjykohesh me ligjin antimafia. Të prezumojnë të korruptuar e mafioz. Nëse je deputet ose i zgjedhur ke barrën të provosh se ske qenë ndonjëherë i dënuar, sepse prezumohesh i padekriminalizuar.

Në një kohë kur jeta e një njeriu nuk peshon më shumë se një status në Facebook, dhe ndjeshmëria është zëvendësuar nga cinizmi, duket se e kemi harruar që drejtësia nuk kërkohet me dhunë. Ajo ndërtohet. Me sistem, me institucione, me durim dhe me një minimum morali.

Çka e bën më se të qartë se Partia Demokratike është katandisur në një brimë të zezë që gëlltit gjithçka, edhe Dritën, në një "shit touch", kreaturë demoniake që gjithçka që prek e kthen në m*t

Reformimi i organeve të drejtësisë, nuk solli ndonjë ndryshim të situatës. E rëndë paraqitet situata mes drejtësisë dhe atyre që sot hiqen si “pronarë tokash dhe trojesh” në qytete dhe fshatra.