Që nga rënia e komunizmit, shqiptarët kanë dalë në rrugë për shumë arsye. Kurrë më parë për një flamingo. Një opinion mbi protestat e vazhdueshme në Shqipëri.

Protesta që ka marrë vëmendje të madhe edhe në botë, i ka të gjitha ngjyrat. Ajo është një refuzim ndaj klasës politike dhe ndaj establishmentit publik.

Edi Rama, i cili mbajti fjalimin në festën e PS-së në një drejtim të qartë jo për protestuesit, por për organizatorët realë të tyre dha një mesazh të qartë: Nuk tërhiqemi nga Zvërneci.

Duke hequr non-gratën Berishës, i kanë dërguar mesazh europianëve dhe opizitës së tyre amerikane që edhe nëse bie Rama, projekti i Zvërnecit do të vazhdojë sepse kanë garancinë me Berishën që në këmbim të vizës amerikane doli një javë më parë dhe deklaroi që e mbështet projektin e investimit në Zvërnec.

Në 35-vjetorin e Partisë Socialiste, kryetari i saj, Edi Rama, mbajti një fjalim ku veç rrugëtimit të kësaj force politike, vëmendja u vendos te protesta për investimin në Zvërnec.

Reflektimi duhet të jetë një proces, kurrë një status, as thjesht një fjalë apo fjalim. Një parti e lirë i jep liri shoqërisë, e përdor lirinë si zhvillim të gjerë e të qëndrueshëm; një proces që rikthehet të kuptojë shoqërinë, të njohë interesat e ligjshme të çdo shtresëzimi të saj.

Protesta e flamingove nuk mund të lejojë mes vetes parrulla, sllogane apo individë denigrues, shpifës dhe përfolës të qytetarëve të tjerë shqiptarë që kanë punuar një jetë që mjedisi dhe Shqipëria të ruhej sadopak nga duar shkatërruese. Respekti dhe ruajtja e dinjitetit njerëzor, është një parrullë që duhet mbajtur më lart se të tjerat aty.

Protestat e zhvilluara në Tiranë gjatë periudhës 31 maj – 10 qershor 2026 kanë nxitur reagime të shumta në opinionin publik vendas dhe ndërkombëtar.

Nga dita në ditë, kjo narrativë e mediave perëndimore ka rënë poshtë katërcipërisht. Thirrja më e shpeshtë në protestat e fundit ka qenë “Rama n’burg, Berisha n’burg!”.

Kjo nuk është përgjegjësi e ekipit që drejton sot RTSH-në. Të drejtat sportive blihen dhe shiten vite përpara zhvillimit të aktiviteteve dhe shumë prej vendimeve janë marrë para se drejtuesit aktualë të merrnin detyrën.

Protesta e përditshme qytetare kundër projektit Sazan-Zvërnec ka krijuar një dinamikë të papritur politike në Tiranën e lodhur nga hija e rëndë e dy siglave PS e PD.

Ndërsa Shqipëria përballet me emigracion masiv, korrupsion, kapje të institucioneve dhe mungesë përfaqësimi politik, debati vazhdon të sillet rreth pyetjes nëse Berisha mund të marrë apo jo një vizë amerikane.

Në Lozhan të thonë se Kaçakun e pyllit të Bodesë e njohin me dhëmbë e dhëmballë. Por të habisin pak kur nguten të shtojnë se Kaçaku nuk ka pirë kurrë kafe në Lozhan.

A ia heq dot njollat që janë damkosur në fytyrën politike të Sali Berishës ky akt i paguar me para?

Ndoshta të gjitha këto epërsi, këtë markë personale që vjen nga pesha e pushtetit dhe karizma personale, e kanë shtyrë kryeministrin të hyjë në një betejë kokë më kokë me një numër të pacaktuar e në rritje blogerësh dhe influencerësh shqiptarë që kanë zgjedhur të mbështesin Protestën e Parfumit në Bulevard.

Unë do ta votoja lëvizjen e re, nëse ajo nuk përdoret nga forcat e vjetra politike. Por nuk do ta mbështes aspak nëse përdoret nga partitë aktuale.

'Një aspekt tjetër i debatit lidhet me efektin e protestave në jetën e përditshme të qytetarëve. Bllokimi i akseve rrugore, përdorimi i megafonëve, grumbullimet në qendër të qytetit dhe ndërprerjet e qarkullimit kanë krijuar shqetësime për banorët, bizneset dhe punonjësit që lëvizin çdo ditë në kryeqytet'.

Kjo protestë, e organizuar nga duar mjeshtrash të PR ka në thelbin e saj parullat që shprehin kundërshtimin e hapur ndaj Ivanka Trump. Kjo është pamja globale që i interson pjesës më të madhe të botës që po i blen feed-sat ditë për ditë prej 11 ditëve.

Të gjithë janë fajtorë dhe aktorë në ndërtimin e një shoqërie të deformuar, jo vetëm politikanët por edhe populli.

Protestat e përnatshme ua kishin hapur sytë. Ato u treguan se në çështjet më të rëndësishme të vendit, dy partitë mendonin pothuajse njësoj.