Me thonjë të gjatë XL, ministresha e Drejtësisë u ankua se qeveria e Kurtit është gjallë e për gazep nga Prokuroria

I lashë pushimet mbas një telefonate që më njoftoi : nesër del para gjyqtares Majlinda Dogga, në Tiranë një nënë me shtatë vajzat e saj. Kërkojnë urdhër mbrojtjeje nga kryefamiljari sepse AI nuk pranon që të bijat të ndjekin shkollën

Kjo lojë me ‘rrjedhje’ informacionesh në mënyrë të orientuar e dëmton rëndë drejtësinë. E dëmton sepse prish dhe ekuilibrin, duke dëmtuar rëndë reputacionin e drejtësisë së re.

Në Tiranë, që prej ditës së djeshme, ku Edi Rama tha se është gjetur naftë tashmë e s’ka dyshime, madje e cilësisë saudite, e që rezerva është e madhe, ka plasur një dualitet emocionesh. Gëzim e entuziazëm nga qarqe afër mazhorancës dhe pezm i madh, madje mërzitje të thellë në opozitë.

Aksidenti fatal i dy të rinjve italianë në Ksamil është lajmi më i keq i sezonit. Dhe bëhet akoma më i keq, kur vrasësit nuk janë thjesht dy adoleshentë, por kultura jonë e paligjshmërisë, kur dy adoleshentë marrin makinën dhe lëshohen pa asnjë lloj frike rrugëve të zonës më të ngarkuar me trafik në Republikë, në këtë muaj

Deklarata origjinale, ajo e vitit 2003, qe përpjekje e një BE-je për të vendosur një orientim strategjik për Ballkanin Perëndimor, një dakordim mes shteteve anëtare dhe shteteve të Ballkanit Perëndimor (përfshirë Kosovën nën administratën e UNMIK-ut)

Në rast se do të sillnim shembuj, apo do ta krahasonim politikën me sportet, sidomos me ato që janë jo individuale, por luhen në skuadër, do të vërenim se janë tre shkolla, të cilat ndjekin trajnerët

Zhvillimet që po ndodhin në mënyrë mjaftt frenetike në radhët e opozitës në Kukës, si pasojë edhe zgjedhjeve të reja për bashkinë, janë dukshëm një barometër politik për të ardhmen e sezonit politik

Albin Kurti është përpjekur gjithë këto kohë të faktorizojë Prishtinën nëpërmjet një strategjie e cila kishte dy vektorë: Marrjen e vendimeve të forta në Prishtinë dhe ulja e ndikimit të Tiranës në politikën rajonale

Më vjen keq që ende nuk është nxjerrë asnjë mësim nga dëmi që i sollën PD me sjelljen ambiguine disa prej drejtuesve të lartë të saj në zgjedhjet lokale, duke shkaktuar paqartësi të qartë në elektoratin tonë

Të gjitha ideologjitë e mbrapshta mund ta indoktrinojnë njeriun dhe mund ta shtyjnë atë të shkaktojë akte të paimagjinueshme

Po vrisja mendjen çfarë dëmi të madh mund t’i kem bërë Saleh Berishës këto kohë që del në pikë të diellit dhe në gjysmë fjalie lavdëron gazetarët që po zbulojnë të vërteta mbi korrupsionin dhe në gjysmën tjetër më sulmon mua për kullën e të birit në mes të Tiranës

Data 13 Gusht bashkon ditë-vdekjet e dy personazheve të njohur, që kanë dhënë shumë për kulturën tonë kombëtare, por më shumë se çdo gjë tjetër për dinjitetin tonë historik.

Ka mbi dy vjet që në Shqipëri po ndodh diçka shumë absurde, paradoksale dhe e padëgjuar ndonjëherë

“Ndëshkimi” i kryeministrit  Edi Rama nga homologu i tij grek Micotaqis, duke mos e ftuar në samitin e Athinës për shkak të së ashtuquajturës çështja “Beleri”,  ka gjetur papajtueshmëri të gjerë në opinionin publik shqiptar. Pavarësisht bindjeve dhe pozicioneve politike të qytetarëve

Nuk është aq problem se i refuzuan dy zjarrëfikëset që ju afruam si ndihmë për situatat që kalojnë, por mesazhi që japin! Se sa i pahijshëm tingëllon, është bizantinizmi i traditës greke që i shpjegon, si sinonim i komplekseve të panevojshme, por të përhershme, që vuajnë me fqinjët

Të ardhurat që mund t’i vinin buxhetit nga ai koncension do t’i jepnin mundësinë Zogut që mos t’ia shtrinte dorën as Mbretërisë së Sllavëve të Jugut (që e kishte ndihmuar të vitne në pushtet më dhjetor 1924), as Greqisë (që bënte presion ndërkombëtar për Vorio Epirin), dhe as Italisë (që synonte dominimin e Adriatikut jugor).

A ba, ai njeri është i qelibar. Përtej çdo dyshimi. Fredi Beleri, po ç'thoni tani? I pafajshëm dhe i panjollosur. Si një e virgjër e pa qepur.

Bota u fry frikshëm në trikun e dyshes Bejleri- Micotaqis dhe priste ç’krijesë  do të lindte. Pak kush priste që prej kutisë ku fle filozofia ‘mos e beso dhuratën greke!’, do të dilte një budallallëk i pashoq.

Pika e fundit e deklaratës së përbashkët të vendeve ballkanike të thirrura në një takim informal në Athinë me rastin e 20 vjetorit të Samitit të Selanikut, kërkon një qëndrim të ri të BE për perspektivën evropiane të Ballkanit.