Kreu i PD, me sa duket është ambientuar me humbjen më 11 maj, e nuk i bën më përshtypje as për ‘non gratën’ në SHBA dhe as për humbjen katastrofale që e pret në zgjedhjet e pjesshme në 6 bashkitë e vendit.

25 vjet janë një kohë e gjatë dhe e mjaftueshme për të mësuar diçka nga gabimet. Te Vuçiqi duket se ka ndodhur e kundërta. Ai nuk pendohet për krimet e regjimit të Millosheviqit, të cilin e ka mbështetur jo vetëm me retorikë. Përkundrazi.

Ky vit është viti i tretë i shifrave rekord të investimeve të huaja tek ne, me një parashikim për 1.8 miliardë euro në nivel vjetor. Forumi i Tiranës të thotë diçka, pse kryeqyteti ynë fitoi me Shkupit, Podgoricës, Sarajevës dhe Beogradit.

Nëse do ta analizonim nen për nen ligjin nr. 7501, datë 19 korrik 1991 “Për tokën”, shohim se ai u miratua në një periudhë tranzitore, kur ende nuk ishte shkatërruar plotësisht kooperativa dhe ku koncepti i kolektivizimit ishte ende shumë i fortë në shoqërinë tonë.

Shqipëria realisht ka pasur në sfidë që sot është drejtësia, reforma ku një prokuror mund të hetojë pushtetarë të rëndësishëm edhe të lartë. Kjo është arritur, madje edhe tejkaluar dhe realisht BE e ka kapur mesazhin.

Zgjedhjet komunale u paramenduan si çelsi i zgjidhjes së krizës politike, në varësi kjo të rezultatit që do të arrinte VV apo opozita.

Të pavarurit e sotëm janë si manekinët në vitrinën e një dyqani të falimentuar; duken si njerëz, por nuk kanë as frymë, as substancë. Dhe çdo “i pavarur” që futet në këtë garë, sado i sinqertë të jetë, shndërrohet në një pjesë të një skenari që e shkatërron edhe më shumë besueshmërinë e alternativës opozitare.

Por këto zgjedhje nga bashkësia ndërkombëtare, sidomos nga Bashkimi Evropian, janë parë me rëndësi të veçantë për shkak se ato kanë shënuar kthimin e serbëve në pushtetin lokal në veri të Kosovës

Vullneti dhe dëshira për të bërë Paqe është fara e duhur për ta pasur një ditë paqen e vërtetë. Vullneti për të hapur konflikte, për të vënë zjarrin në një kodër të bukur, është shkëndija për t’i ushqyer dhe realizuar ato vërtetë.

Nëse është e vërtetë që futbollistët shqiptarë ndëshkohen pse bëjnë shqiponjën në stadium, e pse shfaqin simbolet e tyre kombëtare, ky është antishqiptarizëm i pastër nga FIFA-s dhe UEFA-s.

Ai gol nuk ishte thjesht një biletë për në Botërorin e SHBA-së, por preludi i një lëvizjeje kombëtare që shpall se çdo shqiptar, kudo jashtë kufijve, duhet të ketë një pasaportë kuqezi, nën parimin: “Një komb, një pasaportë.”

Në pak ditët që kanë mbetur nga zgjedhjet e pjesshme, ndryshimi vërtetë nuk është aq shumë i mundshëm, por mentaliteti po. Kjo po i kërkohet PD-së, prej javësh, muajsh, vitesh. Por ndryshimi nuk po ndodh. Dhe, kandidaturat e tyre nuk ngjallin.

Futbolli i ditëve tona nuk është vetëm sport. Historia nuk njeh asnjë ekip të madh që ka fituar, kur vendi që përfaqëson është i izoluar, është i pushtuar apo vuan nga krizat. Nëse 11 lojtarët e Shqipërisë do kishin luajtur për Afganistanin që është një vend anormal, nuk do kishin fituar dot kaq shumë

Gëzimi i tij u shpreh natyrshëm: fluturoi duke formuar me duar shqiponjën dykrenare. Ky gjest, një simbol krenarie dhe kujtesë për origjinën, u fiksua në foto, në mendjen e shqiptarëve dhe, pak sekonda më pas, u ndëshkua me karton të verdhë.

Ajo që bie në sy në të gjashtat bashkitë është se duket sikur kandidatët i ka caktuar Partia Socialiste dhe për PD.

FIFA dhe UEFA e konsiderojnë shenjën e shqiponjës me dhjetë gishta para gjoksit si një shenjë ekstrmiste nacionaliste. Sikur të ishte Svastika naziste…

“Një ditë tjetër” është një lutje e butë për jetën, një testament i heshtur i një gruaje që nuk kërkoi të frymëzojë askënd, por përfundoi duke i dhënë frymë shumëkujt.

Zemërimi i Vuçiçit është pjesë e shout të tij të përditshëm politik. Për çdo politikan me aftësi mesatare të perceptimit të realitetit do të duhej të ishte e qartë se në arenën ndërkombëtare nuk mund të kesh marrëdhënie të shkëlqyera me të gjithë.

Mirëpo vrasja e gjyqtarit Astrit Kalaja në sallën e gjyqit i kapërcen të gjitha këto dhe është më e rëndë. Në këtë rast nuk u vra thjesht një gjyqtar. U pushkatua një sistem i tërë- u vra drejtësia.

Partia Demokratike në Berat ka pasur kryetare bashkie një zonjë të nderuar nga i gjithë qyteti si Milika Jaho. Ka pasur kandidat në kohë të vështirë si viti 2001 për bashkinë Dhor Gjokun, ka pasur në vitin 2003 doktor Mehmet Xhekën, ka pasur në vitin 2007 ekonomistin Sali Hoxha, ka pasur në 2015 Kasëmin dhe në 2023 Zijanë.