Ka zëra që thonë se në dhjetor do të ketë protesta anti-qeveri në Shqipëri, e nëse në këto protesta përfshihet edhe Albini me përkrahësit e tij nga VV, e sigurtë se me Ramën ndahen punët, dhe Kosova rrezikon të hyjë zyrtarisht në një kurs anti-shqiptar.

Dy ‘ushtri’ shqiptare gazetarësh shajnë njëri tjetrin, njëra andej nga Kosova e tjetra këndej. Të thuash të vërtetën- ata në Kosovë shajnë më rëndë e trashë… Dy ushtri ‘artistësh’  në të dy anët, njëra lufton që të ndalojë e tjetra të lejojë kantautorin boshnjak me famë ndërkombëtare, Bregoviç. Disa nga këta ushtarë, edhe pse këngëtarë ‘majë krahu’ i bëjnë isharete artistit të Rock-ut: ‘Pa peja- peja pak e matemi bashkë!’.

Ende nuk është bërë ndonjë përllogaritje e dëmeve, që gjithsesi duken të larta. Deri më tani, policia ka identifikuar 33 piromanë, duke arrestuar 15 prej tyre, të dyshuar si përgjegjës për vendosjen dhe përhapjen e vatrave të zjarrit, me pasoja të rënda në fondin pyjor, mjedis dhe shëndetin e qytetarëve. Dhe Kodi Penal parashikon një varietet dënimesh që mund të shkojnë deri në 20 vjet në burg për veprën e djegies së qëllimshme të pyjeve.

Shqiptarët janë shumë të ndarë rreth kësaj familje. Ka mijëra njerëz që i urrejnë se janë vrarë prej tyre, ose janë rrënuar nga hakmarrje personale, të tjerë që nuk i durojnë dot si njerëz primitivë, dhe natyrisht plot të tjerë që i adhurojnë, si çdo militant. 

Rruga e Arbërit nis te Kanioni i Dajtit. Sapo hyn në atë Kanion, provon ca mornica në lëkurë, fërgëllim të trupit, rrënqethje të shpinës, ndjehesh si në korridorin hyrës të Teatrit ku po shkon me pa një çfaqje të rrallë me skena mahnitëse dhe aktorë virtuozë që e ke pritur gjatë, dhe më së fundi, rasti fatlum erdhi.

Ishte viti 2001, kur një grup gazetarësh nga Tirana shkuan në Kosovë për të punuar. E nisën kolegët e agjencive të huaja, e më pas të tjerët. Mjaft djem e vajza nga Tirana u rekrutuan në Bondsteel, bazën amerikane të KFOR-it, por edhe tek trupat e tjera të NATO-s që u instaluan në Kosovë.

Deri kur Fatos Nano u largua përfundimisht nga skena politike shqiptare, nuk kisha bërë ndonjë sondazh të mirfilltë politik në Shqipëri (deri atëhere merresha kryesisht me studime statistikore në SHBA).

Nuk kemi asnjë projekt të ri. Kemi po atë kryetar që dështoi 8 vjet dhe që nuk garanton se nuk dështon më. Që nuk ka në mend të lëshojë monopolin dhe po humbi prapë pas katër vjetësh. Kemi edhe ish-kryetar që ka mbetur si gjyle në këmbët e partisë. Jo thjeshtë për raportet me SHBA. Por, sepse nuk jep më asgjë të re dhe vazhdon të gravitojë gjërat rreth vetes. Na mban larg mundësisë që të formulojmë një PD të re, një opozitë të re.

Në Korçë nuk ka më PD, por Basha hesht. Hesht siç ka heshtur shumicën e kohës gjatë këtyre muajve të nxehtë pas zgjedhjeve të 25 prillit. Hesht megjithëse ka një sërë çështjesh sensitive përballë partisë më të madhe të opozitës e që vë në rrezik vetë ekzistencën e saj të afërme.

Pra, përmes shifrave, në sytë e botës dukemi një shoqëri tepër e emancipuar përsa i përket vlerësimit ndaj grave. Edhe më të emancipuar se të gjitha vendet e emancipuara si Gjermania, vend që drejtohet prej dy dekadash nga një grua

Nëse një udhëtar çfarëdo apo nëse një vizitor pak i vëmendshëm, do të interesohej përmes informacionint apo debateve që bëhen në medie për të kuptuar se cili është problemi i këtyre njerëzve që jetojnë realisht në nje vend të bukur e që po digjet flakë ashtu si gjithë bota, ai do të çuditej ose do të çmeritej, ose do të mbetej pa frymë kur të merrte vesh se halli më i madh i këtyre « trimave » qënka një këngëtar sllav që do vijë të këndojë në një qytet shqiptar

Më në fund debati rreth Bregoviçit ka hyrë në rrjedhë normale, së paku në Shqipëri. Dy kolegë të mi, kritikë të ashpër të Ramës dhe mbështetës të Albin Kurtit, që po ashtu janë të dy fansa të hershëm të Bregoviçit, kanë pranuar se ai duhet bojktuar se e fton Edi Rama, jo se nuk vlen si këngëtar, apo se nuk ka dënuar krimet serbe në Kosovë

Lideri Suprem i regjimit, Ali Khamenei, e ka përzgjedhur Raisi-n si president të ri të regjimit të tij pavarësisht regjistrit të errët të dhunimeve të të drejtave njerëzore të kryera nga Raisi. Shumë organizata ndërkombëtare të të drejtave njerëzore kanë bërë thirrje që ai të ndiqet penalisht për shkak të rolit të tij në masakrën e 1988-ës ndaj 30,000 të burgosurve politikë

Por në fakt, zjarrvënia duhet trajtuar si një formë terrorizmi, sepse e tillë është. Nuk jam shumë familjar me parashikimet e Kodit tonë Penal për këtë lloj krimi, por jam i bindur që në këtë pikë ai duhet ashpërsuar edhe më shumë, gjithësesi

Pyetja që shtrohet për Berishën është se si ka mundësi që këta burra shteti të SHBA-ve janë larguar nga politika dhe ti që i kishe idhuj apo miq, s’i more kurrë si shembull? Duket se ky fiksimi i Berishës për t’u marrë me arkivat dhe me familjen Bush më tepër se gjithçka po zbulon dëshirën e errët të tij për një pushtet të përjetshëm…

Hijenat, delenxhinjtë, dhe të paskrupujt, po fërkojnë “barkun”, tek shohin ata bij nënash të përleshen me flakët dhe zjarret e qëllimshme prej 20 e ca ditësh. Dikush në Partinë Demokratike, ka rastin të orkestrojë fushatën antiqeveritare, duke besuar dhe menduar se “do ta mposhtin Edi Ramën me zjarre”. E kanë të kotë.

Rreth 2/3 e votuesve të PD-së, sipas një sondazhi që zhvillova para dy javësh, mendojnë së Berisha duhet të jetë pjesë e grupit parlamentar demokrat, pavarësisht se është shpallur person 'non-grata' nga Departamenti Amerikan i Shtetit. Dhe ma do mendja së shumica dërrmuese e tyre besojnë gjithashtu se Trump do të rikthehet në Shtëpinë e Bardhë.

Dje ishte një ditë e veçantë në historinë e vendit. Përkujtimi i 30 vjetorit të eksodit të shqiptarëve nga anija Vlora që me 20 mijë shqiptarë të përvuajtur trokiti në dyert e Italisë dhe duke dhënë Evropës imazhet e para të një shoqërie jo vetëm të varfër por dhe të izoluar nga bota prej regjimit komunist.

Po zbrisja nga Guri i Kamjes. Kur s'kisha bërë as 1 kilometër, anës rrugës një djalë te të tridhnetat me një çantë në sup ikte teposhtë.
 

Piktori Kosta Raka mbylli sytë disa ditë më parë. E kishte nisur para kohe udhën e mbrame dhe me sa duket e dinte mirë fundin e shpejtë. I dërrmuar nga një sëmundje e rëndë, e cila po e brente nga dita në ditë dhe e uli deri në karrocën e invalidit, karikaturisti i pagojë dhe shumëpunë priste fundin duke vizatuar pothuaj deri në fund.