31 vjet më vonë, “Në kërkim të kohës së humbur”, mund dhe duhet të bëhet sërish lajtmotivi ose deviza e të ardhmes së Shqipërisë. Në vend të kësaj me atë që dëgjuam nga paraqitja e programit dhe nga shumë fjalimet e ngurta të parlamentarëve të Majtë dhe oponencës kaotike të Djathtë, Shqipëria do mbetet eturisht kah nevojës së këtij lajtmotivi, që kërkon bashkëkohësinë me botën.

Duam apo nuk duam, është fakt se të gjitha opsionet e tjera (anti Bashë) kanë dështuar me sukses të plotë në këto 8 vite. Pra e besojmë apo jo, Berisha, ka kapacitetin për ta shkundur nga themelet kështjellën e pushtuar nga një sekt humbësish. 

Thonë se “Zoti (drejtësia) vonon, por nuk harron”. Kjo ndoshta për ti lënë të qeta jo vetëm familjarët, por edhe viktimat e Gërdecit, të cilët humbën jetën nga babëzia e klasës më të korruptuar të ish-qeveritarëve të djeshëm.

Në këtë mes janë tre, por vetëm dy prej tyre janë ‘homo sapienca’, i treti është fuqi shtetërore. Absurdi se njëri nga humanët, ose të dy bashkë, mund t’ia dalin kundër Amerikës, nuk ka sens… Po haj mo. Sidoqoftë, ka pasur një fitore, ka qenë fitorja fillestare që u kthye në mostër.

Italia ka bërë me dije se qytetarët e punësuar e kanë vaksinimin të detyrueshëm dhe do të ketë pezullime nga puna për ata që refuzojnë. E njëjta gjë vlen edhe për pjesën e moshuar të shoqërisë.

Nevermind i grupit muzikor Nirvana i publikuar 30 vite më parë, ofroi një dalje risi për një audiencë globale dhe arriti të zgjeronte ndikimin e saj tek njerëzit përfshirë vendet si Brazili, Poloni dhe Japoni.

Ngritja e institucioneve të reja të drejtësisë, sidomos SPAK dhe Byrosë Kombëtare të Hetimit, apo siç quhet rëndom “FBI”-së shqiptare ka shtuar akoma më shumë besimin e qytetarëve shqiptarë tek drejtësia e re.

Sali Berisha po udhëheq një fushatë bazuar mbi gënjeshtra dhe të pavërteta, por që tanimë nuk drejtohen më kundër qeverisë, por kundër Lulzim Bashës dhe mbështetësve të tij amerikan.

Veriun e Kosovës e kanë lënë shkret shqiptarët, na kanë përzënë serbët, (qeveria serbe i ka blerë pronat e shqiptarëve). Pse s’tregoni drejt! Dhe ata serbë që na kanë përzënë (pasi kanë vrarë e masakruar shqiptarë), marrin rroga nga qeveria Kurti, pa punuar fare!

Kohëzgjatja e tepruar e përfundimit të studimeve të larta (nuk dihet fati diplomës tij) mungesa e pakuptimtë e të qenit aktiv në jetën politike me kredibilitet të caktuar, dhe shumë mangësi të tjera të formimit, mund ta klasifikojnë Lulzim Bashën, si një kopjac i keq.

Foltorja e Sali Berishës po shtegëton nga një qark në tjetrin. Diskursi i foltores e ka krijuar profilin e vet. Si edhe herë të tjera, Folësi prej foltores na sjell në kujtesë një pllakë gramafoni të cilën e kemi dëgjuar shumë e shumë herë.

Të dielën, Gjermania mbyll kapitullin dhe ciklin e fenomenit Merkel, duke votuar për hapjen e një etape të re.

Të shohësh ish-kryeprokurorin të largohet qetësisht nga Shqipëria pak ditë para marrjes së vendimit të gjykatës, është trishtim. Adriatik Llalla është larguar në momentin kur një vend i tërë ëndërron, flet përditë, për DREJTESI! Dhe nuk është hera e parë që shqiptarët shohin se si rrëshkasin si ngjala, pa u përballur me përgjegjësitë para ligjit, të afërm apo vetë persona VIP.

Daut Haradinaj, si sheik, nuk e ulë standardin e premtimeve, veç premtime luksoze jep, s’ka premtime tjera! Prishtina i duket si shtëpia e tij – përrallore! As nuk ka haber se në Prishtinë (jashtë oborrit të tij dhe jetës super luksoze), luks është ajri i pastër dhe luks është pastrimi i rrugëve, dhe luks është ngadhënjimi i pushtetit mbi mizat.

Të gjithë kritikët e ashpër të Partisë Demokratike në vite, përfshi dhe mua, kanë pasur vetëm një problem me lidershipin e Lulzim Bashës pas vitit 2013. Problemi ishte se Lulzim Basha konsiderohej gjerësisht si një kukull e Sali Berishës.

Në trazirën që ka përfshirë Patinë Demokratike pas përjashtimit nga grupi parlamentar, janë përfshirë disa grupe e interesa mjaft të ndryshme në lojë

Qëndrimi i Kryetarit të PD ndaj ish-kryeministrit Berisha për shkak të shpalljes ‘non grata’ të këtij të fundit nga Shtetet e Bashkuara ka marrë të gjithë vëmendjen e një dueli në distancë brenda PD. Ndjeshmëria e mbështetësve të PD ndaj këtij debati është e kuptueshme dhe ndoshta e vetmja gjë e justifikueshme në këtë zhvillim.

Partia Demokratike është në sfidën e saj ndoshta më të madhe prej nga themelimi i saj. Jashtë fjalëve dhe inkurajimit të vazhdueshëm që po i afron i gjithë publiku, zhgënjimi prej saj është gati i plotë.

Në fillim të korrikut, kur siptali infektiv pothuaj nuk kishte më të shtruar me Covid-19, përfshiva në pyetësorin e një sondazhi privat, një pyetje në lidhje me vaksinën anti-Covid. Nga ai sondazh rezultoi se 38% e banorëve të rritur të Shqipërisë nuk donin të vaksinoheshin kundër Covid-19.