Daljet mediatike të Berishës vërtet përbëjnë lajm, por gjithësesi pak elementë të panjohur kish në konferencën e tij të fundit. Madje dhe surpriza nuk kish. Qëndrimin e tij për padinë në gjykatat franceze, ish-kryeministri i shpallur ‘non grata’ nga sekretari i Shtetit Blinken, e kish bërë të qartë prej kohësh. Po ashtu dhe vendimi për të qenë pjesë e parlamentit shqiptar duke hyrë në sallë si deputet i PD, ish deklaruar prej disa javësh nga Berisha.

Sali Berisha, ish-president dhe ish-kryeministër i vendit, është vendosur për herën e dytë përballë gazetarëve, duke shpjeguar etimologjinë politike të konceptit bar dhe më shumë nga të gjitha akuzat që ai ka përballë, shprehur sëfundmi me “këshillat” nga ambasadorja amerikane. E vetmja e re është se ai nuk tërhiqet dhe deklarata e stërpërsëritur se: ndaj tij nuk ka prova.

Do të përdorimin çdo mjet për të luftuar korrupsionin! Thelbi i gjithë kësaj fjalie brenda mesazhit të lëshuar nga Ambasada Amerikane është te togfjalëshi “çdo mjet”. Kush nuk lexon, nuk dëgjon dhe nuk kupton ose bën sikur ose është naiv.

Lufta e re e Berishes me SHBA dhe mbi të gjithë, premtimi i tij solemn për të fituar betejën me SHBA, është lajmi më i mirë për çdo armik të tij, për çdo kundërshtar të tij, bile dhe për çdo bashkëpunëtor të tij, që nuk ka guxim ta bëjë vetë atë luftë. Më besoni, është lajm i mirë dhe për Tritan Shehun. I shkëlqen fytyra kur del e mbron, me shpresë ta vazhdojë këtë marrëzi. Vetëm për demokratët shqiptarë, ata të vërtetët, që kanë besuar tek Berisha e SHBA njëkohësisht, është një lajm i zi, pasi ata po përballen me një gënjeshtër 30 vjeçare, që quhet Sali Berisha.

Kryetar të bëjnë vendimet. Kryetar të bëjnë idetë politike që shpall. Të bëjnë kauzat. Të bëjnë fitoret dhe humbjet. Të bëjnë kurajo dhe realizmi për të parë pa ngurim të vërtetën. Kryetar të bëjnë betejat, të bëjnë shokët që zgjedh. Të bën aftesia për të ndërtuar partneritet me bashkëpunëtorët, me qytetarët, me aleatët, me faktorët e ndryshëm. Të bën emri që krijon si imazh, si ikonë, si perceptim publik. Të bën karakteri i mirë a i keq qoftë. Dhe lista vazhdon... gjithkush mund të shtojë edhe imtësi të tjera jo shumë të dukshme.

Te PD-ja gjithnjë e më shumë po dalin zëra kundër Berishës, kurse të tjerë më së shumti po presin konjukturën e rradhës për t’i kthyer krahët. Berisha e di mirë këtë dhe ndaj duke i kërcëllitur dhëmbët SHBA-së, indirekt ua ka bërë të qartë se as nuk i llogarit fare. Por sërish është i vetëm dhe në segmentin më të vështirë të jetës së tij.

Një Gentlemen si unë nuk mundet me e lën me vujt Kingen Mitrovicalie, sharmanten inteligjenten, seriozen, t'hirshmen Kimete Berisha. Nuk mundem un me e lën Kingen Mitrovicalie me e hum rrugën mes pyllit të habitjeve plot me ujq dhe çakaj, mes shkurreve të paradokseve plot me shqartha dhe skile, mes moçaleve të keqkuptimeve plot me gjarpërinj dhe nëpërka helmatisëse.

Të gjitha jetojnë në Tiranë, njëra me familjen që ka krijuar, njëra me të fejuarin, disa me shoqe në një shtëpi me qera, si Xhorxhina. Kanë jetë modeste, Instagram me pak miq, një punë që iu kërkon sakrifica dhe rroga të thjeshta, por janë me sytë plot xixa dhe të kënaqura me jetën që kanë!

Sali Berisha përfundimisht ka fundosur Partinë Demokratike. Ai në daljen e tij më të fundit para medieve, ka folur si një Sekretar i Parë, aspak si një ish-kryeministër apo dhe ish-president i një vendi demokratik. Ka njollosur dhe baltosur Lulzim Bashën, dhe u ka treguar gjithë demokratëve dhe shqiptarëve se “situatën brenda asaj partie e dirigjoj unë, dhe vendos unë për gjithçka”.

Përpara Ramës dhe Bashës ka një sërë alternativash për të vendosur, por që gjithsesi vendimet do të jenë të ndërvarur dhe qëndrimet e tjetrit. Deri më tani ka një dorë të shtrirë nga Rama për bashkëpunim por që nuk duhet se për sa kohë do të mbetet e zgjatur ndërsa nga pala tjetër ekziston ende gjuha e drunjtë. Gjithsesi deri në fund të gushtit do të shihet qartë se çfarë drejtimi do marrë vjeshta si stinë e parlamentarizmit.

Ka një besim të shtuar tek qytetarët se drejtësia e re në Shqipëri do të arrijë të mundë fenomenin e pandëshkueshmërisë në vend! Ky besim mbështetet kryesisht në angazhimin e fortë amerikan dhe europian për zhbërjen e drejtësisë së vjetër dhe ngritjen dalëngadalë të drejtësisë së re, e cila po formatohet dhe po institucionalizohet ditë pas dite.

Komentet e Juri Kim janë një kujtesë që amerikanët u bëjnë palëve, se vapa e gushtit nuk do të fashisë e nuk do të fshijë asgjë nga axhenda e punëve që e presin klasën tonë politike në shtator. Të paktën SHBA po thonë se do ta mbajnë fort parasysh listën në fjalë. Le të guxojnë e ta harrojnë të tjerët…

Një popull pa mbamendje! Menjëherë pas luftës, shqiptarët filluan të blejnë tulla nga Serbia, për t’i ndërtuar shtëpitë që ua ka djegur Serbia. Kjo ka qenë për mua habia e parë, gati e pabesueshme.

Ambasadorja e SHBA në Tiranë, Yuri Kim, ka paralajmëruar dy udhëheqësit politik në Tiranë, Edi Rama dhe Lulzim Basha të rishikojnë dhe një herë listat para se të hyjnë në Kuvend në Shtator me qëllim që SHBA të ketë një vend partner dhe jo një problem.

Sado të ulëta të jenë rrogat e punonjësve shqiptarë të zjarrfikseve dhe ushtrisë, nuk i ulin kostot e larta të zjarshuarjes. Të parandalosh është më mirë sesa të kurosh, është një proverb i vjetër.

Shqipërisë nuk i rrezikohet sovraniteti nga të huajt, por Shqipëria ka një sovranitet të dobët ose, thuajse, inekzistent. Ky dobësim i sovranitetit ka ardhur si pasojë e varfërisë, progresit të vogël të Shqipërisë në këto 30 vite e po ashtu si pasojë e korrupsionit galopant, përdorimit të pushtetit për interesa ekskluzive personale. Po, pse nuk kemi sovranitet, ose ku shihet sovranitet i dobët i Shqipërisë.

Eqrem bej Vlora ka një përshkrim të jashtëzakonshëm të qelizës njerëzore shqiptare në librin e tij “Kujtime 1885 – 1925”. Evropianoperëndimori fisnik i Shqipërisë së dikurshme orientale, në dëshminë e tij tregon sjelljen tipike të bariut, një nga simbolet domethënës të shoqërisë. Vlora jep dëshminë e tij rrënqethëse se i njëjti pyll, pak para dhe pak pas pavarësisë nga otomanët, ishte rrudhur, tkurrur, mpakur e plakur siç ndodh me vetë shpresën njerëzore me plakjen e viteve.

Të bësh si i ditur, si patriot i thekur, si nacionalist,  si vigjilent, të shpartallosh armiq e tradhëtarë, të japësh këshilla duke u fshehur pas pseudonimit, s'ia asgjë tjetër përpos një derr komunisti që se ke shokun. T'ia hedhësh në kurriz të gjitha fajet apo të falënderosh për të gjitha të mirat 1 njeri të vetëm, je komunist i rrezikshëm, je komunist kërmë, komunist lëpirës.

Në një qytet si Tirana që zmadhohet dita ditës, pavarësisht shtimit të numrit të shkollave e kopshteve në këto vite, jemi realistë se kur vjen koha e shtatorit për sistemimin e fëmijëve, për prindërit ka shumë kokëçarje për të siguruar vendet në kopshte e çerdhe. Madje dhe ndërhyrje. Me iniciativën e re të Bashkisë së Tiranës, ky fenomen jo vetëm zbutet ndjeshëm por jep një zgjidhje më optimale për vetë prindërit ndërsa fëmijët e tyre mund të sistemohen pranë qendrës së punës ku janë të punësuar.

Si në jetën e përditshme edhe në deklaratat mediatike kamikazët e së ligës së shqiptarve po përshfaqin një nivel mjeran