Në Shqipëri, u bë gjithçka për të penguar drejtësinë. Që nga Kryeprokurori i Përgjithshëm Adriatik Llalla, të cilit edhe pse ju dha mbështetja për të nisur hetimet ndaj “Peshqve të Medhenj” ai i refuzoi. Madje akuzoi ambasadorin Donald Lu se i ka kërkuar të arrestojë Ilir Metën. Por përpara kësaj Llalla shkarkoi grupin e prokurorëve që erdhën nga trajnimi në SHBA, e që morën mësime se si ndiqet pasuria e “ të paprekshmëve”.

Kjo që po i ndodh PD, Partisë së Punës ka filluar t'i ndodh në vitin 1991. Kur ajo filloi të reformohej realisht duke u transformuar ngadalë por me siguri drejt një partie me rregulla demokratike, me objektiva për ekonominë e tregut dhe orientimin perëndimor, mbeti një zonë e errët brenda saj që ende nuk është tërësisht e korrigjuar.

Nuk ka asgjë të lavdishme në vendimin e Lulzim Bashës për të nxjerrë jashtë grupit të Partisë Demokratike Sali Berishën, përveç faktit që ai ka zgjedhur të mbrojë prapanicën e vet, duke shitur doktorin.

Kryetari aktual i PD-së Lulzim Basha, për muaj me radhë ka luajtur me mesazhet amerikane por pa u shprehur asnjëherë si duhet, përveç sloganeve të zakonshme për demokracinë. Pak orë para nisjes së legjislaturës së 10-të, ai arriti të godasë rëndë mentorin dhe paraardhësin e tij Sali Berisha në një nga mënyrat më cinike të mundshme, duke e lënë jashtë radhëve parlamentare të PD-së.

Në katër zgjedhje të njëpasnjëshme, të përgjithshme dhe lokale, Lulzim Basha ka bërë çdo gjë të mundshme për të humbur dhe ka realizuar me përpikmëri çdo gabim të mundshëm.

Përjashtimi i Sali Berishës nga grupimi parlamentar i Partisë Demokratike, duket si një gjë e stisur, më tepër se një vendim zyrtar i asaj partie politike seroze. Kjo për faktin sepse, gjë e saktë  dhe e besueshme, do të ishte në rast se Lulzim Basha vendoste të përjashtonte nga partia njeriun e shpallur “non-grata”.

Në ditën e përmbylljes së detyrës sime si Ministre Drejtësie, ndjej dëshirën dhe detyrimin të shpreh përmes këtij mesazhi mirënjohjen e thellë për të gjithë bashkëpunëtorët, mbështetësit apo edhe kritikët e vërtetë që qëndruan krah këtij rrugëtimi të bukur e sfidues në krye të Ministrisë së Drejtësisë.

Më 25 prill, rreth 655 mijë shqiptarë votuan për PD-në dhe aleatët e saj të vegjël (këtu përfshihen edhe disa mijëra votues të dathtë që mund të jenë ngatërruar me fletët e votimit të tipit fjalëkryq, e për rrjedhojë, votat u kanë rezultuar të pavlefshme)

Qëllimi i vetëm i Sali Berishës këto kohë është të mos jetë i qartë. Ai kërkon vetëm të mbajë njerëzit të karikuar kundër Lulzim Bashës, duke u ofruar opsione të ndryshme, por jo ndonjë datë përballje apo ndonjë rrugë përballje.

Paska shkruar LB, se unë kam ndryshuar qëndrim në lidhje me djegien e mandateve, duke nxjerr nga konteksti dhe nga zhvillimet e kohës një fjali të shkëputur nga një intervistë shumë e gjatë që thotë krejt të kundërtën. Ky është mashtrim, d.m.th e vetmja gjë që LB bën dhe e konsideron si punë.

Këta s’mund të bëhen dot reformatorë, ndaj janë të shtrënguar të zgjedhin krah ose me grupin e Bashës, ose me grupin e Berishës, grupe këto që, (siç do i shohim) do jenë të mbështetura dallueshëm në krahinizëm, solidaritet fisnor ose nepotizëm. Në mos ndodhtë kjo, PD do shkrihet, do shpërbëhet, nuk do egzistojë më!

Megjithëse ia shprehu babait të tij politik, dashurinë e përjetëshme edhe me shkrim në librin “Misioni im”, Lulzim Basha u detyrua pas 25 prillit që ta vriste atë. Duke zgjedhur mes SHBA dhe Sali Berishës, anën e aleatit strategjik të Shqipërisë dhe të PD, Lulzim Basha i hapi më në fund vetes dhe opozitës shqiptare një prespektivë të re politike për të ardhmen.

Është e sigurtë dhe koha do ta tregojë shumë shpejt se, vendimi i SHBA për të shpallur Sali Berishën dhe Familjen e tij non grata, mbështetet mbi një grup provash dhe faktesh përvëluese, të cilat konfirmojnë përtej çdo dyshimi përfshirjen e Sali Berishës, dhëndrit, Argitës dhe Shkëlzenit në korrupsion madhor, në përdorimin e pushtetit për t’u pasuruar, në pastrim parash, falsifikime, skema klienteliste etj.

Pas dështimit që Berisha pati në Grupin Parlamentar, ku arriti të marrë vetëm tre deputet të pranishëm në takimin e tij të parë, duket se ka kthyer sytë nga aleati i tij politik Ilir Meta. Ky i fundit i ka dalë sot në krah, duke u bërë thirrje demokratëve të bëhen me të.

Ndërsa një tjetër sëmundje po prek sic “xylella fastidiosa”ka prekur ullinjtë e bukur të Salentos në Itali, eksponentë të Partisë Socialiste. Vetëkënaqësia e disa drejtuesve, ministrave e deputetëve të PS, në fjalimet në Kuvend, përshkrimi i jetës së lumtur dhe arritjeve në Shqipëri, na prezantonte si të ishim në vendin më të pasur e më të begatë të Europës, e jo në të kundërtën.

Demokratët janë qytetarë që kanë vendosur gjithmonë të parën lirinë, kanë ëndërruar Evropën e kanë mbështetur pa rezerva SHBA. PD nuk ishte iniciativë e një pakice e nuk mund të ishte shërbim i asnjë pakice, por, ajo ishte pasojë e frymës të popullit shqiptar, që ishte robëruar për më shumë se 40 vjet nën diktatin e regjimit më të egër, që kishte njohur kontinenti.

Ka shumë në PD, që janë apo janë larguar gjithë këto 30 vjet, që kanë ecur mirë apo kanë pasur probleme në jetën e tyre, të cilët kanë qenë të terrorizuar nga Sali Berisha e lobi i tij. Thjesht qënia në “listën e zëzë” të doktorit i ka tmerruar. S’kanë faj, pasi kemi ngjarje të rënda që nga Remzi Hoxha e shumë të tjera, ku vërtetë sa e çon në mendje, mund të futen të dridhurat në trup.

Dueli, sa i ashpër, aq edhe qesharak për dominimin e Partisë Demokratike mes Berishës dhe Bashës ka vetëm një aspekt pozitiv me dobi publike.

Edhe qytetarët shqiptarë në masë, mbështetës apo kundërshtarë të Berishës nuk e besojnë se shpallja familjarisht “non grata” e ish kryeministrit demokrat nga SHBA, ka ardhur vetëm për shkak të korrupsionit të cilësuar të Berishës dhe familjes së tij dhe minimit të demokracisë. Por ka elementë të tjerë më të rëndë që kanë penalizuar Berishën, mes të cilëve janë lidhjet me radikalët islamikë, që kur lideri historik i PD hipi në poltronin e Presidentit të Republikës.

Kryeparlamentari racist! Glauk Konjufca sonte e kapërceu Rubikonin dhe e mori Afrikën shembull për të keq!