Vetëm fëmijëria të çon tek e vërteta. Vetëm një fëmijë, larg virusit të hipokrizisë së modës, interesit meskin, llogarisë së aty për atyshme mund të thotë atë çfarë një i rritur e hesht apo e sheh gabim.

Ata nuk bëjnë opozitë, ata nuk merren me partinë e tyre që po shkërrmoqet nga qendra deri në bazë, ata nuk merren me gjetjen e rrugëve për bashkëpunim institucional me shumicën qeverisëse, por thjesht merren me “skupe” të ardhura nga “qytetari dixhital”.

Rrogat e frikshme të zyrtarëve shqiptarë

Ju jeni shpresa për ndryshim...

Partia Demokratike po përpiqet të mbajë gjallë dosjen “184”, që ka të bëjë me përgjimet e fushatës zgjedhore për Bashkinë e Dibrës më 2016.

As Edi Rama nuk i bllokon dot negociatat, edhe nëse do, nëse plani i ri i kancelares Merkel me Këshillin Europian funksionon. Dhe kjo nuk lidhet me ne, por me Europën.

“Doktori di gjithçka, Doktori ka informacion, Doktori është themeluesi partisë”, kështu shprehet kryetari de jure i saj. Atëhere, në emër të kujt flet zoti Lulzim Basha, cili është realisht vendi dhe pozicioni i tij në PD?

Po çfarë ka mbetur nga idetë e Reformës Zgjedhore që pritej dhe nga ato që ka propozuar OSBE/ODIHR?

'Në Kuvendin e Shqipërisë nuk është dukuri e zakonshme që ligjet të miratohen me mbivotim. Ligji për Ditën e Kujtesës është një përjashtim'.

"Zoti Meta i dërgoi letër ku i “dokumenton” Venecias, dhe një listë pyetjesh që “qartësojnë kushtetutshmërinë e veprimeve të secilit”. Nuk dihet në fakt se çfarë e ka “shtyrë” zotin Meta të nxitojë dhe të ngrejë alarmin e rradhës, por duket se emërimet e fundit në organet e reja të drejtësisë janë shkaku kryesor".

Kontrolli i familjes Berisha mbi kompaninë private CEZ, që privatizoi OSHE, vjen nga historia e privatizimit, ku sekseri Ndue Kalaj ka lënë gjurmë në paracaktimin e blerjes së kompanisë nga CEZ, qysh në takimet e para në vitin 2006.

Akademia e Shkencave e Shqipërisë i beson Profesorit dhe akademikut të nivelit botëror, Arben Merkoçi krijimin për herë të parë të njësisë kërkimore-shkencore të nanoteknologjisë në vendin tonë.

"Albin Kurti dhe Isa Mustafa janë në javën e fundit të dështimit të mundshëm të formimit të qeverisë, së dal nga zgjedhjet e 6 tetorit, por kjo duket se nuk është fare shqetësim i SHBA"

Në Tiranë jemi mësuar me shumë teoricienë, që kur vjen puna për të folur e shkruar nga mëngjesi në darkë, krijojnë realitete virtuale fantastike, perfekte, por nëse dikush u lë në dorë çelësat e një përgjegjësie, të një pune konkrete, ia mbathin si fëmijët e llastuar përballë një lënde fizkulture, duke thënë: E ka fajin ai, unë s’kam faj.

E ndërsa Shqipëria ka marrë prej disa ditësh presidencën e OSBE, e ndërsa kryeministri Rama dhe ministri Jashtëm në detyrë zoti Cakaj, kanë nisur intensivisht afirmimin e vendit si factor stabiliteti në rajon dhe më gjërë në kuadrin e nismave për paqe, në Tiranë, ish-opozita e vjetër merret me llafe katundi.

"Shumëkujt i kujtohet fjalimi i humbjes i Sali Berishës në verën e vitit 2013 dhe të qarat e militantëve para selisë së PD, ndërsa dëgjonin mallkimet e tij mbi popullin shqiptar, që nuk e votoi".

Të dish të heshtësh, shumë shpesh, është po aq e rëndësishme sa të dish të flasësh. Një mësim i thjeshtë jete për cilindo që ka provuar me pezmatim koston e fjalëve të thëna pa vend. E kishte një rast për të heshtur edhe presidenti i Republikës sot, më 21 janar, por vendosi ta shpërfillë.

Ka një përpjekje që 9 vite pas 21 janarit, ata që u gëzuan me vrasjen e katër qytetarëve të pafajshëm, të pambrojtur, të paarmatosur, dhe të parrezikshëm, para dyerve të Kryeministrisë, të bëhen tashmë dhe gjykatës të fajit të mbetur jetim nga drejtësia.

Politika shqiptare e ka marrë seriozisht realizimin e nderimit për Kongresin e Lushnjës, cakut nga ku filloi jetën shteti modern shqiptar. Parlamenti ka gjetur mundësinë për të gjetur rrugën e paraardhësit dhe momentin nga ku fillon krahasimi i kontributit të saj në këto 100 vite, kurse politikanët kanë rendur në garën e zakonshme të statuseve, duke dhënë mesazhe.

Secili ka zgjedhur 21 janarin e vet, jo për të respektuar vlerat dhe parimet që mbron, por për t’ia përplasur historinë në fytyrë kundërshtarit. Madje edhe kur flitet për një vdekje të qetë në shtrat si ajo e themeluesit të shtetit të Kosovës, Ibrahim Rugova, sërish kihet parasysh armiku i sotëm.