E vërteta e hidhur dhe e plotë, është se kemi një marrëveshje për të mos pasur reformë zgjedhore. Dhe kjo duhet pranuar kështu siç është, pavarësisht nëse ja vënë emrin reflektim, dështim, apo kthjellim të palëve në bisedime.

Gazetari Carlo Bollino ishte i vetmi që i hyri seriozisht me fakte dhe e çmontoi këtë lajm të rremë, por siç ndodh në Shqipëri, ai u relativizua nga politika, që e kishte projekt prodhimin e një skenari për destabilizim politik.

Sepse që "fitorja" e arritur nga zotërinjtë Luli Basha dhe Edi Rama të bëhet fakt, duhet që ajo të kalojë me të paktën 84 vota në parlament.

Gënjeshtra është arratisja prej së vërtetës e për rrjedhojë ikja prej të qenurit person autentik, e për rrjedhojë prej të qenurit opozitë autentike

Pazar pa i dhënë asgjë opozitës

Së fundmi mediat sociale janë përmbytur me lajme për përdhunimin e një 15-vjeçareje nga roja i shkollës së saj. Nga tërë kjo situatë kam parë të dalin në pah dy lloje qëndrimesh, njëri prej tyre mëse njerëzor dhe tjetri tepër barbar.

“Më duhet të merrem me çështjen shqiptare”, thotë në një nga përgjimet Sergio De Gregorio.

Nuk harrohet lehtë plangprishësi me moshë 21 vjeçare dhe peshë 121 kilogramë që fshinte djersët e ballit me kartmonedhën 500 euro.

Presidenti Ilir Meta ka çuar sot një emër të ri në Kuvend, si kandidat për kryetar të Kontrollit të Shtetit. Prej fillimit të këtij procesi një vit më parë, presidenti Ilir Meta ka shkelur me të dy këmbët detyrimet kushtetuese në këtë çështje, duke u tallur me emrat që përcjell në Kuvend, dhe duke paralizuar kësisoj emërimin e kryetarit të ri.

Ambasadorja amerikane Yuri Kim e la topin në fushën e Lulzim Bashës, për të thënë ai fjalën e fundit, nëse e pranon kompromisin e ofruar në tokën amerikane. Zhvillimi i bisedimeve pikërisht në selinë diplomatike të Shteteve të Bashkuara, është njësoj sikur palët të kenë qenë ulur në Uashington e jo në Tiranë.

Që të kuptosh një kryeministër duhet të kesh qenë së paku një herë kryeministër. Të jesh ulur qoftë dhe një herë të vetme në karrigen e madhe që i bën të gjithë të tjerët të duken të vegjël. Dhe, meqenëse gardëroba e një kryeministri është e pafundme, edhe njohja, gjykimi, paragjykimi apo dhe parashikueshmëria për sjelljen e tij, ka mundësi të pafundme shpjegimesh.

E gjitha çfarë duket si idiotësi e Çlirim Pekës, rreth fantazisë së tij për bisedën mes Bashës dhe ambasadores amerikane, në fakt tregon se çfarë është në të vërtetë Lulzim Basha. Nuk kanë rëndësi detajet qesharake të rrëfimit të një mitomani që shërben në familjen e pistë të Sali Berishës.

Ishte fundpranvere e një viti më parë dhe lagja ime buhiste nga pemët e çelura ndërsa Tirana përballë gumëzhinte nga trafiku, nga muzika, nga dallaveret, nga snobizmi i përditshëm.

Faktet dëshmojnë se çdo gjë nisi me përndjekjen, presionet, deri në largimin e një njeriu: Zef Brozi quhej, ishte student drejtësie në kohë diktature, pedagog i shkëlqyer dhe nismëtar i lëvizjeve për Demokraci pas rënies së regjimit komunist. Në vitin 1995 u përndoq si njeri i Drejtësisë dhe si ish-kreu i “pabindur” i Gjykatës së atëhershme të Kasacionit.

Problemi që ka Lulzim Basha, është se ka ndërtuar një koalicion opozitar dhe një parti opozitare mbështetur në premtime personale, jo transparente dhe jo parimore, të cilat përfshijnë dhe privilegje të premtuara prej tij në reformën zgjedhore.

Albin Kurti tregoi se është një idhnak i lig, një njeri që hakmerret ndaj Shqipërisë, pasi siç thonë këta kokëboshët që ka në Tiranë e Prishtinë, Shqipëria duhet ta mbronte atë nga shumica legjitime parlamentare që e rrëzoi nga pushteti.

Nostalgjira të trishta që nuk është mirë tu afrohesh se çmendesh. Të tilla më janë dukur gjatë viteve letrat që ja kam nisur vëllait në Spaç dhe ai i solli kur u lirua.
Kanë mbetur disa dhjetra. Të tjerat kanë humbur.

Nuk ndal në Gjirokastër, ndonëse do të më pëlqente. Herë tjetër, them edhe kësaj here. Sepse Gjirokastra e do vëmendjen e saj për vete dhe nuk mund të jetë një kalim anash i historisë së saj.

E gjitha çfarë ka ndodhur për muaj të tërë në tryezën për reformën zgjedhore duket se është zhbërë mbrëmjen e së dielës. Në fakt, vështirë se pritej një konsensus, teksa burimet nisën të zbardhin kërkesa të reja nga opozita që fillonin me identifikimin biometrik, e mbaronin te qeveria kujdestare.

Në fakt, gafa e Ardi Veliut nuk mund të skandalizojë një forcë politike si Partia Demokratike që ka prodhuar gjeneralë policie si famëkeqi Agim Shehu që deri në 1997 terrorizonte, masakronte dhe persekutonte (jo me gafa por me shkopinj gome dhe pistoleta) këdo që nuk ishte regjistruar në PD, përfshi gazetarë dhe opozitarë politikë dhe që pas 2005 i është dhënë edhe si shperblim nga Berisha emerimi si zëvendes Drejtor i përgjithshëm i Tatimeve ku qëndroi deri në vitin 2013.