Pas përfundimit të zgjedhjeve parlamentare të 25 prillit politika “turbullohet” edhe më shumë, duke paralajmëruar zhvillime të reja në të dyja kampet, pozitë dhe opozitë. Vënia në lëvizje e sistemit të ri të drejtësisë, shpallja e Berishës non grata nga SHBA, shkarkimi i presidentit, Kongresi i PS-së dhe zgjedhjet brenda PD-së mbesin disa nga ngjarjet që nuk mund të kalohen lehtë

Pas shpalljes « non grata » të Sali Berishës dhe familjes së tij nga ana e Sekretarit Amerikan të Shtetit Tony Blinken, realisht historia e Berishës dhe projektimi i tij mbi atë parti, e njeriut që e drejtoi për një kohë të gjatë PD-në, mbyllet këtu. Edhe sikur ai të dojë, realisht e ka të pamundur të diktojë aty për shkak edhe të gjendjes në të cilën ndodhet.

Një nga kandidatet për kryetare të Partisë Demokratike, e mbështetur nga Berisha, Edit Harxhi, ka akuzuar Lulzim Bashën se prej tre vitesh i është refuzuar viza për në SHBA.

Partisë Demokratike po i mvishen ditët e fundit vlera gati hipotetike, që po ia shtrojnë edhe më shumë udhën Bashës drejt mandatit të radhës.

Por historia e derisotme me udhëheqjen e PD-së nuk duhet të përsëritet. Nuk ka më kuptim që kryetari ta çojë partinë në zgjedhje parlamentare, dhe pas tyre, të justifikohet me “masakra zgjedhore” apo “blerje/vjedhje zgjedhjesh”

Dëshmia e Gjin Llesh Kreshta pas 25 vitesh, i cili strehoi dhe mjekoi në shtëpinë e tij gazetarin Bardhok Lala. Ai u  masakrua, nga SHIK-u berishian, më 26 maj 1996.

Lulzim Basha ka gjetur një kauzë cinike, në një fushatë të panevojshme brenda partisë, duke bërë thirrje për unitet.

PD pas 25 prillit, siç ka ndodhur edhe në 2017 e natyrisht edhe më herët, “qan” për rezultatin, i është futur një procesi jo real për të përsëritur zgjedhjet në disa qarqe, ndërkohë që kishte shansin që të linte në hije arritjen historike të Edi Ramës që fitoi mandatin e tretë qeverisës si askush më parë në këto 30 vjet.

Ndonëse të gjithë anëtarët e komisionit janë deputetë që përfaqësojnë parti të ndryshme politike, tek asnjë prej tyre nuk u pa tendencë në trajtimin e çështjeve objekt hetimi, përkundrazi, kishte gjithnjë seriozitet maksimal dhe respektim i çdo norme ligjore. Dallonin sidomos diskutimet plot kompetencë të relatores Klotilda Bushka dhe anëtares Vasilika Hysi, pa lënë mënjanë edhe anëtarët e tjerë që dhanë një kontribut të çmuar me punë e tyre.

Problemi që kanë kandidatët për kryetarë të PD me Sali Berishën, nuk është se nuk duan të bëjnë çfarë do Sali Berisha. Problemi është se Sali Berisha do që ata të bëjnë atë që do ai, por pa ua thënë ai. Pra duhet ta kuptojnë vetë, pasi ai nuk do t’i ketë borxh asnjërit prej tyre në këtë histori. 

Përse Babai ka shpallur paprekshmërinë e kutisë memorie? Në errësirën e saj është ndryrë moria e mëkateve të Babait. Nga hapja e sajë do të shpërthejë një stuhi balte përzier me gjak e qelb, që jo vetëm do të zhburrërojë Babain por do t'i ndoti të gjithë dhe duhen njerëz kurajozë për t'u pastruar prej sajë.  Babai e ruan kutinë të mos hapet që t'i kursehet zhburrërimi.

“Asnjë koment dhe zero shqetësim për çdo vendim nul apo veprimtari antikushtetuese dhe antiligjore të Kuvendit njëpartiak, që tenton me dëshpërim të shmangë vëmendjen nga debati publik për krimet e faktuara zgjedhore të 25 prillit, autorët dhe frymëzuesit, tutorët dhe bashkëpunëtorët e tyre, të angazhuar në këtë farsë kundër të vetmit institucion, që respekton dhe mbron Kushtetutën e Republikës së Shqipërisë dhe sovranitetin e saj”.

Ish-Presidenti dhe ish-kryeministri Sali Berisha, tashmë një person i kuotuar “non grata” nga qeveria e SHBA-së, deklaroi mbrëmë te Alfred Lela, se ai nuk ka pasur asnjë problem me qeveritë amerikane, dhe tentoi të hedhë mjergull.

Prokuroria e Tiranës ka njoftuar se ka rihapur hetimet për çështjen e 21 Janarit, rreth vrasjes së Aleks Nikajt dhe Faik Myrtajt, dy nga katër të vrarët e asaj dite, në mbarim të demonstatës antiqeveritare. Ajo që bie në sy është se Prokuroria është përqëndruar tek riekspertimi i plumbit që ka vrarë Aleks Nikën.

Ndonëse ka një shemri të lodhshme Rama-Kurti që u përmirësua pak ditë më parë nga takimi informal i dy liderëve në Bruksel, kryeministri i Kosovës është në udhë të kolegut të tij nga Tirana. E para nga besueshmëria që ka në publik dhe e dyta nga cinizmi me kolegët e tij.

Për edhe një kohë të caktuar, pasojat e Berishës do vijojnë të jenë një gjyle me litar në këmbën e opinionit publik në vend. Ku natyrisht do të ketë përkrahës e kundërshtarë të tij. E megjithatë, ky vendim është një rast i mirë për të mbyllur një epokë e të bërit politikë dhe debat politik në vend, epokë që ka emrin dhe vulën e Sali Berishës.

Kreu aktual (i Republikës së Re)i Partisë Demokratike Lulzim Basha, nisur nga veprimet dhe vendimet politike që ndërrmer,duket se nuk e do fare demokracinë  aq më tepër atë amerikane. Refuzimi i dorëheqjes, refuzimi i bashkëpunimit me rivalët e tij brënda partisë, mbyllja e derës për zërat kundër, veprime flagrante që arrijnë deri tek fshirja e emrit të Bujar Nishanit nga regjistrat e PD, tregojnë miopi politike.

Gazetari i njohur, Andrea Stefani e la këtë jetë si një njeri i keqkuptuar dhe i mallkuar nga jo pak vetë. I përjetoi në të gjallë, por ato e shoqëruan edhe ditën që ndërroi jetë. “Komunist”, “armik i betuar i opozitës” ishin disa nga epitetet kryesore që, pikërisht militantë trushpëlarë të opozitës, i adresonin pa kursim Andreas.

Vite më parë, kur Sali Berisha ishte kryeministër deklaronte plot mburrje për vetveten nga salla e parlamentit se: “Unë jam Arkiva!” Kjo është nga ato deklaratat e sinqerta që Berisha i thoshte në ekzaltim e sipër, kur i bënte presion psikologjik opozitës së djeshme, por indirekt edhe grupit të deputetëve të vetë.

Lider është ai që sot ja thotë me guxim dhe dashuri PD-së, të mos shkojnë pas atyre që duan të mbrojnë Berishën me siglën e PD. Dhe ky, në mungesë të kandidatëve për kryetar, mund të jetë dikush që s’beson tek kjo garë, por beson tek PD e nesërme.