Kur të gjithë mendonin se fuqia e presidentit Trump ishte një uragan që nuk ndalej nga askush, një vit pasi ai kishte poshtëruar kundërshtarët e vet me një rezultat plebishitar dhe një politikë që po ndryshonte SHBA-në, një 34-vjeçar emigrant me origjinë nga Uganda e sfidoi atë në Nju Jork.

Problemet e Shqipërisë së përditshme janë të një natyre dhe karakteri tjetër. Varfëria, korrupsioni, mungesa e drejtësisë, papunësia apo emigracioni, nuk duan t’ia dinë për atë se çfarë deklarohen apo duan të ndihen njerëzit.

Në një epokë të Inteligjences Artificiale, Ministres "Diella" Satelitëve në qiell dhe telefonave intelligjente në xhep, Ministria e Turizmit me një zell të habitshëm nderton stacione informacioni turistike të cillat qartësisht kanë mungesë të theksuar arsyeje.

Deputetët e Shqipërisë së sotme, në masën e tyrë absolute, janë përfaqësues të dy personave, një lloj kloni i tyre si për nga niveli arsimor dhe kulturor ashtu dhe për nga vizioni, idetë, sjellja etike dhe vendimarrja politike. Ata jo vetëm që nuk janë përfaësues të populllit, por nuk përfaqësojnë madje as vetë partitë të cilat formalisht i nominojnë.

Alkooli është një substancë që ul funksionin e trurit, duke dëmtuar të menduarit, arsyetimin dhe koordinimin e muskujve. Të gjitha këto aftësi janë thelbësore për të drejtuar një automjet në mënyrë të sigurt.

Informacionet janë bllokuar, nuk ‘rrjedhin’ për qamet në media, duke na krijuar atë ndjesinë ndoshta të paqëllimshme dhe të gabuar se këto dosje nuk po hetohen, me këto dosje nuk po punohet dhe as po merren dëshmi nga zyrtarë të ndryshëm që kanë dijeni apo që janë zhytur kokë e këmbë në shkelje të ligjit!

Ne, që prej vitesh luftojmë për barazi, dinjitet dhe njohje ligjore, e dimë mirë se kur urrejtja fillon të normalizohet në fjalorin politik dhe publik, demokracia fillon të tkurret.

Në shoqëritë tradicionale përgojimi i të vdekurit ka ekzistuar si prirje e nënkuptuar, veçanërisht kur i ndjeri i përkiste “palës tjetër”: kundërshtar politik, rival familjar apo hasëm në gjak

Prezantimi i tij më së pari si “mysliman” me siguri u rri mirë atyre që përpiqen të kultivojnë te “masat” që politika sociale është naive, që kujdesi shtetëror është “komunist” që drejtësia sociale është “romantizëm” etj, etj. Mamdani si socialist ua prish këtyre “elitave” komoditetin moral.

Vlora, ku Bujar Leskaj është një nga drejtuesit më të vjetër të Patisë Demokratike është territori ku nuk pati një prishje masive strukturash gjatë luftës civile brenda PD-së.

PD dhe Sali Berisha, prej vitit 2013, kanë humbur mbi 7-8 palë zgjedhje përballë Partisë Socialiste dhe Edi Ramës. Dhe nuk është fajtor as qeveria, as Rama, as patronazhistët, dhe as ambasadorët, që ajo parti humbet gjithmonë në zgjedhje të lira.

Që në momentin që Nano u dorëhoq nga kryesia e Partisë Socialiste dhe u largua nga jeta politike në vitin 2005 ai filloi gjithnjë e më shumë të identifikohej me standartet demokratike që kish vendosur në politikën shqiptare e gjithnjë e më pak me korrupsionin dhe veset e qeverive të tij.

Në këto kushte e vetmja pikë e përbashkët e këtij ngazëllim në Shqipëri ngel arma tjetër e Mandanit që u përdor nga vetë ai gjatë fushatës, bile ishte pikë kryesore dhe e kundërshtarëve të tij që ia denonconin si rrezik. Feja.

Dikush mund të thotë se me Kreshnik Spahiun e kam tepruar?! Në fakt Kreshnik Spahiu nga themelimi i AK deri pak muaj para se të hynte në zgjedhjet e 2013 kishte popullaritet të lartë e karizëm të fortë.

Forca e dytë është SPAK. Prokurorët “specialë” dhe gjyqtarët “specialë” janë shndërruar në forcë të pavarur shoqërore (dhe shtetërore) që përpiqen të zbatojnë dy gjëra. Një, të zbatojnë atë që do të duhej ta bënin prokurorët dhe gjyqtarët e përditshmërisë, pra ata “normalë”.

I sulmuar nga një establishment politik jo vetëm i plakur në pamje, por edhe në ide dhe lidership, Mamdani përmbysi të gjitha parashikimet politike të analistëve të përnatshëm në televizionet amerikane.

Shndërrimi i i PD në qendër protestash me pagesë është fundi i iluzionit se në këtë vend ekziston opozitë. Asnjë iluzion nuk ekziston te ndryshimi politik, sepse ska më politikë po biznes.

Rasti i zotit Erion Veliajt është ndoshta më ilustruesi i këtij absurdi institucional. Një kryetar bashkie që ndodhet prej muajsh në paraburgim. U arrestua duke qenë në zyrë, pas një vendimi të marrë në “dhomë këshillimi”, pa praninë e tij apo të avokatit të tij.

Veliaj mund të jetë socialist për aq sa ka qenë realisht komunist Enver Hoxha, por të dy patën nevojë për filozofi politike për të realizuar ëndrrën e pushtetit dhe karrierën politike.

Hetimi për Ballukun dhe Kushtetuesja për Veliajn rrëzojnë spiralen e errët të narrativës që e besojnë njëlloj si armiqtë e shumtë të paditur të kryeministrit, ashtu edhe miqtë e tij të paktë naivë. Sipas këtyre dy ekstremeve, që i bashkon një mit i rremë, Rama kontrollon të gjithë sistemin gjyqësor në Shqipëri.