Opinion
  • Gjysma e së mirës

    Edhe pse mund të jetë hedhur për të qenë brenda në momentin e fundit, varianti me kandidatin Zaganjori i konsensusit fillestar PD-LSI ka shkuar përpara me sigurinë e pasigurisë dhe rreziqeve që paraqesin variantet alternative.
  • LIMBO

    Në limbo rrezikon të hyjë Shqipëria vitin e ardhshëm e kushedi për sa vite akoma, nëse e humb shansin për të marrë statusin e kandidatit për Bashkimin Europian këtë vjeshtë.
  • Presidenti dhe zgjidhja e krizave

    Më përpara kemi theksuar se Presidenti i Republikës nuk bën pjesë në asnjërin nga tri pushtetet, por këtij përfundimi që tashmë është i njohur për të gjithë, mund t’i shtojmë argumentin se ai shërben si faktor i rëndësishëm që shmang krizat politike apo së paku si arbitër që bën çmos për t’i parandaluar ato
  • Presidenti, vetëm konsensual?

    Presidentin e duam konsensual, kanë thënë vendas e të huaj. Opozita kërkon konsensus me pozitën që emri të jetë gjithëpërfshirës. Pozita thotë se e ka gjetur konsensualin, duke llogaritur ato 71 vota që ka për ta votuar në raundin e katërt
  • Ka një zgjidhje, tërheqja e Zaganjorit

    E dinë përgjigjen e Ramës. Kur Nano i kërkoi kandidimin në selinë e PS, Rama u përgjigj për herë të parë: PS nuk mund të propozojë kandidat se nuk i ka votat për ta zgjedhur. Deri në mbremjen e së dielës, kryetari i opozitës e ka përsëritur disa herë këtë fjalë.
  • Gjashtë politikanët e rinj të PS-së

    Gara e gjashtë të rinjve eurosocialistë tani që vjen drejt fundit duket shumë interesante. Ndoshta edhe pse janë të së njëjtës forcë politike e kanë më të ekuilibruar
    debatin, por jo pa kunja dhe romuze.
  • Presidenti, një histori e thjeshtë

    Kryetari i PS-së, Edi Rama e bëri të vetën. Madje shkoi më larg se pritej. Shkoi në vilën e Ilir Metës, mori një kosto politike, por bukë pa thërrime nuk ka, thotë populli; priti, shpresoi se po e tërhiqte aleatin e Berishës në varkën e presidentit konsensual, pastaj u iludua nga mirazhet e momentit sikur mund të merrte me ndihmën e të njëjtit kordhëtar edhe qeverinë.
  • Matura shtetërore dhe “Albatros”

    Më datë 2 qershor 2012, mijëra maturantë u ulën në bankat e shkollës për t’iu nënshtruar provimit të Maturës Shtetërore në lëndën e letërsisë. E konsideruar si rezultante e përgatitjeve tri vjeçare, Matura Shtetërore ka synuar të jetë konkludim i kompetencave komunikative, arsyetuese, interpretuese, rikrijuese që nxënësi i ka fituar gjatë trajtimit të teksteve në ciklin mësimor.
  • Të burgosur nga politika

    Kryelajmet e medies dje për 1 qershorin ishin fjalimet e kryetarit të partisë në qeveri, pastaj të atij në opozitë, pastaj të deputetëve të partisë në parlament, pastaj të ministrit të partisë, pastaj të kryetarit të partisë në bashki dhe në fund si zakonisht edhe aktivitetet „humanitare“ të bashkëshorteve të shumicës prej tyre.
  • Një votim pa kandidat

    Fama e Xhezair Zaganjorit nuk zgjati shumë. Të martën në mbrëmje ish gjykatësi u dërgua nga koalicioni qeveritar në garën për president, që u zhvillua të mërkurën. Pak më vonë askush nuk kujtohej më për Zaganjorin.
  • Qyteti ku fëmijët kanë
    harruar të luajnë!

    Çfarë nuk bënim për të luajtur kopac ndër lagje! Çfarë nuk bëja për të shqyer kopsat e veshjeve në dollape! Si dënim, disa ditë pa dalë nga shtëpia! Pastaj fiksimi me rrumbullaksinë duket më i hershëm, që me petat për të luajtur sërish me lagje dhe për të qenë më i miri me të cakiturat e tyre!
  • Gjiri i Lalzit vs. Presidenti

    LSI është kthyer forca kryesore politike për momentin, falë aftësisë dhe pragmatizmit të Ilir Metës. Kishte nga ata që menduan fillimisht se do të ishin Berisha dhe Rama ata që do të dirigjonin lojën, por jo.
  • Të gjithë e kanë një plan
    përveç Ramës

    Pritet dështimi i raundit të parë. Edhe nëse do të ketë një kandidat, nuk do të ketë 84 vota. Kur u caktua 30 maji si datë e e votimit të parë, proçesi për gjetjen e presidentit, ishte zhvilluar pa pjesëmarrjen e Partisë Demokratike, ndaj vendimi unanim i kryesisë së Kuvendit u duk i nxituar.
  • Negociatat. Nano drejt Presidencës?

    Qetësia e ditëve të fundit të ish kryeministrit Fatos Nano, sot po flet shumë. Deri më sot nuk ka një emër konkret, por, as një përpjekje të Nanos për të nisur mbledhjen e firmave, cka e bëjnë atë nga kandidat të vetëshpallur, në kandidat zyrtar në garën presidenciale.
  • Vasaliteti, virusi që përçan shqiptarë

    Shkas për këtë shkrim është nisma e ish-kongresistit shqiptaro-amerikan Joe Dioguardi, për bashkimin politik të partive opozitare shqiptare në Maqedoni. Mendimet e mia ua bëra të qarta miqve të mi në SHBA, kur më pyetën për këtë projekt që nuk do të realizohet.
  • Ne, mjekësia, media
    dhe rrufeja e një tragjedie

    Atë ditë të gjithë mbetëm të mpirë. Pa fjalë. Të nemitur. Shifra 13 e viktimave na e shtoi hutimin dhe rrëqethjen si karshillëk dhe triumf i tersit. Atë ditë vdekja, edhe pse neve nuk na mori, na preku të gjithëve. U pamë sy më sy me të. Në jetë e sipër rrallë e shohim atë kaq afër, sepse është e padukshme.
  • Rebuset e politikës
    së SHBA për Shqipërinë

    Për ta bërë më popullore fjalën “rebuse” mund ta zevendësojmë me fjalën “filma”. Pra, a ka filma politika amerikane me Shqipërinë? Përgjigja që të vjen menjëherë në mendje, duke pasur parasysh madhësinë dhe madhështinë e Shteteve të Bashkuara në një anë, lidhjet e forta dhe gamën e interesave të ndërsjellta mes dy vendeve në anën tjetër, është kjo: nuk ka asnjë arsye të ketë dhe madje thelbësisht nuk ka
  • Leter e hapur drejtuar Ismail Kadare

    Pa i rene rrotull fjales e qe te mos lodh lexuesin , edhe Ju , me lejoni t’ju drejtohem hapur: Duhet te pranoni kandidaturen e Presidentit te Republikes ! Nuk mundet qe Ju, ne kete katrahure politike, ku vendi eshte shume prane statusit kandidat per ne Bashkimin Europian, te refuzoni apo te rrini duke e vrojtuar nga larg zjarrin qe po vjen, zjarr qe do te djeg edhe per disa vite enderrat e shqiptareve, per ato enderra e per ate shpirt per te cilin ju keni shkruar e derdhur ne art, art per te cilin , cdo shqiptar, krenohet kur permend emrin tend , ISMAIL KADARE.
  • 28 Nëntori pa Berishën

    Kreu i PS, Edi Rama ne editorialin e tij të rradhës thekson se "E vetmja mënyrë për ta kremtuar ditën e pavarësisë, pa e ngrënë tërë turpin e këtij viti me bukën e dështimeve të shkaktuara për hir të pushtetit dëmsjellës e qesharak të këtij personazhi, është që ky njeri të mos jetë më kryeministër kur të gdhihet 28 nëntori e të këndohet himni kombëtar".  Rama bën ftesë për të bashkuar votat kundër Berishës.
  • Eh që s'po ndodh ndonjë skandal

    Qeveritë kanë dy mënyra për t’iu shmangur skandaleve apo tragjedive, ose të ruhen që të mos ju ndodhin, ose të prodhojnë të tilla përditë aq sa njerëzit të mos kenë kohë t’i bluajnë

Për lajme të tjera kërkoni në arkiv