Rutina e zakonshme e protestave të thirrura nga Berisha u përsërit edhe në protestën e fundit.

Jemi në kilometrin e fundit drejt fitores, u shpreh Berisha në protestën e thirrur dhe të trumbetuar me aq pompozitet, çka do të thotë që Edi Ramës i ka lënë afat edhe për një protestë tjetër, përpara se ta rrëzojnë.

Njerëzit rrinë në hije, jo më poshtë avllive, por në kafene, studio televizive, komente, story dhe debate online, duke pritur me gojë hapur jo më Evropën nana-vida, por Brukselin, Washingtonin, grantin, tenderin, projektin pilot, apo ndonjë “fond zhvillimi” a "operacion zbarkimi".

Edi Rama hyri ne vitin e 13 që i ka ditët e numëruara. U bë vite e vite që dëgjohet ky paralajmërim që nuk shndërrohet kurrë në realitet politik, të paktën nga kjo opozitë, me këtë model politik dhe me ata që e përfaqësojnë sot.

Kompromiset dhe pazaret e nëndheshme që bën me Ramën, ujku plak përpiqet t'i mbulojë me thirrje hiperbolike kundër tij, duke e quajtur "Ramaduro" atë dhe "Narkoshtet" shtetin shqiptar.

Trump kërkon të eliminojë rolin politik dhe ekonomik të BE! Jo vetëm që nuk do i'a dal, por me politikat e tij jo miqësore po e ndihmon bashkimin e kontintetit Europian dhe forcimin e tij në dimensionin ushtarak dhe ekonomik.

Trashëgimia e Ismail Qemal Vlorës nuk është vetëm Pavarësia. Është ideja se shteti duhet të jetë i denjë për qytetarët e vet.

Nga kjo filloi një vërshimë e fyerjeve, sharjeve e shprehjeve dehumanizuese nga persona anonimë e joanonimë, në mënyrë individuale e të organizuar, e cila zgjati për tri ditë rresht. Për fat të mirë nuk pati kërcënime e sharje të atij niveli, siç i kishte përjetuar gazetari Lirim Mehmeti këto ditë nga një person, po ashtu simpatizant i LVV-së.

Sot, pafuqia politike e Sali Berishës nuk është më çështje perceptimi, por një realitet i prekshëm. Ai u rikthye pa rrugëdalje, pa projekt fitues dhe pa aftësi unifikuese.

Fillimisht tha se opozita nuk e pranon veprimin e shpejtë parlamentar për të miratuar Bordin e Paqes në botë, themeluar nga presidenti Trump. Në pasditen e hershme u vu në radhë për të votuar pro Ramës në Bord dhe kundër vetes.

Ndërkohë që kur vjen diskutimi te dy prej reformave më të rëndësishme edhe për të ardhmen e saj politike, në një kohë kur vetë kanë kërkuar dhe kanë ndërmarrë nisma për t’i ndryshuar dhe përmirësuar, duket sikur jetojnë politikisht në realitete paralele.

Natyrisht në 24 janar, shqiptaret do të shfrytëzojnë fundjavën për të dalë, apo  udhëtuar e psonisur, dhe nuk kanë fare në plan të dalin në protestën e “fuqishme” të Saliut.

Sali Berisha me të vetët e njohën "Ramaduron" si kryeministër legjitim dhe përfaqësues të shqiptarëve në një forum privat ndërkombëtar të rëndësishëm.

Në Vaterlo, Napoleoni humbi jo vetëm betejën, por edhe mitin e pathyeshmërisë. Sot, Berisha duket se po humb gradualisht të njëjtin mit përballë Ramës.

Irena Gjoka si çdo qytetar tjetër ka dashur të kalojë krishtlindjet në Greqi në dhjetor të vitit 2002. Autoritetet kufitare greke nuk e kanë lejuar të hyjë me arsyetimin se viza kishte skaduar. 

Në përgjithësi, Bashkimi Europian ka qenë kundra këtyre instrumentave ndërkombëtar për zgjidhje të krizave politike apo humanitare me arsyetimin se këto janë instrumenta që i mbivendosen rendit aktual të organizatave ndërkombëtare si OKB, brenda të cilave janë gjetur zgjidhjet ndërkombëtare.

As në këtë epokë moderne post- Hamurabiane, Drejtësia nuk do të dënojë vrasësit e katër dëshmorëve të 21 Janarit. Në popull, sigurisht, do të tregohet me gisht se cili është vrasësi.

Për hir të së vërtetës Berisha ka frikë nga presidenti amerikan Donald Trump! Nuk i trembet për mungesën e mbështetjes për të ardhur në pushtet, pasi për këto punët e ardhjes në pushtet, Berisha e di si dreqi se sa kohë të jetë ai në krye të PD dhe opozitës jo vetëm që s’ka asnjë shans, por do të gremiset akoma më poshtë në rezultate!

Megjithatë marrëveshja nuk është ende në fuqi: tani hyn në fazën vendimtare ku vendimmarrja bëhet thellësisht politike, pasi kërkon nënshkrimin formal, pëlqimin e Parlamentit Europian, dhe në varësi të përbërjes ligjore të marrëveshjes një proces të mundshëm ratifikimesh kombëtare.

Më pas, të njëjtën gjë përsëritën edhe formalisht në seancën pelanare të posaçme ekzaktësisht për këtë gjë, duke e çuar në 113 numrin e votave së bashku me mazhorancën.