Le ta themi hapur qysh në krye: Diplomatët perëndimorë në Tiranë janë stigma 35 vjeçare e një vendi që s’po mëson të ecë me këmbët e veta. Ata kanë qene dhe ende janë valvula e përjetshme e garancisë dhe e shkarkimit sa herë që demokracia e dobët dhe e korruptuar shqiptare del nga rruga e merr arat.

Pyetja themelore është: a po afrohemi drejt një momenti historik kur sistemet inteligjente mund të zëvendësojnë njeriun në vendimmarrje, madje edhe në vendime që kanë të bëjnë me jetën dhe vdekjen?

Arresti me burg është masa më e rëndë e kufizimit të lirisë para një vendimi gjyqësor përfundimtar. Në çdo sistem juridik që i përmbahet standardeve europiane ai konsiderohet një instrument ekstrem.

Prej 2021, raporti i forcave tregtare me Durrësin ka ndryshuar e parashikimet e bëjnë që ky trend mund të thyejë skemat tradicionale të Hub-eve magazinues të linjave të mëdha tregtare. Aq më shumë që Durrësi është pjesë e linjës së madhe globale të Triestes.

Konferencat për shtyp, në çdo vend të qytetëruar, kanë një normë elementare: pyetje dhe përgjigje. Gazetari pyet, politikani përgjigjet. Nuk janë arenë për debat personal, as për spektakël banal. Gazetari nuk është protagonist; protagoniste është pyetja dhe interesi publik që ajo përfaqëson.

Probabiliteti që Porto Romano të konkurojë Portin e Pireut pas 10 vjetësh është pothuaj zero. Por pas 100 vjetësh gjasat i ka jo të vogla. Dhe kur ndërtohen porte të rinj, mendohet për 100 vjet, e jo vetëm për 10 vjet…

Partia Demokratike që dikur ka synuar të përfaqësojë energjinë e ndryshimit dhe aspiratën për një politikë të re, sot është burgosur në egon e një njeriu të vetëm.

Në librat e qytetërimit thuhet se pas epokës së gurit erdhi epoka e bronzit. Në Partinë Demokratike, pas epokës së doktorit erdhi… përsëri epoka e doktorit.

Shumë arsye ka që ky reagim i butë i ka zënë vendin rrugës së ashpër në këtë ditë tejet sensistive për politikën shqiptare, kur po vendoset një precedent që do të shërbejë edhe për më tej.

Tani që kemi fituar lirinë dhe, me qenë se të gjithë nuk kemi asnjë iluzion se utopia që na është premtuar është një realitet që ekziston, sepse Europa Perëndimore, Bashkimi Europian nuk janë utopi.

Sistemi ndërkombëtar vazhdon të dominohet nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës, të cilat mbeten fuqia më e madhe dhe më e padiskutueshme globale.

Sheherazadia ime më rrëfen përralla mua. Unë, “Sheherazadia” jote, të rrëfej ty i dashur lexues përralla të ndryshme, gjithmonë të papërfunduara si kjo, që ti, si i squt që je, e nuhate se Sheherazadia ime është Kinemaja, dhe përrallat e saja janë nja tetë mijë filmat e mia që me një mijë mundime nga Interneti i kam shkarkuar.

Figura e Skënderbeut nuk është vetëm simbol i identitetit kombëtar shqiptar. Ai është një figurë historike që lidhet edhe me historinë e Evropës dhe të Perëndimit.

Një PD e tërë, e vënë në shërbim të Berishës dhe familjes së tij, plotëson tekat e një plaku që ka marrë më qafë të gjithë opozitën, vetëm e vetëm se familjarisht, jo vetëm që është non grata në SHBA dhe Britani të Madhe, por është dhe nën hetim nga drejtësia shqiptare, madje i marrë si i pandehur, për dosjet e rënda të korrupsionit, krimit shtetëror dhe verifikimit të pasurisë!

'Në vend që procesi i kompozimit të listave të shërbente për të hapur partinë drejt figurave të reja kontribuese dhe përfaqësuese të elektoratit opozitar, listat u dominuan pothuajse tërësisht nga figura të njohura si besnike të familjes Berisha'.

Mendo sikur sot opozita të ketë jo vetëm një lider të ri, por edhe një një klasë të re e të përgatitur politike. Nuk ka nevojë fare as për shehidë e as për dronë kamikazë.

Sa prej nesh e dinë sa veta u dënuan realisht për korrupsion dhe ryshfete pas uraganit të “Mani Pulite” të Antonio Di Pietros në Itali?

Sot, kur Namik Dokle mbush tetëdhjetë vjeç, ky përvjetor është një rast për të parë një rrugë të gjatë që kalon nëpër disa fusha të rëndësishme të jetës shqiptare: gazetarinë, politikën dhe letërsinë.

Miliardat e vjedhura në tendera, koncesione, fatura fiktive, favorizime, kjo makineri e tërë që na vjedh me letra e me vula, nuk prodhon të njëjtin zemërim. Më saktë prodhon një  zemërim të ndarë, një përçarje të re.

Populli nuk ka nevojë për analiza të gjata. Ai e ka përmbledhur këtë histori shumë kohë më parë me një fjali të vetme. Një fjali që shpjegon martesën, politikën dhe drejtësinë shqiptare në të njëjtën kohë