Si mund të vetëquhet e majtë një partiçkë që promovon aksione fashiste kundër pronës dhe mjaftohet vetëm me ndonjë deklaratë të vakët në favor të protestës paqësore, për t'iu vërsulur më pas policisë dhe për t'i bërë asaj presion politik?

Për veprimet e policisë kërkohet përgjegjësi. Me të drejtë kjo, nëse ka pasur shkelje të ligjit. Por për dhunën që ka pushtuar prej ditësh Tiranën, për institucionet e djegura, pronën e shkatërruar dhe policët e plagosur, nuk jepet një gjykim i qartë. Përse kjo heshtje?

Alban Daci argumenton se shtypja e revoltës me dhunë nuk e zgjidh krizën, por i humbet pushtetit besimin e qytetarëve dhe legjitimitetin moral.

Nëse deputetët e partive opozitare deklarojnë se janë kundër dhunës, por nuk dënojnë publikisht akte të tilla, lind një kontradiktë serioze midis fjalëve dhe përgjegjësisë politike që mbajnë. Të deklarohesh kundër dhunës në parim dhe të heshtësh përballë akteve konkrete të dhunës nuk është e njëjta gjë.

Ylli Pata ngre pyetjen nëse protestat e dhunshme mund të detyrojnë qeverinë të ulet në negociata politike, duke argumentuar se dhuna mund të përdoret për t'u dhënë rol politik grupeve që nuk e kanë atë.

Muça kritikon protestën kundër Ramës, duke argumentuar se ajo ka zemërim dhe dhunë, por nuk ka drejtues, program apo alternativë politike, ndërsa ata që e nxisin nga prapaskena shmangin përgjegjësinë dhe përfitojnë nga kaosi.

Djegien dhe plaçkitjen e bizneseve, shkatërrimin e pronës publike e të institucioneve, nuk ma nxë goja t’i quaj protestë studentore.

Berisha kërkon të dobësojë Ramën, e majta sheh mundësinë për ta lexuar revoltën si shpërthim të pabarazisë, ndërsa nacionalistët përpiqen ta kthejnë në një tjetër betejë për kombin. Studentët, në këtë mes, rrezikojnë të mbeten thjesht lënda e parë politike për ambiciet e të tjerëve.

Studentët e dhjetorit 1990 rrëzuan diktaturën, por nuk dogjën institucionet publike dhe nuk plaçkitën dyqanet!

Po arrite ta marrësh mënjanë dhëndrin boshnjak, hajdut, halabak, rrugaç dhe mafioz, e t'i thuash të mos bëjë mjau-mjau lart e posht si orator qyrravec që s'lidh dy fjalë, por t'i dorëzojë një më një grataçielat dhe mijëra hektarët e vjedhur falë ndërhyrjes ilegale mafioze të Sali Skëterrës kur ishte kryeministër.

A kemi përgjegjësi të gjithë për të rinjtë që rritëm dhe vëmendjen e dashurinë që u dhamë? A ua dorëzuam ne algoritmeve?

Fjala e plotë e kryeministrit Edi Rama për protestat e dhunshme gjatë takimit me Policinë e Shtetit, 19 nëntor 2026.

Problemi që kanë negociatat në raste të tilla është se me kë do të negociosh, pasi, në fillim, duhet të dish se kë përfaqësojnë ata që janë në rrugë.

Në situatën aktuale, duket se është krijuar legjenda urbane që pas këtyre protestave të dhunshme fshihet një “Godo” shpëtimtar, i cili don ta çlirojë vendin nga dara 35 vjeçare PS-PD.

Biznesi i vetëm që lulëzon sot në Tiranë: qepena dhe fletë gize!

…ose kur “VIP”-at qajnë vetëm aty ku ka followers.

Jemi përpara një sulmi të organizuar mirë, për ta gjunjëzuar Shqipërinë tonë si shtet. Gjykata e Lartë është një institucion kushtetues dhe ruan dhjetra e qindra mijëra dosje të dosjeve-raporte gjyqësore të qytetarëve tanë, apo të bizneseve që kanë kërkuar zgjidhje gjyqësore, apo edhe vetë institucioneve shtetërore. Këmbana e Vitit të Mbrapshtë 1997 ka nisur të bjerë!

Nëse sot nuk na shqetëson ajo që po ndodh me psikologjinë, sjelljen, formimin, edukimin dhe mënyrën si këta fëmijë kërkojnë llogari, me çfarë të drejte do të ankoheni nesër, ju prindër, media e emisione televizive, ju psikologë, për shoqërinë që kemi krijuar?!

Po ngatërrohen shumë plagë sociale në dhimbjen e protestave. Po përzihen lotë me veset dhe virtytet njerëzore, situatë që kërkon ndërgjegjësim dhe hapjen e syve mirë nga të gjithë.

Djegia e një institucioni gjyqësor nuk është protestë demokratike. Është një akt që cenon sigurinë publike, funksionimin e drejtësisë dhe besimin e qytetarëve tek shteti i së drejtës. Kur vihet në rrezik një gjykatë, vihet në provë aftësia e shtetit për të mbrojtur rendin kushtetues.