Komisioni ka parashikuar një dëgjesë me Veliajn më 30 qershor, por realizimi i saj mbetet në varësi të vendimit të prokurorëve të SPAK-ut për autorizimin ose jo të pjesëmarrjes së tij.

Nga 31 maji deri më sot, “partia e re” ka mbetur hipotetike. Para ca ditësh, në emër të grupit koordinues të protestës, Dritan Goxhaj lexoi një listë kërkesash. 

Nëse u hedh një sy fotove të tre ditëve të fundit, kur protestuesit janë rralluar ndjeshëm, të shfaqet portreti i Gjin Gjonit, Këlliçit, Balliut, Tabakut dhe gjithë bërthamës protestuesë të PD.

Në fund të fundit, kur Anglia e quan historik një investim amerikan prej 6 miliardë paundësh, kush jemi ne që të mos duam 4.8 miliardë euro investime të huaja në Zvërnec?

Pavarësisht se nuk ka asnjë deklaratë zyrtare nga ana e SHBA për këtë tentativë të grupeve të caktuara neomarksiste, islamike me sposorimin direkt të Iranit, Serbisë, pjesës tjetër të vendeve jo mike të Shqipërisë dhe mbi të gjitha të Albinit në Kosovë, mesazhet e ‘koduara’ janë dhënë nga amerikanët!

'Të drejtat politike të shtetasve shqiptarë janë sovrane dhe të patjetërsueshme në raport me elitën drejtuese të vendit. Siç janë të drejtat mbi elitën politike kosovare një e drejtë e patjetërsueshme e banorëve të Kosovës, e jo të banorëve të një krahine të Shqipërisë apo Maqedonisë së Veriut apo ndonjë shteti tjetër'.

'Ta ngarkosh 4 Korrikun me një protestë që rrezikon të prodhojë retorikë kundër “amerikanëve”, “ambasadës”, “ndërhyrjeve të huaja” apo fantazive të zakonshme konspirative, do të thotë t’i japësh protestës një shije që nuk i shërben aspak Shqipërisë, por vetëm skajeve më të errëta të saj.'

Pasi Berisha mori frenat e pushtetit, “qumështi me rubinet” mori formën e “modelit tajvanez”, që sipas Berishës do të sillte prosperitet për të gjithë ata që do të merrnin inisiativën për të hapur biznese të vogla.

Çfarë kërkon në të vërtetë kjo Shqipëri e Re? A kërkon një shtet të transformuar në shërbëtor të qytetarit?

Masiviteti i një proteste nuk nënkupton domosdoshmërisht homogjenitet idesh apo interesash. Përkundrazi, sa më e gjerë të jetë pjesëmarrja, aq më heterogjene bëhet përbërja e saj.

Manifestimet e një rinie të bukur me flamingo në shesh u bënë pamja sublime e një Shqipërie që deri në atë kohë kishte eksportuar mafie, kriminelë dhe korrupsion. Gjithçka ishte si një natë me shampanjë. Mirëpo vetëm aq.

Flamingot, pelikanët, mjelmat, nositët, fazanët, pallonjtë janë të bukur, ke qejf t'i shohësh, kanë frymëzuar artistë.

Kjo betejë aktuale po shërben si një pasqyrë e qartë dhe e pamëshirshme e realitetit. Ajo po nxjerr zbuluar, një herë e mirë, të gjithë ata që për vite me radhë kanë aktruar nëpër ekrane si mbrojtës të interesave të popullit dhe si kritikë të sistemit, ndërsa në fakt ishin thjesht avokatët e fshehtë të kastës politike.

Revolucioni “Flamingo”, nëse kishte një vlerë ndryshe nga ato partiake, ishte fytyra qytetare dhe rinore që dominonte protestën: vajza dhe djem 20-vjeçarë, të papërfshirë në politikë.

Një protestë, e cila edhe pse mund të jetë edhe qytetare, ajo nuk ishte aspak spontane, madje mjaft mirë e organizuar, ç’është e vërteta prej shumë kohësh. Si e tillë protesta është demonstrim civik, është kartolinë e humorit të publikut, është pasqyrë e ndryshimit social, intelektual, apo edhe gjeneracional i vendit.

'Shqipëria jep vetëm rreth 52 milionë euro subvencione për fermerët. Kosova, me një buxhet shteti shumë më të vogël, jep mbi 100 milionë euro. Maqedonia e Veriut rreth 120 milionë euro. Serbia afro 1 miliard euro. Greqia rreth 4.5 miliardë euro në vit dhe Italia mbi 9 miliardë euro.'

Nëse kushti për të qenë pjesë e “Shqipërisë së Re” është të adhurosh logjikën e plumbit, atëherë unë zgjedh të jem jashtë saj. Kam zgjedhur të jem shqiptar paqësor.

Shqipëria, dikur e madhe, është përfshirë përherë mes dy korrenteve të një energjie të jashtëzakonshme: Ndërtuese dhe shkatërruese!

Ndryshimi i një emri në derën e Kryeministrisë nuk ndryshon automatikisht administratën, drejtësinë, ekonominë, arsimin, kulturën e punës dhe mentalitetin e një shoqërie. Përndryshe, çdo vend do të rilindte pas çdo rotacioni politik.

Lindja e këtij ansambli anti-perëndimor në hapësirën publike shqiptare nuk duket se erdhi rastësishëm, pasi këto personazhe nuk erdhën nga një përvojë analitike qoftë si kronistë apo si analistë mediatikë, por thjesht na u servirën si “ekspertë të fushës”.