Vulën e turpit historik për këtë katrahurë shkatërrimtare që i bënë Tiranës, do ta mbajë një dhe vetëm një parti: PD-ja

Në shtabin ndërkombëtar shpërthen paniku. Dy objektiva strategjikë janë zhdukur përpara se ANTIFA të arrijë t'i sulmojë. Drejtoria e kundërzbulimit ngre dyshimin se në Shqipëri vepron një organizatë rivale me aftësi shumë më të mëdha operative dhe me një rrjet të gjerë bashkëpunëtorësh.

​Në këtë panoramë të zymtë kontrasti dhe tensionesh të vazhdueshme që kanë mbërthyer përditshmërinë tonë shoqërore, Tirana po kalon një ndër krizat më të vështira dhe sipas optikës time, nëse nuk ka reflektim të thellë dhe të sinqertë nga palët, situata mund të bëhet edhe më e vështirë!

Demokracitë evropiane përballen rregullisht me protesta, madje edhe të dhunshme, si ato të dy javëve të fundit në Francë, Itali, Spanjë, madje edhe në Gjermani, edhe pse në një shkallë më të ulët. Ajo që ka rëndësi për procesin e anëtarësimit është mënyra se si institucionet i përballojnë këto zhvillime.

Por pyetja që duhet të shtrojmë me zë të lartë është: Përse nëpër protesta nuk dëgjojmë asnjë kërkesë konkrete për problemet reale që po u marrin frymën qytetarëve çdo ditë?

Adresim i Kryeministrit Rama dhe Ministrit të Punëve të Brendshme Ervin Demo në platformat sociale.

Mungesa e pjesëmarrjes në protestë, nuk lexohet si shenjë mbështetje ndaj qeverisë, sesa indikator mosbesimi ndaj një lëvizje, pa kokë dhe bosht, që përdor një gjeneratë që vetë kanë investuar ta drejtojnë drejt mosdijes dhe manipulimit. Të gjithë dakordësohen për një qeverisje të re, por ajo duhet të propozojë një model të ri.

Manuali i gjetur në Milano tregon se protestuesit kanë detyra të ndara, pajisje të përcaktuara dhe taktika konkrete për përballjen me policinë. Në Tiranë është përdorur e njëjta taktikë

U pa para disa vjetësh se si qeveria teknike nuk ishte gjë tjetër përpos se një grusht ministrish e institucionesh, që detyrë kryesore, me të cilën mbushnin ditën, ishin qoka emrimesh, shpërblesa këto për pjesëmarrje në protesta.

Berisha, nuk resht ta përsërisë se është në mbrojtje të protestuesve të dhunshëm që në ditën e parë, madje edhe kur tha se do t’i strehojmë e t’i mbrojmë. Edhe pse kjo deklaratë është një vepër penale e pastër

Në ëndërr protestat po zgjeroheshin. Qytetarë që nuk e mbështesnin Ramën, por që deri atëherë kishin qëndruar larg protestave nga frika e rikthimit të Berishës, filluan të bashkoheshin me to. Edhe policët filluan ta refuzonin shpërblimin.

Propozim për dialog politik, kontratë të re shoqërore, qeveri tranzitore, zgjedhje të parakohshme dhe reformë zgjedhore. Ide për dialog nga Alban Daci

Flamengot sulmuan qeverinë, përmendën disa ligje që donin të abrogoheshin, por refuzonin me insistim që të nxjerrin një panel emrash si drejtues të protestës dhe as të organizohen në formën e një lëvizjeje politike. Mesa duket e kuptuan se në momentin e organizimit do të vinte përçarja dhe rënia.

Askush tjetër si Edi Rama nuk ka qenë aq i qartë në rrugën drejt pushtetit. Vetëm Ahmet Zogu, Enver Hoxha dhe Sali Berisha përbëjnë trinomin tjetër aspak të shenjtë të shqiptarëve me këtë lloj fiksimi, huqi e vesi kaq të madh ndaj pushtetit në Shqipërinë e postpavarsisë. 

Opozita që nuk distancohet nga dhuna rrezikon të humbasë dallimin moral ndërmjet kritikës së pushtetit dhe përdorimit të forcës për ta ndryshuar atë.

Në një sondazh rigoroz që drejtova në fund të shtatorit në terrenin e Tiranës urbane (për një fondacion gjerman), ndër të tjera, të anketuarit u pyetën edhe sesi kishin votuar më 2025 dhe sesi kishin votuar më 2021. 

Revolucioni shqiptar i Tetorit, ka bolshevikët e tij, të cilët mbeten ilegalë, njësoj si Partia Komuniste Shqiptare gjatë luftës, që megjithatë shkruante trakte dhe kishte një gazetë të sajën “Zëri i Popullit” që e shtypte nëpër shaptilografe nga shtëpitë e “thjeshta të Tiranës”.

Shqipëria nuk vuan nga mungesa e konspiracionistëve. Ajo që e bën më të çuditshëm episodin është shfaqja e tyre në fasadën kryesore të Universitetit dhe, edhe më tepër, mjedisi politik që e ka normalizuar këtë lloj gjuhe deri në pikën ku ajo ka nisur ta dominojë retorikën e protestës.

Polici shqiptar nuk ngjan me asnjë polic. Me të rrah polici shqiptar, brenda orës e merr vesh gjithë katundi. Kush e rrahu? Pse e rrahu? Si e rrahu? A i dhembi? A bërtiti?

Universiteti nuk është degë e Partisë Demokratike, as zyrë elektorale e familjes Berisha dhe as pronë e asnjë partie tjetër. Nëse rektorati ka marrë ose mbështetur vendime që pezullojnë mësimin, duhet të shpjegojë bazën e tyre dhe të garantojë se të drejtat e studentëve nuk po sakrifikohen për interesa që ata nuk i kanë zgjedhur.