Analisti Ardi Stefa përdor serialin 'House of Cards' për të analizuar psikologjinë e pushtetit, duke argumentuar se liderët politikë, kur ndiejnë fundin e ciklit të tyre, përpiqen të kontrollojnë mënyrën e largimit nga pushteti.

Protestat paqësore të mijëra të rinjve, që kanë arritur sot në ditën e tyre të 29-të në kryeqytet, janë tërësisht dhe thellësisht politike. Publiku ndërkombëtar është informuar për 29 ditët e protestave në Shqipëri përmes lenteve të mediave të mëdha ndërkombëtare, të interesuara të jenë sa më kritike ndaj Presidentit Trump.

Rreth 520 mijë banorë të rritur të vendit, nga 1.9 milion gjithsej (pra mbi 27% e totalit), janë nga familje që gjatë periudhës së komunizmit, ishin të përndjekura politikisht, ose ishin fillimisht komuniste e më pas të përndjekura, ose të përziera. Nga këta, 18% votuan vjet për PS, 47% për PD-ASHM, 9% për parti të tjera, dhe 26% nuk votuan fare.

Ish-deputeti demokrat Edmond Spaho i drejtohet kryeministrit Edi Rama me një mesazh, ku thotë se dëmi më i madh për vendin do të ishte nëse ai do të largohej nën presionin e protestës. Sipas Spahos, tërheqja e Ramës do ta linte Shqipërinë në duart e forcave që, sipas tij, synojnë ta kthejnë vendin një shekull prapa.

Revolucioni, kur i hipën temperatura, fillon gjithmonë me parullën “Poshtë tirania!” dhe përfundon me urdhrin “Arrestoni humoristin!”

Kanioni i Langaricës dhe ujërat termale të Benjës janë sot një shembull i gjalle se si Ne Kombi i shqiptareve jemi drejt një Epoke të Errët në Mbrojtjen e Trashëgimisë Natyrore

Kryezëdhënësi i Sali Berishës (Alfred Lela), i cili rreh gjoksin në oborrin e SHQUP si njeri i amerikanëve meqenëse ka punuar disa muaj banakier në SHBA, i ka propozuar grupit kordinator të protestës të caktojnë një zëdhënës, si zgjatim i hijes së tij.

Ish-deputeti demokrat Edmond Spaho ka replikuar me analistin Mentor Kikia, pasi ky i fundit shkroi se në PS ish-zyrtarët vijojnë të kontribuojnë për partinë edhe kur largohen nga funksionet, ndërsa në PD, sipas tij, disa zgjedhin të bëhen "Edmond Spaho".

Kur në protestat e Tiranës dëgjohen njëkohësisht thirrjet “Rama burg” dhe “Berisha burg”, lind natyrshëm një pyetje: pse vazhdon të jetë objekt zemërimi politik Sali Berisha, një politikan që prej trembëdhjetë vitesh nuk ushtron pushtet?

Ajo do të duhej tanimë të niste të tregonte se çfarë është dhe në fakt në momentin e saj më të fortë, ishte disi më e qartë se bëhej fjalë për një protestë kundër kapjes së pasurisë publike nga interesat private.

Shorti zgjodhi Nolin, i cili u bë i vetmi kryeministër i caktuar nga rastësia. Kjo ndodhi 102 vjet më parë. Ishte 10 qershori 1924.

'Por, pavarësisht kësaj, nuk më shkon ndër mend të shkoj në Prishtinë për të protestuar kundër qeverisë së Kosovës. Shkoj për të takuar miqtë e mi, për të pirë një kafe, për të kaluar kohë me ta. Politikën ua lë qytetarëve të Kosovës, sepse janë ata që votojnë, paguajnë taksa dhe mbajnë përgjegjësinë për institucionet e tyre.'

Fjalët e njërit prej mjeshtërve më të shquar të arkitekturës së shekullit XX  Richard Rogers, më tingëllojnë ende në kujtese.  Autokracitë nuk kënaqen duke sunduar njerëzit, ato kërkojnë të robërojnë edhe peizazhin, edhe kujtesën historike.

U bëj thirrje gazetarëve ta pyesin deputeten italiane: pse nuk u bashkohet protestave në ishullin e Sardenjës kundër resorteve që, sipas aktivistëve, po dëmtojnë mjedisin dhe natyrën? Pse nuk mbështet popullin e saj italian? Pse vjen të protestojë në Shqipëri dhe jo në Itali?

Patriotizmi është një nga ndjenjat më fisnike të shoqërisë. Dimë shumë raste kur ai ka bashkuar popuj për kauza të drejta, por po aq edhe raste kur është përdorur si instrument mobilizimi për objektiva politike.

Po si ka mundësi që deri tani nuk po del një lidership i profilizuar? Pasi nëse grupi ekziston, përforcimi i mesazhit dhe imazhit të tyre, jo vetëm i bën mirë protestës, por edhe rrit një profil si dhe kalit atë në terrenin real të betejës.

Qyfyret e botës ndodhnin të gjitha në Zvërnec.

Ndërsa ‘Shqipërinë’ e përdorin si një emër plaçke më të përdorshme, te ‘atdheu’ nuk u shkon krahu. Shqipërinë e bëjnë ‘të re’, domethënë e hedhin përtokë të tërën dhe e ngrenë nga fillimi (!).

Përse pushteti i Shqipërisë u shqetësua aq shumë, meqenëse disa qytetarë të Kosovës erdhën dhe protestuan në Tiranë? Sa herë që një pushtet përpiqet t'i ndajë shqiptarët në "të mirë" dhe "të këqij", zakonisht nuk është kombi ai që ka problem. Është vetë pushteti.

Paqja shoqërore nuk nënkupton mungesën e debatit politik. Nëse politika synon vërtet një fillim të ri, ajo duhet të heqë dorë nga logjika e privilegjit dhe të ndërtojë një kontratë të re besimi me qytetarët.