Beteja pritet të jetë e ashpër, ndoshta Flamingo Revolution, ja del qoftë edhe me Ramën apo me Trump. Ama Zvërneci, duan apo s’duan ata që janë kundër investimit 4BN, do të mbetet si këngë e një sheshi epic beteje.

E qartë është se vektori i protestave masive dhe të veshura me spontanitet nuk është më projekti në Zvërnec, investimi i parë serioz, më i madhin në historinë e vendit, gjeopilitik dhe bashkim financiar, që do të vizatojë fytyrën turistike të Shqipërisë, i pangjashëm me çdo investim elitar dhe përfaqësues në Greqi dhe Malin e Zi.

Këto dy fruta të kuqe, të ndezura dhe të lëngshme, që qëndrojnë në fund të fotos, janë "Greqia dhe Kroacia" që po digjen nga xhelozia (prandaj janë kaq të kuqe) duke parë se si Sazani po kthehet në "Maldivet e Ballkanit".

​Në ekranet televizive dhe faqet e analistëve po luhet një teatër i lodhshëm. Analistë, investigues të vetëshpallur dhe "fallxhorë" të politikës po përpiqen me çdo kusht t’i veshin protestës masive qytetare petkun e konspiracionit.

Në vitin 2006, miliarderi hungaro-kanadezo-izraelit Peter Munk erdhi në Durrës me idenë të ndërtonte atje një port jahtesh. Qeveria jonë e asaj kohe nuk ishte e interesuar.

Në prill drejtova një vrojtim statistikor në terren mbi vetidentifikimin ideologjik dhe bindjet/vlerat e banorëve të rritur të Shqipërisë.

Protesta tregon se opozita është shumë më e madhe se PD e Berishës dhe me halle krejt të ndryshme nga ajo.

Nëse do të qëndrosh midis njerëzve në protestat e ditëve të fundit në Tiranë, ndryshe nga çfarë flitet prej shumë konspiracionistëve dhe shumë të tjerëve që kanë ndërthurur tema të ndryshme të realitetit të Zvërnecit, ajo që të bën përshtypje është mobilizimi dhe mosha e pjesëmarrësve.

Për të katërtën ditë me radhë, rrugët e Tiranës janë mbushur me dhjetëra mijëra protestues, kryesisht të rinj, të cilët kanë dalë në shesh me një kërkesë të thjeshtë: transparencë!

Mes zërave legjitimë është shfaqur edhe slogani “Shqipëria e shqiptarëve, jo e tradhtarëve”, i paraqitur si patriotizëm. Duke punuar prej tre dekadash për çështjet shqiptare dhe kosovare, si dhe për mirëkuptimin ndërfetar në rajon, do të sugjeroja me respekt se kjo shprehje nuk i përket asnjë tradite shqiptare që ia vlen të ruhet

Analizë e bazuar në një vrojtim statistikor kombëtar

Deri në fund të vitit 1990, e gjithë toka e Republikës së Shqipërisë ishte pronë e shtetit – fakt juridik i konsakruar në kushtetutën komuniste të 1976-ës. Por kur lindi Pratia Demokratike (më dhjetor 1990), një nga pikat kryesore të programit të saj ishte pikërisht privatizimi i tokës.

Në një kohë kur shoqëria shpesh fokusohet tek rezultatet e menjëhershme, SOS Fshatrat e Fëmijëve Shqipëri na kujton se investimi më i rëndësishëm është ai tek fëmijët dhe të rinjtë.

Një politikë që flet për personazhe virtualë, ndërsa njerëzit realë largohen nga vendi.

Kur humbet besimi tek njëra palë, sistemi vazhdon të funksionojë sepse ekziston shpresa tek pala tjetër. Por kur qytetarët humbin besimin njëkohësisht si tek shumica ashtu edhe tek opozita, atëherë nuk kemi më një krizë qeverisjeje. Kemi një krizë përfaqësimi.

Mos vallë duhet t’ju them më falni, gabuam, nuk e gjykuam mirë këtë punë, projekti do anulohet dhe ju të qetësoni, të shijoni fitoren e një kauze që e parë nga ana juaj e medaljes është vërtetë fisnike.

Aq bukur dhe aq fort e ka thurur Edi Rama, puthjen si episod amoroz, me puthjen si mjet diplomatik, sa prite kur ndonjë nga puthjet e tij të shpallet puthje historike. Si puthja e Cary Grant me Ingrid Bergman te "Notorious". Ose puthja e Burt Lancaster me Deborah Kerr te "Eternity".

Berisha po ndërton jo një parti politike për tu zgjeruar, por një organizatë të mbyllur për mbijetesë dhe rezistencë. Madje shumë të fortë.

Salianji gjithnjë e më shumë shihet si një figurë që përfaqëson aspiratën për ndryshim, ndërsa Berisha si simbol i një epoke që po përpiqet të zvarritet më shumë sesa lejon realiteti politik. Njëra rrugë synon fitore përmes hapjes; tjetra synon mbijetesën përmes mbylljes dhe kontrollit.

Vjet u futën në Shqipëri rreth 12.5 milionë vizitorë me pasaporta të huaja. Këtë vit priten rreth 13 milionë. Ç’heqin të shkretët me çmimet, që diku kuotohen me “lekë të rinj”, e diku me “lekë të vjetër”…