"Pra, bashkitë nuk ekzistojnë. Ato nuk janë as 61 dhe as do të bëhen 46. Ato janë një bordero njerëzish që marrin rroga dhe nuk kanë asnjë kompetencë për të vepruar. Ata nuk përfitojnë dot nga bizneset e mëdha në territorin e tyre, përveç taksës së tabelës, dhe as nxisin dot politika ekonomike për të tërhequr investime. Ata thjesht janë kot".

'Bardhi, i cili, edhe pse janë nga e njëjta zonë me kreun e shtetit, Bajram Begaj, ka një inat të vazhdueshëm me gjeneralin-mjek që drejton shtetin shqiptar. Të cilin nuk lë rast pa e sulmuar, akuzuar, goditur, edhe pse nuk fiton asnjë pikë politike'.

Shqipëria dhe shqiptarët, përgjithësisht, kanë interes më të madh nga hapja e Konsullatës së Shqipërisë në Bujanoc sesa dëm eventual nga konsullata serbe në Shkodër.

Drekë me prindërit e moshuar, kafe me miqtë në lagje, një lexim libri, shëtitje në natyrën përreth… Për pushuesit që nuk nisen gjëkundi…

Aktualisht në Polymarket janë investuar pothuaj 126 mijë dollarë nga qindra investitorë rreth parashikimit se qeveria Rama do të bjerë deri më 31 dhjetor 2026.

Ky patriotizëm ngatërron atdhedashurinë me britmën, flamurin me argumentin e qetësinë, folklorin me historinë; atdheun e vë nën partinë.

Shqipëria është duke kaluar gradualisht, nga statusi i një destinacioni alternativ, në atë të një tregu turistik që po kërkohet, promovohet dhe eksplorohet nga udhëtarët skandinavë.

Për 35 vjet është pranuar si aksiomë shkencore se, për të zënë një post në administratë, duhet të jesh zog partie.

Ku kanë qenë protestat e tyre më parë, teksa bashkive iu merrej çdo formë autoriteti? Ku kanë qenë shqetësimet e tyre kur qytetarëve jetët e të cilëve administrojnë, detyroheshin të anashkalonin bashkinë dhe ta kërkonin zgjidhjen e problemeve në dyert e ministrive, agjencive kombëtare apo në zyrat e politikanëve me influencë?

Në vetvete dhe në thellësi, të gjithë shqiptarët e dinë që ndryshimi ideal nuk mund të ndodhë në një shoqëri si jona, qoftë dhe me “Flamingot” dhe ata që do mund të vijnë pas tyre.

Çfarë po shoh, pra? Eksodin biblik të një populli, që kujton udhëtimin epik të anijes shqiptare Vlora në vitin 1991? Një sulm paqësor ndaj një kufiri, përtej të cilit shumëkush beson se fillon lumturia? Apo marshimin sfidues të grupeve të të rinjve që na sfidojnë t’u heqim lirinë e sapofituar – me forcë, siç është fituar gjithmonë çdo liri?

Përtej retorikës, mbetet një pyetje që meriton një përgjigje të ftohtë: a dëmtohet Shqipëria nga hapja e një konsullate serbe në Shkodër? Nga pikëpamja e së drejtës ndërkombëtare, përgjigjja është jo. 

Problemi lind kur dikush beson se mjafton ta mbash mikrofonin në dorë për t'u bërë i besueshëm. Mikrofoni nuk krijon autoritet, ai vetëm e amplifikon atë që je. Nëse ke ide, bëhesh më i dëgjueshëm Nëse ke boshllëk, shndërrohesh në person i padurueshëm.

Të padrejtë e cilëson Ilir Beqaj arrestimin e tij, një ditë pasi GJKKO caktoi ndaj tij masën arrest në shtëpi për shkak të përfundimit të afateve të paraburgimit për dosjen e SASPAC.

Ndarja territoriale nuk është një akt qarkullues administrative që shkrihet e ribëhet sa ndryshojnë drejtorët në një ndërmarrje pyjore.

Ndërsa opozita dhe këta mbështetësit e protestës, vijojnë simfoninë “Rama jepe dorëheqjen’, a thua fitorja vjen nga qielli! Zgjedhjet janë në prag, dhe pak muaj dhe vijnë!

Dita e 61-të e gjen protestën përballë një realiteti të vështirë: ajo rrezikon të jetë shndërruar nga një protestë që synonte të ndryshonte situatën politike në një protestë që proteston për të vazhduar ekzistencën e saj.

Nuk jemi të gjithë njësoj dhe nuk janë të gjithë fajtorë. Drejtësia duhet të ndihmojë Shqipërinë të jetë më e qartë dhe e drejtë

Prania është e lehtë. Besnikëria është prova. Prania zgjat një vizitë; besnikëria zgjat një mandat.

Shqipëria po përjeton aktualisht një valë protestash që shpreh një pakënaqësi reale të një pjesë të shoqërisë. Kjo pakënaqësi nuk duhet nënvlerësuar dhe duket se edhe qeveria ka dhënë besën, bashkë me praninë besnike, për të dëshmuar se e ka vlerësuar.