Irena Gjoka si çdo qytetar tjetër ka dashur të kalojë krishtlindjet në Greqi në dhjetor të vitit 2002. Autoritetet kufitare greke nuk e kanë lejuar të hyjë me arsyetimin se viza kishte skaduar. 

Në përgjithësi, Bashkimi Europian ka qenë kundra këtyre instrumentave ndërkombëtar për zgjidhje të krizave politike apo humanitare me arsyetimin se këto janë instrumenta që i mbivendosen rendit aktual të organizatave ndërkombëtare si OKB, brenda të cilave janë gjetur zgjidhjet ndërkombëtare.

As në këtë epokë moderne post- Hamurabiane, Drejtësia nuk do të dënojë vrasësit e katër dëshmorëve të 21 Janarit. Në popull, sigurisht, do të tregohet me gisht se cili është vrasësi.

Për hir të së vërtetës Berisha ka frikë nga presidenti amerikan Donald Trump! Nuk i trembet për mungesën e mbështetjes për të ardhur në pushtet, pasi për këto punët e ardhjes në pushtet, Berisha e di si dreqi se sa kohë të jetë ai në krye të PD dhe opozitës jo vetëm që s’ka asnjë shans, por do të gremiset akoma më poshtë në rezultate!

Megjithatë marrëveshja nuk është ende në fuqi: tani hyn në fazën vendimtare ku vendimmarrja bëhet thellësisht politike, pasi kërkon nënshkrimin formal, pëlqimin e Parlamentit Europian, dhe në varësi të përbërjes ligjore të marrëveshjes një proces të mundshëm ratifikimesh kombëtare.

Më pas, të njëjtën gjë përsëritën edhe formalisht në seancën pelanare të posaçme ekzaktësisht për këtë gjë, duke e çuar në 113 numrin e votave së bashku me mazhorancën.

Ashtu siç na erdhën, na pushtuan, na dogjën, na vranë...ne do u shkojmë përsëri me viza fallco e do i pushtojmë me këngët tona, me kuzhinën tonë, me talentet tona, me gangsterët tanë hamshorë...

Lërini amerikanët të investojnë në Sazan, përpara se ishulli të copëtohet nga bandat shqiptare, ashtu siç ndodhi me Gjirin e Lalzit. Shqipëria s’ka nevojë që ishulli i vetëm të katandiset nga pazarxhinjtë shqiptar si Golemi, Shkëmbi Kavajës apo si Shëngjini…..

A mund të barazohet shkelja e një vize greke për Krishtlindjet e 2002 nga ana e gjykatëses Irena Gjoka me peshën e linçimeve monstruoze që kanë nisur prej vitesh ndaj saj Sali Berisha, ish-kryeministri shqiptar që ende nuk po hetohet për vrasjet e 21 janarit dhe sidomos për zhdukjen e provave, fshirjen e serverave, urdhërimin e mjekëve... Drejtësia e Re gjykon dhe dënon shkelësit e vizave, por jo vrasësit e shqiptarëve? Kjo është e pabesueshme dhe shpresojmë e rekuperueshme

Një dekadë më parë ky vend ishte një ishull që dilte në radarin e botës vetëm për lajme të këqija dhe shqiptarët në botë shiheshin si përfaqësuesit e atij ishulli të mveshur me tërë të zezat nga mediat e botes, një pjesë të vërteta dhe një pjesë gënjeshtra me bisht.

Opozita duhet ta shpjegojë votën e saj. Ose duhet të tërheqë akuzat ndaj Shqipërisë, ose votën ndaj të qenit vend themelues i organizatës së Bordit të Paqes.

Edhe rasti i daljes së të ashtuquajturës çështje e Irena Gjokës, që është qartazi një ndihmë e qarqeve të depp state të Athinës, konsiston në shantazhin ndaj prokurorëve të SPAK apo gyqtarëve të GJKKO nëse hapin “Kutinë e Pandorës” të 21 janarit.

Nëse, nesër, shpërthen një konflikt i gjerë, pyetjet do të jenë brutale. A kemi energji? A kemi ushqim? A kemi mbrojtje kibernetike? A kemi rezerva? A kemi pajisje ushtarake, armatim e municione? Çfarë do të prodhojmë në fushën e mbrojtjes?

Arsyeja kryesore nuk lidhet me nevojën për sqarim të së vërtetës, por me mungesën e kauzës në të tashmen. Berisha sot nuk ka një projekt politik të ri, nuk ka një ofertë për shoqërinë dhe as një narrativë bindëse për të ardhmen.

Berisha u lodh 1 vit duke kërkuar që SHBA ta konsideroj Shqipërinë dhe shqiptarët si narko-shtet por nuk ja doli.

Ibrahim Rugova përfaqësonte një tipologji politike që sot duket pothuajse e zhdukur: politikanin që nuk bërtet, por bind; që nuk kërcënon, por duron; që nuk ushqehet me urrejtje, por ndërton identitet dhe dinjitet.

Ndonëse e kemi vështirë të dimë se çka ndodh nesër me Grenlandën apo Bordin e paqes (apo ndonjë lëvizje të re në Iran, Amerikë latine a gjetiu) bota në të cilën jetojmë do të duket në mënyrë dramatike më ndryshe, në bazë të trendëve të sotëm demografikë dhe pa determinues gjeopolitikë mbi to.

Drejtësia e re duhet të kishte vendosur pikat mbi “i” për Gërdecin dhe 21 janarin 2011, fakti që këtë nuk po e bën ende, tregon se edhe ajo ka frikë nga politikani më i dhunshëm, më i egër, më shpifës dhe i vetmi që urdhëroi vrasje shqiptarësh në Shqipëri. 

Shqiptarët po pyesin me të drejtë çdo ditë, “kur do të vihet drejtësi për 1997 ku u vranë mbi në pak muaj mbi 6300 persona nga armatimet dhe municionet e depove të ushtrisë, dhe që vazhdojnë edhe sot të vrasin, kur do të bëhet drejtësi për 26 viktimat e Gerdecit, 4 viktimat  e 21 janarit,

Pesëmbedhjetë vjet më parë ndodhte një ndër ato ngjarje që ndajnë dy botë. Botën normale të jetës së përditshme, sfidave e ëndrrave gjithfarësh, botën ku ajo që ndodh harrohet shpejt sepse nuk vlen të mbahet gjatë ndërmend, nga bota tjetër, ajo që i ngjan një tuneli makthi, ku garancitë dhe ligji bien dhe ku shteti vret banorët e tij, votuesit e tij, shtetasit e tij.