Dhëndër Fundërrina paguan vetëm me pare të vjedhura. Nga shpenzimet më të vogla deri te astronomiket. Nga kafja e mëngjesit, që iu zëntë në fyt inshallah, te zagarët që mban rrotull, e deri te vaskat e përditshme me qumësht buallice që i kanë thënë se bëjnë mirë për diabetin që po ja kalb trurin.

'Është e kuptueshme që kjo është një nga pjesët hibride që Vuçiç po përdor për zgjedhjet e ardhshme, por për shqiptarët, lajthitje të tilla rrëfejnë se deriku ka arritur narrativa zyrtare serbe dhe më shumë akoma beftirat që do hasim shpesh me zyrtarët e tyre'.

"Ky ish-emigranti që në fund u pasurua në Shqipëri dhe investon në Itali, në vend që të përdorë shembullin e jetës së tij për shqiptarët që ikin në emigracion, duke u thënë të kthehen se mund të bëhen të pasur si ai këtu dhe jo jashtë, gjen një grua emigrante ër ta përdorur si mish për top për urrejtje, duke u thënë shqiptarëve se kjo po u merr atdheun."

"Flamingo Revolution, ishte jo vetëm një rast, por u përdor me një plan të qartë nga qarqet e islamit politik, që të promovonin axhendat e tyre dhe shtynin përpara personazhet që mbushin prej vitesh panelet televizive të maskuar si 'ekspertë' gjithfarësojësh."

Ish kryeministri shqiptar e konsideron shumë të rëndë deklaratën e Vuçiçit për ndryshimin e rrjedhës së Ibrit dhe thotë se një qasje e tillë nuk i përket një shteti që synon të jetë pjesë e Bashkimit Europian.

Specialisti kompjuterik që më ndihmon për kryerjen e sondzheve të opinionit, bëri një analizë të përgjigjeve të 18,834 të anketuarve në sondazhet e 12 muajve të fundit.

Edlira Sako mori 14,592 vota, kundrejt 13,139 të Frank Borsellinos. Diferenca nuk ishte e madhe, por ishte e mjaftueshme për t’i dhënë asaj nominimin demokrat për zgjedhjet e përgjithshme.

Prestigji është produkt i drejtpërdrejtë i dy shtyllave të hekurta: së pari, i një politike të jashtme koherente, serioze dhe të palëkundur, e cila nuk ndryshon sipas erës së ditës apo interesave klanore të radhës; dhe së dyti, i një zhvillimi të fortë ekonomik, institucional e ushtarak brenda vendit.

Nëse të gjithë vetëdijësohemi se qershorët e çdo viti që vjen do të jenë më të nxehtë se ata të vitit paraardhës dhe se do të përballemi me më tepër thatësira, atëherë nuk mundet ta trajtojmë stinën e zjarreve si një emergjencë sepse nuk është më e tillë.

Ajo që më shqetëson është poshtërimi i institucioneve shqiptare, të cilat duket se kanë arritur në pikën ku nuk u besohet më as të mbledhin, as të studiojnë, as të dokumentojnë trashëgiminë e tyre.

Politika ka pushtetin e vendimit, ndërsa ekonomia ka pushtetin e kapitalit. Politika mund të krijojë rregullat e lojës, ndërsa kapitali mund të përcaktojë se kush përfiton prej tyre.

Një shtet nuk matet nga lartësia e kullave, as nga numri i investimeve që inaugurohen me shirita e kamera. Matet nga gjëra të vogla, të cilat në të vërtetë janë themelore: a respektohet polici, a lëviz qyteti pa kaos dhe a jeton qytetari në një mjedis të pastër.

Debati për reformën administrativo-territoriale në Shqipëri është përqendruar kryesisht te numri i bashkive që do të mbeten. Shpesh krijohet përshtypja se sa më e madhe të jetë një bashki, aq më efikase do të jetë.

Kryetarët e bashkive ‘që u bie plani’ të shemben, nisën të kërcënojnë popullin. “Tani që po shkrihet bashkia jonë, plehrat do t’ u mbulojnë!’.

Mickovski po e bën me disa lëvizje tentativën e tij për konflikt, por që Tirana deri tani nuk e ka ngrënë këtë provokim, si dhe Ali Ahmeti e aleatët e tij në opozitën shqiptare. Por duket se loja është ende në fillimet e saj…

Nëse gjykimi i Metës, Veliajt, Berishës etj, janë vërtetë “gjyqe historike”, atëherë mos ua lini historinë vetëm atyre që mbajnë çekiçin. Jepini edhe kamerës vendin që i takon në sallë.

Nëse të gjitha palët mbeten të pozicionuara në logjikën "ose fitoj unë, ose nuk funksionon sistemi", atëherë zgjedhjet e reja nuk do ta zgjidhin krizën. Përkundrazi, ato mund ta thellojnë polarizimin dhe ta konsumojnë më tej besimin e qytetarëve tek institucionet.

Çfarë përfaqësojnë sot, në vitin 2026, shqiptarët në Ballkan? Çfarë janë ata? Ku jetojnë? Cili është projekti i tyre europian?

Më e dhimbshme se refuzimi është këmbëngulja për të qëndruar aty ku nuk je i mirëpritur. Sepse në atë çast nuk po humbet vetëm kohën; po humbet pak nga vetja. Çdo kompromis me dinjitetin është një fitore e tjetrit mbi ty.

Drejtësia e re duhet të konsiderojë si garanci të transparencës së saj gazetarët e vërtetë, mediat që nuk janë përfshirë në bashkëpunime me krimin apo janë bërë “mantel” mbrojtjeje, manipulimi e shpifjesh.