Ndoshta të gjitha këto epërsi, këtë markë personale që vjen nga pesha e pushtetit dhe karizma personale, e kanë shtyrë kryeministrin të hyjë në një betejë kokë më kokë me një numër të pacaktuar e në rritje blogerësh dhe influencerësh shqiptarë që kanë zgjedhur të mbështesin Protestën e Parfumit në Bulevard.

Unë do ta votoja lëvizjen e re, nëse ajo nuk përdoret nga forcat e vjetra politike. Por nuk do ta mbështes aspak nëse përdoret nga partitë aktuale.

'Një aspekt tjetër i debatit lidhet me efektin e protestave në jetën e përditshme të qytetarëve. Bllokimi i akseve rrugore, përdorimi i megafonëve, grumbullimet në qendër të qytetit dhe ndërprerjet e qarkullimit kanë krijuar shqetësime për banorët, bizneset dhe punonjësit që lëvizin çdo ditë në kryeqytet'.

Kjo protestë, e organizuar nga duar mjeshtrash të PR ka në thelbin e saj parullat që shprehin kundërshtimin e hapur ndaj Ivanka Trump. Kjo është pamja globale që i interson pjesës më të madhe të botës që po i blen feed-sat ditë për ditë prej 11 ditëve.

Të gjithë janë fajtorë dhe aktorë në ndërtimin e një shoqërie të deformuar, jo vetëm politikanët por edhe populli.

Protestat e përnatshme ua kishin hapur sytë. Ato u treguan se në çështjet më të rëndësishme të vendit, dy partitë mendonin pothuajse njësoj.

Është e lehtë të jesh kundër korrupsionit. Kundër padrejtësive. Kundër arrogancës së pushtetit. Kundër klasës politike që ka zhgënjyer për vite me radhë. Por demokracitë nuk ndërtohen vetëm mbi mohimin. Ato ndërtohen mbi alternativa.

Erving Goffman (sociolog nga më ndikuesit e shekullit që shkoi) është i njohur edhe sot për teorinë e framing (kornizimit), të zhvilluar veçanërisht në librin e tij Frame Analysis.

Duhet fituar lufta, se në të kundërt forconi Ramën dhe Berishën. Jo në burg nuk do i çoni, por do na i bëni peshqesh edhe 10 vite të tjera.

Protestuesit dalin në shesh për t'u çliruar nga një kastë që i ka braktisur por ka gjasa të përballen me aktorë të rinj që kërkojnë të bëjnë të njëjtën gjë. Ndryshojnë fytyrat, sloganet, por mendësia dhe makuteria për pushtet është e njëjtë

Kjo është Shqipëria e fasadës, e majmur mbi kurrizin e parasë publike, një lloj republike e fodullëve të luksit që e shesin vjedhjen si sukses.

Kjo është një protestë e askujt dhe e të gjithëve. Ka mjaftueshëm njerëz që të konsiderohet protestë. Por ajo që e bën debatin të panevojshëm është vëmendja ndërkombëtare për të dhe e cila i qindrafishon shifrat.

Për të ardhur tek “Flamingo Revolution” i Tiranës, sado që faktorë të kësaj lëvizjeje po insistojnë se nuk është projekti i Zvërnecit më epiqendra apo thelbi i saj, realiteti është krejt ndryshe.

Askush nuk ka monopolin e protestës. Askush nuk ka monopolin e demokracisë. Askush nuk ka të drejtën të shpërndajë certifikata se kush duhet të jetë protestues i vërtetë dhe kush jo.

Shqipëria është skena, por drama luhet me të tjerë aktorë dhe faktorë. Shqipëria është preteksi, shkaqet janë shumë herë më të thellë.

Mos po duam t’u themi jo të huajve? Pa investimet e tyre, të ardhurat tona mujore si qytetarë do i kishim dukshëm më të ulta.

Me sa duket, “të gjithë shqiptarët” vazhdojnë të kenë një marrëdhënie të vështirë me matematikën.

Protestat që po zhvillohen në Shqipëri kanë arritur diçka që deri pak kohë më parë dukej e vështirë: kanë thyer apatinë. Kanë nxjerrë në shesh qytetarë që nuk identifikohen as me qeverinë dhe as me opozitën tradicionale.

Shqiptarëve po u thuhet se dhëndri i Presidentit amerikan Donald Trump dhe disa investitorë arabë do të sjellin miliarda euro në brigjet shqiptare dhe se kjo do të ndryshojë fatin ekonomik të vendit dhe shqiptarët do të bëhen të pasur.

Nga rreth 1.465 milionë banorë të rritur që votuan vjet më 11 maj, rreth 700 mijë do të votonin për PS-në, kurse rreth 335 mijë do të votonin për PD-ASHM. Ndërkohë, për partitë e tjera të vogla do të votonin rreth 25 mijë.