Po, njerëzit kanë dalë për mjedisin, për demokracinë, për shtetin e së drejtës, për mënyrën se si merren vendimet. Të gjitha këto kanë peshën e tyre. Por nën të gjitha këto fshihet edhe një pyetje e thjeshtë: a mund të jetojë njeriu me dinjitet?

"Shembulli më spektakolar është ai i kryetarit të një partie të vogël me një ego gjigante, i cili me daljet e tij të përditshme ka arritur një rezultat të rrallë: ka bërë shumë qytetarë të ndihen edhe më keq për padrejtësitë e jetës. Jo pak prej tyre duhet ta kenë kapur veten duke pëshpëritur: 'Pashë Zotin, po si është bërë milioner ky me këtë mendjelehtësi kaq të dukshme?'"

"Meqë biznesi e fitoi betejën ndaj përdhunuesve shqiptarë falë Google, që zbuloi mashtrimin përmes fushatës, ai filloi përpjekjen për t’u viktimizuar pas sulmeve që u bënte politikanëve apo gazetarëve. Tani sulmi ndaj Erebarës nuk është bërë si gazetar, por si aktivist, i cili ka marrë përsipër sulmet mbi biznesin dhe kolegë gazetarë apo politikanë."

"Njëherësh, i mirëmenduar, me këtë deklaratë, jo pa qëllim, Berisha ul poshtë në vlera të gjithë ishbashkëpunëtorët e tij ndër vite, të cilët publiku shqiptar i ka njohur si pesha të rënda profesionale, politike dhe shoqërore në mjedisin shqiptar në përgjithësi, dhe në mjedisin politik të PD në veçanti".

Një alternativë politike nuk mund të ndërtohet pa argumente politike, pa dialektikë politike dhe pa një vizion të qartë. Denoncimi është vetëm pika e nisjes; ai nuk është destinacioni. Qytetarët votojnë kur binden se ekziston një model tjetër qeverisës, më i drejtë, më efikas dhe më i besueshëm.

Në një deklaratë publike të shpërndarë nga avokati i tij, Ermal Yzeiraj, ish-ministri i Shëndetësisë Ilir Beqaj ka ngritur pikëpyetje mbi mënyrën se si SPAK po interpreton nocionin e “funksionarit të lartë” në hetimet për korrupsion.

Për një familje mesatare që shpenzon vetëm 34.6% të buxhetit mujor për ushqime dhe pije joalkolike, rritja e çmimit të tyre mund të mos jetë problematike, pasi mbulohet nga rritja e pagave dhe pensioneve.

Një parti nuk bëhet moderne vetëm sepse ul mesataren e moshës së drejtuesve. Ajo bëhet moderne kur pranon meritokracinë, kur respekton mendimin kritik, kur hap dyert për debat dhe kur heq dorë nga kultura e besnikërisë së verbër ndaj individit dhe kultit të tij të ngritur për 36 vite.

Biznesmenët e mëdhenj nuk u sulmuan të gjithë, por sipas një liste mafioze të hartuar nga njerëzit e bulevardit. Janë sulmuar njerëz që nuk kanë asnjë lidhje me qeverinë, vetëm se dikush i urren në bulevard pse nuk i mbështesin, apo janë sulmuar vetëm disa prej atyre që bulevardi i quan oligarkë, ndërsa shokët “oligarkë” të atyre që janë në bulevard nuk janë prekur.

Sali Berisha paraqiti kandidatët, përcaktoi strukturën dhe shpjegoi frymën e statutit. Këshilli Kombëtar ka lirinë të zgjedhë mes emrave që kishte zgjedhur më parë kryetari.

Pronësia, atje ku nis formaliteti dhe ngrihet kapitali që i jep frymë zhvillimi kapitalist një vendi, e ka kapur Shqipërinë jo më në vend numëro, por e penguar dhe mbi të gjitha e luftuar. Më saktë e kanë zënë për fyti. 

Fjala e Arbian Maznikut në komisionin e Reformës Territoriale, 15 korrik 2025. 

Sot kauza kryesore e protestës nuk ekziston më. Kjo pasi mbështetësit ndërkombëtarë e duan si një kauzë kundër familjes Trump dhe opozita kërkon tërheqjen e Jared Kushner dhe Ivanka Trump nga projekti.

Hapësira dashamirëse që ju është krijuar deklarimeve të tilla na bën të stepemi para kërkesës europiane për dialog, kërkesës, njëherësh idiote të mesjetarëve, për t’ju bashkangjitur botës së Bashkimit Europian.

Vendi ku ndodhet pasuria është një pyetje e rëndësishme që tregon nëse vlera 15 milionë euro është reale apo fiktive, por pyetja më serioze në këtë rast është se si e ka fituar Agron Shehaj këtë pasuri, të cilën e shiti më pas. Kur dhe sa e ka blerë Shehaj vilën? A e ka deklaruar në ILDKPKI sipas ligjit?

Kur Kryeministri Edi Rama njoftoi se qeveria do të jepte 4.2 milionë euro nga fondi rezervë i Këshillit të Ministrave për koncertin njëditor të Kanye West në Tiranë, pati qytetarë që pyetën se përse një aktivitet privat duhej financuar me para publike.

Prej kurbës së emigracionit nga viti 1989 e këtej, mund të konstatohet se ritmi i emigracionit është ngadalësuar në krahasim me etapën e parë të eksodit të madh, por mbetet përsëri shqetësues për zbrazjen e vendit nga popullsia.

Jetojmë në një kohë revolucionesh të përditshme, ku gjithçka matet me entuziazmin e militantit apo të budallait të radhës dhe jo me pasojën e fenomenit. Por mjafton të mendosh seriozisht për një minutë: nëse paraja trembet, kjo nuk është fitore.

Nga sot Shqipëria e ka mbyllur përfundimisht rrugën e saj, orientimin e saj dhe nuk ka më kthim prapa. Nëse do të kishte dilemma, apo probleme nuk do të arrinim deri këtu.

Për një lider shqiptar që kërkon të lërë gjurmë, sfidat janë të shumëfishta dhe të mbjella kudo në rrugëtimin e tij. Ekziston inercia e së shkuarës, e cila ndëshkon ashpër meritokracinë dhe ngre mure për këdo që kërkon të ndryshojë status quo-në.