Profesioni i gazetarit është në krizë të thellë më shumë se kurrë. Lajmsi, sepse ky është gazetari, është e vërtetë që nuk hyn në gjak, por ka detyrën e përcjelljes së saktë të asaj për çka është lajms. Kjo sepse ngjarja dhe lajmi për të nuk janë pronë e tija. Ai duhet vetëm ta përcjellë. Por si mund ta bëjë këtë nëse nuk e ka strukturën e duhur profesionale për ta bërë?

Me të drejtë një politikan i djathtë si Gazmend Bardhi kërkon bashkimin e copëzave të Partisë Demokratike. Do të ishte një mrekulli të mundte të bashkonte copëzat e thyera të kësaj partie si të një qeramike delikate japoneze: Kintsugi quhet metoda që me fletë ari dhe argjendi bashkon dhe ngjit copëzat e thyera. Por, a ka mbetur ar e argjend për të bërë këtë ngjitje?

Sipas mënyrës se si ishin ulur, mund të themi se se facto kryetar i Rithemelimit nga sot është z. Bardhi! Mbledhja nuk drejtohej më nga Noka, por ai kishte zgjedhur të ulej e të qëndronte në krah të z. Bardhi! Situata e re e z. Berisha si pamundësi për të ushtruar lidershipin e tij ka kërkuar strategji të reja për kalkolime politike!

Prej orëve të vona të së dielës u përhap një sms për gazetarër a thua se do bëhej hedhja e një bombe të re bërthamore në Semipalatinsk. Gaz Bardhi njoftonte se do shkonte në SHQUP. Po çfarë risie ka këtu, kur realisht si Gaz Bardhi, ashtu edhe të gjithë deputetët që sot nuk janë pjesë e strukturave të PD-së janë ndarë para 14 majit

Si ka mundësi që në opinion tonë publik nuk ndjehet nevoja që të merremi edhe me këtë kategori shqiptarësh, që për të realizuar një ëndërr apo thjesht edhe pa e vrarë mendjen gjatë, ikin nga ky vend dhe largohen jo me pasaportë, por me gomone si në vitet ’90 apo si pas viteve 1997.

Shoku Kryeministër, ku gjithçka është e zezë, si mund të ketë teknik të kuq ? Kam nja tre a katër vjet që dua të arratisem. Po s'u arratisa, shkollën do e kryej. Por teknik i kuq nuk bëhem. Harroje. Po s'e harrove, sëmuresh. Dhe veten vret.

Shikoni çoroditjen e plakut majë Ballkonit që flet për prerje kokash, puçe dhe rrëmuja brenda Partisë Socialiste. Ku ta gjenim të kishte të tilla, të kthehej pak gara në këtë vend. Të kishte shpresë dhe ai burri që mund të zbriste një ditë nga ballkoni

Intervista “bombë” e ish zëvendëskryeministrit Arben Ahmetaj nga arratia nuk ngriti kurrfarë dallge në pallatet politike të Tiranës. Sakaq ajo po kalon pa jehonë edhe në opinionin e gjerë publik.

Rikthimi i Diokles dhe i Ruçit është tentativa e tyre për të ruajtur dinastinë politike dhe të pushtetit. Rrezik real për PS, e cila stilin e saj organizativ e Ka ruajtur me fanatizëm nga ish PPSH, duke e mbajtur fort lidhjen me anëtarësinë është Lulzim Basha i cili po vjen me një format të ri dhe të bazuar kryesisht tek të rinjtë!

Vitet ’90 shënuan një eksod biblik të shqiptarëve drejt Italisë, Greqisë, e vendeve të tjera. Si rezultat, në vitin 2001 kishim pothuaj 1 milion shtetas shqiptarë jashtë vendit.

Aleatët nuk ndërmarrin vendime në dëm të Kosovës, sikurse pretendojnë ‘sovranistët’ e rrjeteve sociale që tashmë kanë mbërritur deri në kupolën e shtetit më të ri në Evropë, pasi dalin kundër vetes. E themi këtë sepse SHBA, BE e Britania kanë investuar miliarda dollarë për çlirimin dhe ngritjen e shtetit të Kosovës. Po shpenzojnë milarda për ta mbajtur në këmbë shtetin e Kosovës, ndërkohë që politika shqiptare në Kosovë po përpiqet me të gjitha mënyrat, dashje apo padashje për ta zhbërë këtë arritje, duke i futur ‘shkopinjtë nën rrota’ këtij bashkëpunimi të arritur me mund dhe djersë ndër vite.

Një sekretar amerikan i Shtetit, në aspektin e rëndësisë por edhe hierarkike është më shumë se një ministër i Jashtëm. Jo më kot, shpesh në protokollin e Uashingtonit, zyra e DASH është edhe një seli pritjeje e kryeministrave të vendeve jo aq të fuqishme botërore

Për herë të parë pas agresionit të Serbisë mbi Kosovën më 24 shtator në Banjskë, tryeza e Këshillit të Sigurimit të OKB-së e 8 shkurtit 2024, i ka bërë bashkë kryeministrin e Republikës së Kosovës Albin Kurti dhe presidentin e Serbisë, Aleksandër Vuçiç

Në fund bëme bilancin me harxhet e Isuf Çeles bujar i lindur, duke debatuar rëndë me Mondin në duhet ta festonim fitoren e radhes me një kuvazir apo raki boboshtice siç e kerkon tradita. Diatrribes i dha fund toleranca e Kryezevendes Liderit. Ai tha secili çfarë ti lypë xhani dhe brrof ndeshem gotat.

Ky ishte lajmi i të gjitha mediave, të mëdha e të vogla, televizive e radiofonike, online e të printuara.

Në fillim ishin ata që rrëzonin shtylla dhe hidhnin transformatorë në erë. Ideja ishte, që ishin njerëz të padukshëm pro opozitës, që ishin gati të linin vendin në ter. Ata ishin ushtria e padukshme e opozitës.

Nuk ka as kuptim, e as sens kjo luftë që i bën Bashës, nëse është vërtetë shumicë, pasi në fund të fundit, në zgjedhje, të gjithë faktorët opozitarë do të marrin votat që janë kundër qeverisë aktuale.

Nga sondazhi i fundit që zhvillova për Report TV rezultoi se 36.3% e zgjedhësve që jetojnë në Shqipëri do të votonin sot për PS-në. Por meqë pothuaj 4 ndër 10 banorë të rritur nuk do të votonin fare, rezultoi se PS-ja do të merrte 57.1% të votave të atyre që do të merrnin pjesë në zgjedhje.

Në asnjë vend të botës nuk ndodh që një politikan i lartë si Sali Berisha, ish-president, ish-kryeministër, ish-kryetar i partisë më të madhe opozitare PD-së, të pësojë turbullira dhe çrregullime të tilla sociopsikike sa ta kthejë rrugicën dhe shtëpinë e tij në një kompleks spitalor dhe vetë të shfaqet si një i lënduar të cilit, për hir të asaj që i ka rënë në kokë, e tolerojnë të gjithë.

Seanca e sotme parlamentare, përveçse zallamahisë që shkakton grupimi i Berishës, nxorri sërish në dritë problemin madhor brenda PD-së.