htetet e Bashkuara të Amerikës, kudo në botë dhe me këto shtete, pavarësisht madhësisë kur ndërtojnë marrëdhënie diplomatike dhe kur i intensifikojnë ato, objektiv parësor kanë interesat e tyre që në fakt që të funksionojnë edhe me interesat e partnerit duhet të jenë edhe reciproke.

Tetë orë vizitë mjafton për të dhënë shumë mesazhe. Aq më shumë kur ke një botë për të mbajtur nën kontroll, botë që është si një kazan me presion.

Asgjë nuk ishte si më parë. Magjia e iluzioneve u keëput si ushkur i vjeteruar brandavekesh. Cullak mbemë  perballë realitetit. Guri i zi i Sizifit u rrokullis prapë mbi mua.

Vite më parë, në një qytet të vogël në jug të Shqipërisë, në zyrën e kryetarit të bashkisë, kishin ardhur dy punonjës të administratës që ankoheshin për njëri-tjetrin. I pari, pasi shpreh një mori akuzash për të dytin, i cili rrinte në heshtje për t’i treguar në fund drejtuesit edhe ‘akuzën’ më të rëndë ndaj të parit, ngeli i shashtisur kur ai, përpara se ky të fliste, i tha kryetarit të bashkisë që njeriu që kishte përballë, veç të tjerash, ishte edhe imoral

Pra në të njëjtën orë, në të njëjtën ditë dhe në dy kryeqytetet shqiptare, SHBA e konsideron Shqipërinë partner të sigurtë dhe simbol të politikës që duhet të ketë rajoni i Ballkanit, ndërsa sjelljet e qeverisë së Kosovës si sjellje që po humbasin partneritetin me SHBA

Ka një entuziasëm cinik nga mediat pro Berishës për faktin se Lulzim Basha nuk është pjesë e agjencës së vizitës së Sekretarit Blinken në Tiranë

Sali Berisha po përjeton momentet më të paimagjinueshme për të pikërisht në fundin e tij. I ndodhur në arrest shtëpie ai po përpiqet që publikisht të tregojë entuziazëm për militantët që i mblidhen poshtë shtëpisë.

Nuk ka si e gjen burri veten ma në hall se me i kalue armiku nëpër oborr! A me u korit e me e lan me kalue, a me dek e me u korit përjetë me far e me fis!

E vërteta është se sekretari i Shtetit Antony Blinken vjen të enjte në Tiranë, duke zgjedhur Shqipërinë si një nga vendet e rajonit të Ballkanit e cila ilustron partneritetin e fortë me SHBA, që nga kriza e Afganistanit, tek roli udhëheqës konstruktiv në Këshillin e Sigurimit pro Ukrainës dhe në politikën e stabilitetit në rajon.

Por këtu ka një logjikë që foltorja e harron. Sali Berisha ka ardhur në pushtet vetëm nga një vizitë e një sekretari Shtetit të SHBA. James Backer, i cili erdhi në Tiranë incognito, por që vendosi që të mos lërë gjatë qeverinë e stabilitetit të krijuar me një koalicion PS-PD.

Revolucionet kudo e sidomos ato që janë përmes dhunës e urrejtjes nuk janë gjë tjetër veçse dëshira e njërës palë që përmes agresivitetit dhe përplasjes për të mundur palën tjetër dhe kjo bëhet në emër të qytetarëve, por jo në fakt për qytetarët!

Shtatori i vitit 2021, kur diplomatët dhe zyrtarët e lartë të administratës së presidentit Biden deklaronin hapur shpresën dhe dëshirën e tyre për të festuar fitoren e Partisë Demokratike në zgjedhjet e radhës, njëlloj si në vitin 1992, ngjan tashmë më i largët se tridhjetë muajt që kanë kaluar; një ëndërr e fishkur kalendrash.

Me ardhjen e sekretarit të shtetit, Antony Blinken, këtyre u vjen rasti që ta manifestojnë se nuk e kanë për gjë. Një herë thanë se ‘e pamundur të vijë këtu Blinken’; kur u mor vesh më mirë thanë se ‘e çë pastaj pse vjen Blinker, atë punë ka’…;  dhe më në fund po thonë se ‘nuk është se vjen t’i japë përkrahje qeverisë shqiptare’

Ata opozitarë që ëndërrojnë sot se presidenti i ardhshëm Trump do t’i sjellë në pushtet, duhet të mos flenë mbi dafina, por të punojnë me këmbë në tokë. Thjesht duhet të kujtojnë se sa pak përfituan nga Trump-i kur ishte në Shtëpinë e Bardhë…

Jorida Tabaku nuk e ka herën e parë që ndeshet me sulme nga Berisha gjatë jetës së saj në opozitë. Sulmin më të ashpër e ka pasur kur drejtoi Komisionin Hetimor ndaj inceneratorëve. 

Përveç Gazmend Bardhit, radikalë ndaj Sali Berishës ishin edhe Grida Duma, Ervin Saljanji, por edhe vetë Agron Gjekmarkaj. Po pse të gjithë sot u rrotulluan me 360 gradë, duke u kthyer si djem plangprishës në foltoren halleshumë të doktorit?

Sa herë që një shef diplomacie amerikane ka vënë këmbët në tokën tonë, ajo ka qenë e lidhur me një ngjarje madhore për Shqipërinë dhe shqiptarët po e po, por jo vetëm. Për ato që kanë bërë dhe thënë gjatë vizitave të tyre në Tiranë, janë shndërruar në lajm dite duke u futur në historinë tonë, por njëkohësisht ky lajm ka bërë xhiron e botës dhe ka tërhequr vëmendjen e të gjithë globit.

Gaz Bardhi dhe të tjerët kanë bashkuar armët me një palë politike që vërtetë reklamon sot diku tek 400 mijë votat popullore, por që në funksion të fitores së zgjedhjeve ofron vetëm humbje. Mesa duket këta zotërinj kanë ulur pretendimet dhe duan vetëm mandatin e deputetit, e kjo duhet respektuar si nevojë personale dhe jetike e çdo personi që sot shkon tek Berisha, e jo tek Basha.

Mbërritja e sekretarit Blinken dhe mbi të gjitha mesazhet që pritet të përcjellë, janë me rëndësi jo vetëm për Shqipërinë por dhe për gjithë rajonin e Ballkanit. Prandaj pritet me shumë interes hapja e ‘valixhes’ diplomatike të Blinken në Tiranë.

Ata nuk e ndryshojnë axhendën e tyre, pasi e kanë axhendë mbijetese. Berisha nuk e ka për gallatë betejën që po bën. E ka betejë për kokë. E ka betejë që po i merr pasuritë e vajzës, pasuritë e djalit, pasurit e veta dhe disa vite burg.