Kur në vitin 1991 turma rrëzonte monumentin e Enver Hoxhës në Tiranë, Shqipëria kishte më shumë se një vit vonesë nga rënia e Murit të Berlinit dhe ngjarja nuk shkaktoi asnjë sensacion në Evropë. Ishim vend i vogël i vetë futur në ibernizimin e izolimit dhe si i tillë, nuk përbënte asnjë çudi

Ka dy përpjekje për ta bërë interesant 20 shkurtin nga opozita. E para, është motivimi me festën e bashkimit opozitar, që identifikohet me çiftin e ri Bardhi- Noka, të cilët po shëtisin qytet më qytet si provë e martesës. 

Prova e forcës që duan të bëjnë ndjekësit e Berishës në 20 shkurt, ngjan me ato të Noriegës dhe batalionet popullore që krijoi ai në Panama, për t’i bërë karshillëk amerikanëve.

Për hir të së vërtetës Berisha mungon në tubimin e sivjetëm njëlloj si 33 vite më parë, kur u rrëzua busti i Enver Hoxhës në Tiranë, ‘vidhat’ e të cilit i kishte zbërthyer Ramiz Alia gjatë natës për ta pasur më të lehtë turma ditën e 20 shkurt 1991. Mirë bëri, pasi evitoi përplasjen e luftën civile teksa shkurtoi kohën fizike të rrëzimit të bustit, pasi mund të shkaktohej hataja në shesh.

Nëse do të donin ta rrëzojnë Edi Ramën njerëzit e Sali Berishës, do ta bënin së paku më 14 maj 2023.

Mbreti i Trafikut është Kamioni. Kush e dyshon ose e refuzon këtë, s'është në terezi, duhet të vizitohet te mjeku psikiatër. Mos ja vështirëso punën Mbretit, Kamionit. Mos ja zër rrugën.

Dikur protestohej për rrëzimin e bustit të vjetër, sot protestojnë për ngritjen e busteve të reja.

Tre udhëheqësit kryesorë të Kosovës, presidentja Vjosa Osmani, Kryeministri Albin Kurti dhe kryetari i Kuvendit Glauk Konjufca, kanë injoruar zyrtarisht kontributin e Shqipërisë për Kosovën së paku prej vitit 1990 e deri në shpalljen e pavarësisë më 2008. 

Një benz i zi hyn në selinë e PD ku ushtron aktivitetin “Rithemelimi” i Sali Berishës. Benza të tillë, dikur në Shqipëri ishin vetëm dymbëdhjetë. I kishin anëtarët e Byrosë Politike të Komitetit Qendror të PPSH Enver Hoxha, Adil Çarcani, Abdyl Këllezi, Beqir Balluku, Haki Toska, Mehmet Shehu, Ramiz Alia, Rita Marko, Spiro Koleka, Kadri Hazbiu, Petrit Dume, Pilo Peristeri. (Lenkat erdhën më pas, sic erdhi Bardhi tek gardhi)

Sekretari i Shtetit Antoni Blinken u largua i qetë nga Shqipëria, pak ditë më parë dhe i relaksuar, kur mendon impenjimin e jashtëzakonshëm të delegacionit amerikan në Konferencën e Munihut. Në fakt, lajmi i vrasjes së disidentit rus, pothuaj i eklipsoi punimet, që u drejtuan për përballjen me Rusinë dhe të ardhmen.

Askujt në Shqipëri nuk i bën përshtypje që Presidenti i Francës, kancelari gjerman, kryeministri anglez apo ministrat e jashtëm të vendeve të BE-së të vinë në Tiranë dhe të mos  takohen me parti të opozitës. Përshtypje bën kur ndonjëri e prish ndonjëherë këtë rregull, vizitat shtetërore zhvillohen brenda harkut të institucioneve shtetërore

E reja është që vizita e sekretarit Blinken, mbështetja e tij e fortë për rrugën perëndimore të Shqipërisë dhe injorimi i fraksioneve opozitare, i ka çoroditur organizatorët e 20 shkurtit dhe tani të vetmin mjet mobilizimi kanë sulmin ndaj SHBA dhe sekretarit Blinken.

Situata, pavarësisht lëvizjeve dhe retorikës politike, është më dramatike se çfarë paraqitet, e këtë vetë Lul Basha e di më mirë se të gjithë, pasi tashmë është një politikan dhe zyrtar me përvojë të gjatë.

Tre javë më parë, anëtari i Kryesisë së PD-së të Rithemelimit, Belind Këlliçi, tha se kishte marrë një informacion, sipas të cilit atij i kishin hapur një hetim.

Në Kosovë mungon kafja dhe muhabeti gjatë orarit të punës. Nuk jetohet pa kafe dhe pa muhabet te puna. Çudi si e durojnë kosovarët këtë diktaturë. Prite kur pas pak të nisi Kryengritja e Muhabetit, Revolucioni i Kafes, Mosbindja e Sheqerit.

SHBA të gjitha porositë e drejtëpërdrejta për Kosovën i ka dhënë nga Tirana: Bush, Clinton, Blinken. Ka kjo një kuptim?

Mirëpo, rasti “McGonigal” është paraqitur i trilluar dhe është interpretuar sikur ka qenë një komplot i organizuar kundër Sali Berishës, gjë që çoi edhe në shpalljen e tij “Non grata”.

Nga makina, zbret Gaz Bardhi. I çliruar nga kompleksi se mos në zyrë është Sali Berisha, ai duket i relaksuar, gati gati triumfator. I duket sikur është vetë Saliu.

Udhëheqësi i opozitës ruse Aleksei Navalny, raportohet se ka vdekur në një nga burgjet famëkeqe të Rusisë, nën dyshimet e besueshme të një vdekje të shkaktuar nga regjimi i Putinit.

Për të qënë më konkretë, ata që kanë ndjerë më shumë në kurriz mesazhet e Sekretarit Amerikan të Shtetit Blinken kanë qënë liderët e rajonit. Por për të qëndruar në hapësirën mbarë shqiptare, mund të themi se më të mërziturit kanë qënë kreu i Foltores Sali Berisha në Shqipëri dhe kryeministri Albin Kurti në Kosovë.