Quheni si të doni, mendoni dhe shprehni çfarë të doni për kryetarin e Partisë Demokratike, urreheni apo dëshiroheni, ama një gjë nuk ja mohoni kurrë, është fantazisti më i rrallë në politikën shqiptare, dhe jo vetëm.

Lëvizja e Edi Ramës për t’i hapur listat, ia ka përcjellë frikën gjer në palcë Lulzim Bashës. Kjo u reflektua kur reagoi me urgjencë pas vendimit të mazhorancës dhe reagimi në thelb nuk kishte asgjë të re.

Në 24 orët e fundit, reforma zgjedhore është kthyer befas në temën më të nxehtë të politikës shqiptare.

Mundësia që Parlamenti të votojë listat e hapura dhe si pasojë të pengojë mundësinë e krijimit të koalicioneve parazgjedhore, nuk është as grusht Shteti dhe as shkelje e Kushtetutës: Thjeshtë, është pasoja e parë politike dhe konkrete, e gabimit të PD-së dhe LSI-së me vendimin e marrë për bojkotimin e Kuvendit.

Supozojmë se diku nga vjeshta Edi Rama mban një fjalim nga ata që në fillim e ngjethin atë vetë dhe më pas edhe të majtët e tij që e quajnë gjeni, edhe kundërshtarët që e konsiderojnë djall. Fjalimi do të ishte aq drithërues sa edhe Sali Berisha që ka tre dekada që i hedh fjalë erës, do t’i thotë Erlës: “I lig është pafund, ky është një fjalim gjeniu djallëzor”.

Mos keni frikë nga zgjedhjet, votimet ju morën më qafë. Ju detyruan të gënjeni votuesit, të joshni krimin, t'i shisni shpirtin djallit e të mbani pushtetin nga 1992 për t'i shpëtuar përballjes me drejtësinë.

Rama e luajti bllofin, Basha mbeti prapa dhe nuk diti ta lexojë dëshirën popullore për të thyer diktatin e listave hermetike dhe të palëvizshme. I ndjekur nga pas nga hija e Jozefinës, Majlindës dhe Arben Imamit, Lulzim Basha ndjehet komod me listat e mbyllura që i bën vetë sipas qejfit, pa mbajtur asnjë përgjegjësi për humbjet që koleksionon.

Nuk shoh që sot të ketë ndodhur ndonjë gjë për t’u gëzuar shumë, sepse mendoj që do të ketë rrugë të gjatë përpara.

Vetoja e Lulzim Bashës për ta hedhur poshtë këtë kërkesë të ODHIR, buron nga fakti se ai kërkon të jetë pronar i votave të koalicionit, ngaqë nuk arrin dot të fitojë vota si parti.

Ndodh dhe kështu, që një kauzë 7 vjeçare të shembet me 7 fjali dhe për 7 minuta.
 

Fizikisht vetëm një herë e kam takuar në ecejaken e mbrëmjes te Pedonalja e Tiranës dhe ia thashë pa teklif e pa turp:
-Burrit ndryshoi berberin dhe garderobën në mënyrë emergjente dhe urgjente!

Hahaha. E kam pritur me durim këtë ditë, sepse e dija që do të vinte më shumë se një vit përpara. Që kur nisën sulmet e egra mbi ata, të cilët po pranonin një e nga një mandatin në listën vijuese të Partisë Demokratike dhe të LSI-së.

Katër gratë dhe vajzat kanë karakteristika të përbashkëta: të mësuara, të vetme, edhe tullat e bardha të pallateve të tyre të vjetra, të ndërtuara në kohën e diktaturës, janë njësoj...

Në këtë sens, pa asnjë grimë shpotie e sarkazme, Meta kishte dhe ka detyrën kushtetuese të përbashkimit të njerëzve, të paqësimit të tensioneve dhe uljes në tryezë të palëve. Por për këtë duhet një parakusht fare i vogël: s’duhet të jesh vetë palë!

Mendjet e shkurtra politike të fraksioneve opozitare, mjerisht na duhet të pohojmë, kanë një stil të të bërit politike që lidhet vetëm me të tashmen, me imediaten. Sipas tyre çka është e sigurt sot, çka leverdis dhe sjell përfitim të menjëhershëm, përfaqëson sot njësinë matëse që ata përdorin. Në të kundërt, Kryeministri Rama po i thërret në skenën e përgjegjësisë se zgjedhja e drejtësisë dhe angazhimit për një reformë zgjedhore dinjitoze është në të mirë të Shqipërisë dhe të vetë Opozitës.

Analiza që vjen pas ngjarjes në Kombinat ku nënë e bijë u vetëflijuan.

Nëse ne i bashkojmë këto dy gjëra, pastaj del gjysma e Shqipërisë tradhtare. Dhe sot të gjithë ngjajmë “spiunë e tradhtarë” si Ernest Koliqi dhe Camaj, por pa talentin e tyre.

Kaq të dëgjosh nga këta leshngrirë, që kapardisen me çanta të zeza nën sqetull dhe që gjithë ditën rrinë në celularë, duke kryer edhe punë të “tjera” veç punë partie apo dhe elektorati jo, dhe të bindesh se “koha e re” e Lulzimit, ka ardhur pandarshmërisht me xhaketat e vjetra.

T’u mbrosh Camajn e Koliqin shqiptarëve më duket e panevojshme, madje fyese. Dhe nuk do ta bëj.