Pavarësisht retorikës të përçdoditshme dhe insistive të PD-së se ‘më 30 qershor zgjedhje nuk do të ketë’, më 1 korrik vijon ende numërimi i kutive të votimit.

Ata janë sot të plagosurit e mëdhenj të “revolucionit” që shpikën dhe se bënë dot kurrë.

Sipas ligjit në zgjedhje edhe po morēm pjesë 1% e votuesve ato quhen të vlefshme. Nesër të gjithë ndërkombëtarët do njohin rezultatin.

Por pavarësisht nga këto truke për të mos u dukur të varfër, fukarenjtë tanë diku janë, diku ndodhen, dhe, që tu zbulohet hilja, tu çirret maska, tu merret erzi, duhen gjetur sido që të jenë maskuar.

Ike vjet nga çadra, na le brenda te gjitheve. Ne po krijonim histori aty, ti ike fshehurazi. As na fole, as na hodhe syte. 

Unë sot votoj sepse jam një qytetare e lirë dhe nuk lejoj askend të luajë me jetën time dhe të fëmijëve të mi apo me cka është imja dhe e askujt tjetër.

"Sot duhet të ishte një ditë e lumtur për gjithë kolegët e mi që mbështetën dhe frymëzuan bojkotin, për gjithë opozitarët që ju përkushtuan bojkotit, si rruga e vetme për të mposhtur qeverinë, dhe natyrisht, një sukses politik për Sali Berishën, Ilir Metën dhe pasuesit respektive, Lulzim Bashën dhe Monika Kryemadhin."

Halli i Ilir Metës, ndryshe nga sa e sulmojnë kritikët e tij dhe po aq ndryshe nga sa e duartrokasin mbështetësit e tij, nuk ndryshon shumë me hallin e tij të dy vjetëve më parë. Ai ka ndryshuar zyrën dhe mjetet, por marrëzia që ai tenton të zgjidhë e të ngatërrojë njëkohësisht duke qenë dhe vetë pjesë e saj, është identik si në 2017-ën.

Në kushtet kur gara se kush do të administrojë punët lokale në secilën bashki është paraktikisht e parashikueshme (në 61 bashkitë do të fitojnë socialistët përballë kandidatëve të pavarur apo të BD-së), e vetmja pikëpyetje është politike.

Të dielën kemi zgjedhje. Ose votime, mund t’i quajmë si të duam. Fakti është se mbi 5000 qendra votimi do të jenë të hapura, për të pritur ata që nuk do i drejtohen plazheve ose që nuk do të protestojnë duke bojkotuar, sharë e shfryrë kundër qeverisë. Engima e parë u zgjidh dhe ka të bëjë me mbajtjen e procesit elektoral të zgjedhjeve vendore.

Në këto zgjedhje, energjitë më të mëdha të të gjithëve, për fat të keq, u harxhuan me komente dhe analiza që, në shumë raste, u ngjanin shqetësimeve të luftës. Retorikë e rënduar, akuza dhe molotov, ndërkohë që vëmendja e të gjithëve duhet të ishte përqëndruar mbi debatin për qeverisjen vendore, mbi atë pushtet që na prek të gjithëve.

Asnjëherë nuk kemi qenë më të përçarë se sot! Ata që kushtetuta i ka ngarkuar të jenë roje e mirëmbajtës të unitetit kombëtar janë bërë palë në sherre. Përçarjen si tipar i Mesjetës e ka shkruar historia e pricipatave arbërore, të cilat u fshinë nga turqit.

"I zemëruar me SHBA dhe Bashkimin Europian, presidenti Ilir Meta, ka bërë ironi me thirrjen e tij publike për qetësi, ndërkohë që ka shtuar paralajmërimet, se në datë 30 qershor, Shqipëria do përgjaket" shkruan Baze.

Pasi ka humbur betejën kryesore, tani për Bashën nis pas-30 qershori, dhe për të parashikohen probleme edhe më të rënda. PD-ja (ashtu si dhe LSI-ja) janë vetëpërjashtuar përfundimisht nga të gjitha institucionet shtetërore, duke dënuar me këtë izolim edhe mbështetësit e tyre.

"Kisha frikë të hapja sytë e të merrja stilolapsin sepse e dija që aty në dhomën e fshehtë kishin futur kokat dhe më vëzhgonin Andi Bushati, Andi Bejtja, Voltana Ademi, Armand Shkullaku, Mark Marku, Desada Metaj, Sonila Meço, Artur Zheji..."

Karriera e këtij qytetari të veçantë të Tiranës, njohu më pas shumë ulje-ngritje, por asnjëherë nuk pati atë shkëlqimin e fortë që kishte në gjysmën e parë të viteve 90-të, kur ai ndryshonte aq shumë nga politikani i kohës me terital në qafë dhe triko leshi në mend. Në krah apo dhe përballë tyre, Ceka ishte thjesht ndryshe, ishte intelektuali që premtonte qytetari për qytetarët.

Me zgjedhje të qeta, të lira e të ndershme me 30 Qershor qytetarët, pushtetarët dhe politikanët duhet të dëshmojnë Identitetin e tyre Europian dhe Vizionin Pro-Perëndimor. Prandaj zgjedhjet e 30 Qershorit të mbështetura fuqimisht nga Kushtetuta,  marrin një rëndësi të jashtëzakonshme për perspektivën Europiane të Shqipërisë dhe ndërtimin e shtetit të së drejtës.

Krerët e opozitës në vend të reflektonin dhe të ndihmonin për të parashikuar të ardhmen e kauzës duket se e shtynë më tej aksionin e Bashës drejt pamundësisë.

Zhvillimet politike në Shqipëri i përcjell rregullisht në mediet elektronike e të botuara të Tiranës dhe të Prishtinës. Zhvillimet politikë në Shqipëri (e në Kosovë) tani e sa kohë më shkaktojnë dëshpërim, kur e kur dëshpërim e trishtim. Këto zhvillime politike i vështroj dhe për to mendoj duke i kujtuar epokat më të shënuara me arritjet e me pësimet e tyre në historinë shqiptare.

E gjithë bota u korruptua por çifti Krye-Madhi jo. Ata janë luftëtarë të idealeve të lirisë dhe e urrejnë lekun. Të dy jetojnë me djersën e ballit. Vërtet kanë 29 vjet në politikë por vetëm 18 poste simbolike kanë pasur. Ata janë brezi i ri që duhet qeverisin 8 vitet e ardhshme.