Ka disa fakte të pakundërshtueshme, përse djegia e mandateve nuk ishte një vendim politik i menduar i opozitës dhe as ndonjë vendim që erdhi duke u përshkallëzuar nga zhvillimet në vend, por një vendim i diktuar papritur, për shkak të zhvillimeve jashtë politike mbi opozitën zyrtare. Dhe gjithçka lidhet me familjen Berisha dhe zhvillimet negative të saj në raport me SHBA.

Edhe tani të freskëta i kam ato kujtime kur politikanët e kohës na takonin, e na flisnin, e na yshtnin, e na jepnin kurajo. Kjo histori ka ndodhur 28 vjet më parë dhe ne i dëgjonim me ëndje.

Por, ka një pyetje të thjeshtë se pse Lulzim Basha (Kryemadhi jo e jo) nuk e rrëzon dot Edi Ramën siç ai pretendon dhe përgjigjet nuk kanë lidhje me asgjë tjetër veçse me imazhin politik të kryedemokratit në opinionin e gjerë publik,  por edhe brenda partisë së marrë dhuratë nga Berisha.

Bukuritë e Shqipërisë nuk janë merita jonë. Malet, lumenjtë, pemët, gurët, plazhet, kështu na kanë qëlluar. Mirëmbajtja, përkujdesja, ruajtja është merita jonë, por këtu çalojmë. Erërat e këtyre ditëve na kanë sjellë para syve papastërtitë që në vite hedhim në natyrën ku jetojmë.

Duket se Basha ka ndjerë plasaritjen e partisë dhe strukturave të saj të cilat pas entuziasmit të parë, pas djegies së mandateve, kur ju premtua se fitorja është afër, po shikojnë se janë për një rrugë të gjatë dhe pa krye, që nuk dinë ku i nxjerr.

Ciano u emërua ministër i jashtëm i Italisë në vitin 1936, duke u bërë një nga figurat kryesore të shtetit. Qytetar nderi i Tiranës ishte shpallur gjatë një vizite në kryeqytetin shqiptar në vitin 1937, në ecejaket kur orvatej t’i gjente nuse Ahmet Zogut.

Vinin dhe iknin me dhjetra zyrtar milionerë, por bënin sikur nuk e shikonin komisar Mit'hat Havarin, që bëri Elbasanin dhe shumë qytete të flinin natën pa mbyllur me çelës dyert e shtëpive nga siguria!

Së paku Shkodra dhe Elbasani janë dy qytete tipike, ku grupet rivale janë të njohura, palët në konflikt janë të njohura, përpjekja për tu identifikuar dhe politikisht është e njohur, me të dy palët dhe në mënyrë të vazhdueshme, policia është vetëm konstatuese e situatës.

Dikur, komunizmi ishte një sistem që ngrihej mbi idenë e përgjimit të gjithçkaje dhe gjithkujt. Atëherë edhe vetëm dyshimi e bënte direkt fajtor qytetarin dhe mbi këtë bazë, ky instrument i padrejtësisë së djeshme politike, është përdorur shumë shpesh ndaj të pafajshmëve.

Tani pyetja është e thjeshtë: ç’lidhje kanë “black list”-at që harton PD-ja ndaj mediave të cilat nuk i kontrollon, me konceptin e “shtypit të lirë”, për të cilin flet Basha dhe për të cilin organizon madje edhe konferenca?

Sot, dy vite më pas amerikanët u ndjenë të prerë në besë nga Lulzim Basha i cili e ka bërë zakon të tradhtoj çdo partneritet, jo se është mashtrues i lindur por se timonin e partisë de facto e ka Sali Berisha dhe e nxjerr bllof Bashën në çdo marrëveshje apo pakt.

Serbia ka gjasa të mëdha të shkojë në zgjedhje të parakohshme parlamentare në qershor të këtij viti.

Gjatë protestës së djeshme para Kuvendit, çdo vëzhgues shtypi, mund të arrinte lehtë në një konstatim. Për gati tre orë, 90 për qind e shtypit përfshi TV, dhe portalet, ishin të fokusuar tek protesta jashtë Kuvendit dhe vetëm disa minuta, apo ndonjë lajm i rrallë, u pa për atë që ndodhte brenda Kuvendit.

Djegia e mandateve dhe përpjekja për t’u faktorizuar e Opozitës, në kushtet e një përballje pa rrugëdalje me Maxhorancën, më shumë sesa risi negative e tregoi amullinë tonë dhe vështirësinë në arsyetimin normal politik.

Largimi i opozitës nga Kuvendi, zëvendësimi i tyre nga një rradhë e dytë individësh, gjithashtu pothuaj të panjohur e shumë shpesh edhe totalisht qesharakë, dëshmon rrëzimin edhe moral të parlamentarizmit.

Dikujt mund t’i duket rastësi që në prag të 24 marsit, 20 vjetorit të ndërhyrjes humanitare të NATO-s në Serbi për të ndalur gjenocidin dhe spastrimin etnik të Serbisë ndaj shqiptarëve në Kosovë, në Shqipëri disa politikanë të majtë dhe të djathtë, disa media dhe portale dhe disa ojq-ista të sponsorizuar, filorusë të vjetër dhe të rij, nxituan të krijojnë tabllon e rreme idilike, që nuk ekziston ndonjë rrezik rus.

Çfarë na tregojnë këto shifra për zgjedhjet lokale të qershorit?

Në Ditën Botërore të Teatrit 2019, regjisori kubanes, Carlos  Celdran, përshkruan udhëtimin e tij në teatër, si një udhëtim marramendës, që nga fillimet e tij, tek loja në skenë mes aktorëve e më pas tek emocionet e mëdha, që merr nga duartrokitjet e spektatorëve.

Përtej zhurmës për papërgjegjshmërinë ligjore të Lulzim Bashës, në mënyrën si ka paguar lobistët e tij në SHBA, në vitin 2017, ka një detaj të rëndësishëm, që po shmanget nga debati.

Berisha dhe Meta kanë shkëmbyer në vite mes tyre, një lumë akuzash, disa prej të cilash gjithçka mund të jenë, por jo “politikë si zakonisht”.