Po kërkohet dialog, me cilindo djalë apo vajzë-studente, pedagog e pedagoge që realisht është i shqetësuar dhe ka një ide për ndryshime të thella në sistemin universitar të vendit. “Tarifat” janë një çështje tërësisht e plotësueshme, madje e tejkalueshme, por këtë herë mbi bazë meritë, kurrë më si qokë për parazitë partie.

Duhet një Asamble serioze për të organizuar kërkesat që keni, daljet në Tv dhe organizmin e protestës. Përsëris miqësisht, nga 2 për çdo Fakultet, kjo është demokracia dhe përfshirja e vërtetë. Godisni fort, PS, PD, LSI si autorë dhe bashkëfajtorë të situatës ku ka degraduar sistemi arsimor.

Formalisht dosja e paraqitur në Drejtorinë e Rrugëve për projektin "Unaza e Madhe" është “në rregull me ligjin”, por realisht kemi të bëjmë vetëm me një dosje, jo me një kompani. Ky është rasti i dytë i madh i bujshëm në Shqipëri, kur një kompani falsifikon dokumente në SHBA dhe konkurron në Shqipëri. Rasti i parë me pasoja financiare 80 milionë euro, ishte privatizimi i Albpetrolit.

Negociatat bëhen gjithnjë nëpërmjet një përfaqësie dhe, t’i refuzosh ato nga frika se përfaqësuesit nuk do të ishin të përshtatshëm, rrezikon t’i çojë këto demonstrate në një tunel pa dalje. Disa herë luftëra gati të fituara janë humbur edhe nga frika.

Në Shqipëri duhet të shtrojmë edhe një pyetje: a jemi të sigurtë se të gjithë studentët që nuk marrin në kohë provimet janë katranjosë vetëm për faj të tyre?

Fakti që qeveria u tërhoq nga pika 4 e VKM për tarifimin e krediteve të atyre që kanë lëndë të mbartura dhe fakti që arritën që të mos lejojnë opozitën të fusë turinjtë pengues në zgjidhjen reale të çështjes së tyre, janë dy levizjet e mira të bashkëpunimit që kanë bërë studentët.

Pak kohë më parë, banka jonë qendrore, Banka e Shqipërisë, në konferencën e saj vjetore, kumtoi se pesha e kredive me probleme në të 14 bankat tregtare të vendit u përgjysmua, ra në 12.9 për qind me totalin, në krahasim me 4 vjet më parë.

Protesta e sotme kërkonte pak a shumë që: Shqiptarët, dhe ata që nuk shkojnë në shkollë, dhe ata që ikin në emigrim, të paguajnë për shkollimin e disa parazitëve që e duan çdo gjë falas.

Paraprakisht dëshmoj se tarifa për provimet e mbartura nuk ka asnjë kuptim të ekzistojë meqë asaj nuk i korrespondon asnjë kosto shtesë nga ana e universiteteve. Pedagogu paguhet njësoj atë ditë pune si me si pa studentë në provime.

Shumica e studentëve, ata që me të vërtetë mësojnë, nuk u bashkuan me këtë protestë sepse kërkesat absurde të ngelësve, nëse do të pranoheshin, godasin qartazi meritokracinë dhe sjellin një deformim të qartë të tregut të punës.

Erdhën nga shtëpitë me qira të Astirit, zbritën nga konviktet pa larë ende sytë, u çuan nga kafenetë ku ngrysin ditët, lanë për një çast garat me qentë te llotoja perballe, thithën pompat e fundit të kallosë, u grumbulluan te oborri i fakultetit ku nuk kishin shkelur prej muajsh dhe u lëshuan rrugëve të Tiranës.

Andrea u largua nga kjo botë kur ishte në kulmin e punëve dhe të veprimtarisë së tij. Ishte gjithë entuziazëm dhe kishte hapur disa projekte librash njëherësh, në fushë të historisë filozofike, të publicistikës historike dhe, natyrisht, ishte gjithë energji për të marrë pjesë aktive në jetën e vendit.

Dje u shfaqën jelekët francezë. Ngjyra nuk qëlloi tamam, pasi ishte më portokolli, siç i takon të jetë opozita jonë. Por dhe kjo nuk zgjati shumë. Pasi protesta e Francës arriti fitoren e parë sot.

Lulzim Basha e di shumë mirë që nuk e ndjek njeri në kauzën e vet të rreme për të çliruar shtetin nga korrupsioni dhe oligarkia. Dhe për këtë shkak, ai po ndjek çdo rast, ku protestohet ndaj qeverisë, pavarësisht motivit që i shtyn njerëzit të revoltohen. Ndaj edhe sot jemi katandisur në pikën kur njerëzit në hall nuk kanë ndonjë shpresë se do ta zgjidhin atë duke u drejtuar nga opozita...

Në shqip ka botime të mjafta që hedhin dritë mbi këtë periudhë dhe mbi këta personazhe. Është një vepër brilante e Paolo Pettës me titull « Despotë të Epirit e princër të Maqedonisë », përkthyer mjeshtërisht nga Pëllumb Xhufi, dhe botuar në vitin 2001 që zbulon me shumë dritë fatin e Donika Kastriotit dhe, sidomos, të Vrana Kontit.