Sali Berisha nuk po nguron ta bëjë të qartë strategjinë e tij për ta mbajtur të ndarë opozitën. Përkundër retorikës së bashkimit, e cila përdoret më shumë si alibi për humbjen, se sa si mjet për zgjidhjen e krizës, Berisha po bën haptazi të kundërtën.

Benet Beci ka qenë resurs i së djathtës deri në 2013-ën. Pjerin Ndreu ka qenë aset i LSI-së deri në vitin 2009. Këta janë dy shembuj sa për fillim.

Disa ditë para zgjedhjeve, në rrjete sociale qarkullonte një video e sponsorizuar nga Nisma Thurje. Video përmbante një debat mes kryetarit të saj, Endri Shabani dhe drejtuesit të Foltores, Sali Berisha.

Në debatin e madh të këtyre ditëve po flitet për ndryshime të nevojshme që duhet të ketë politika shqiptare duke nisur nga e djathta.

E kam seriozisht si pyetje. Kur thuhet që zgjedhjet u vodhën për çfarë bëhet fjalë? Është fjala që njerëzit kanë votuar tjetër gjë dhe janë numëruar ndryshe votat? Apo nuk janë lënë njerëzit të votojnë dhe në vend të tyre kanë votuar të tjerë? Me aq sa e konceptoj unë vjedhjen kjo është vjedhje.

Ka një hendek të thellë qoftë dhe mes mbështetësve më të zjarrtë të Berishës në shoqëri dhe mbrojtësve publik të Berishës pas shkatërrimit elektoral të 14 Majit. Edhe mbështetësi më I flaktë i Berishës që e ka votuar atë, ka sot rezerva dhe një sërë dyshimesh për të ardhmen e tij me Sali Berishën në krye.

Duket sikur “PD është qendra e botës”, por çdo njeri që mendon ashtu, e ka gabim. Askush nuk ka kohë të tepër të merret me atë parti, me fatin e saj, me hallet dhe problemet e saj, askush nuk ka “ngenë” të merret as me liderin e saj. 

Fredi Beleri, personi i fundit që do duhej të kandidohej si kryetar bashkie në Himarë, për turpin e atyre që e kandiduan dhe ndezën tensionet e harruara në Himarë.

Dorëheqja e Alibeaj e kthen në pikën e nisjes gjithë betejën brenda PD, aty ku nisi, me përjashtimin e Berishës.

Me rezultatin dërrmues për Berishën, zgjedhjet vendore të 14 majit provuan se shqiptarët nuk e bëjnë më për burrë sundimtarin e opozitës. Oferta e tij nuk gënjen më njeri, sido që të kamuflohet, sado që të ëmbëlsohet

Ngjarja më e hidhur pas humbjes së PD-së në zgjedhjet e vitit 2021 rezultoi se nuk ishte humbja, por mënyra sesa me ngulm mbahej Basha në krye të PD-së dhe më shumë akoma fakti se PD-ja po përjetonte në një kohë tjetër politike.

Kam dëgjuar shpesh analistë që kanë guximin të kritikojnë e të fajësojnë shqiptarët se ata shiten, por nuk i kam parë asnjëherë  këta analistë të kritikojnë këta politikanë që e kanë marr peng qytetarin duke e bërë një qenie pa shpresë ose me shpresë të copetuar dhe të pafuqishëm për tu ngritur  e për të mbrojtur dinjitetin.

Është hera e 6 rresht që opozita po humb përplasjen elektorale me PS duke u tkurrur në vota e perfaqsim politik

Folën vetëm pak persona pas disfatës më të madhe politike që ndonjë politikan ka pësuar në këto 33 vjet në këtë 14 maj. Por nuk është se pati ndonjë valangë reagimesh për Sali Berishën. Larg qoftë për Ilir Metën, i cili duket si nje mish i huaj në konfiguracionin politik, pavarësisht se ka korrur këshilltarë me okë.

Dorëheqja e Enkeljed Alibeajt nga postet e përkohshme drejtuese në PD, pa u konsultuar as me miqtë e tij më të ngushtë, duhet të shihet së pari si një elektro-shock mbi një trup, i cili është në limitet e fundit të zgjedhjes klinike: I vdekur, apo do të çohet në këmbë dhe do të vrapojë?

Sali Berisha ka nisur betejën e tij të tretë kundër Partisë Demokratike. E para, ishte beteja kundër Lulzim Bashës. Në përpjekje për të marrë kreun e Partisë Demokratike dhe për ta përdorur atë në betejën e tij kundër SHBA, atij i duhet të hiqte Lulzim Bashën nga kryetar i partisë. 

Shpeshherë është thënë se Partia Demokratike është pasuri kombëtare. Kjo për faktin se ajo është formacioni i parë politik që u formua për të rrëzuar sistemin njëpartiak që udhëhoqi Shqipërinë për 45 vjet me radhë. Ishte një lëvizje që nisi nga shpirti i pastër studentor dhe që u materializua në një parti politike. Si e tillë, ajo e ka merituar plotësisht cilësimin si pasuri kombëtare.

Akuzat e liderit suprem ndaj të vetëve që nuk e mendojnë si ai vazhdojnë të jenë të egra, siç vazhdojnë të jenë të egër ata gazetarë-klonë të tij me gjithë anëtarët e PD-së që i dolën kundër

Kalimi i votës majtas ne Bashkinë Shkodër nga votimet e 14 majit, ishte epilogu i kronikes se një ndryshimi te vonuar te paralajmëruar ! Kush i ka ndjekur zhvillimet politike ne Shkodër larg pasioneve, ndikimeve shoqërore, miqësore e njohjeve personale, nuk çuditet me ketë ndryshim ! Përkrahja e PD ka vite qe ka nisur te rrullet ne Shkodër.

Kemi 33 vite që dëgjojmë një melodi sa herë që humbet opozita.