Të dy të akuzuarit nuk pushojnë së dhëni përgjigje nga maja e ballkonit, kur nuk i pyet njeri, por sapo i thërrasin në SPAK, frikësohen dhe sajojnë raporte mjekësore apo halle avokatësh.

Për të qeshur është se Berisha i vitit 2008, kujtoi se me pushtetin që iu dhá nga marrëveshja me Ramën, do të drejtonte pafund. Pa ditur, se njeriu i tandemit politik, do ia bënte jetën aq të vështirë dhe do drejtonte ai pafund. Ose si e tha dikur Rama publikisht: Do të iki, por vetëm kur ta mendoj Ai.

Vijimi i kësaj strategjie, pra i sherrit e gërr-vërreve të vazhdueshme dëmton të gjithë opozitën e në radhë të parë PD-në që do të jetë një subjekt elektoral i garantuar në zgjedhjet e ardhshme. Po a mund të pranojë Basha që të negocojë me deputetët e flakadanëve?

Ballkani Perëndimor ka hyrë në vitin e “çka nëse” si vështrues, si konsumator i lajmeve që do të jenë ekzistenciale për të. Çdo gjë është me rëndësi

Fajet nuk janë të Flutrës dhe në fakt ajo duhet të përgëzohet për rezistencën që bën në emër të vlerave dhe për durimin që ka duke qëndruar në një mjedis që nuk ka asnjë lidhje me të. Basha në vend që të lodhej duke i transferuar sa në një zonë në një tjetër për t’i zgjedhur me çdo kusht  deputetë dhe për t’i bërë rrogëtarë të Parlamentit duhet t’i kishte rënë shkurt më një të rënë të lapsit duke i fshirë nga mundësia për t’i zgjedhur.

Nëse Muli është origjinal në ato që bën dhe në sjelljen e tij, Gazi është një kopje e shëmtuar.

Përballë telekamerave deputeti i Rithemelimit të Berishës u pa të shkulte mikrofonin e fjalës duke treguar se tashmë çdo logjikë atyre iu ka mbaruar dhe pas kësaj, vetëm forca dhe muskujt flasin për ta.

Efektet e para të reformës në drejtësi nuk janë vetëm në shërbim të shtetit të së drejtës dhe demokracisë në vend e rritjes së cilësi së drejtësisë, por edhe në rritje të investimeve dhe të interesit të SHBA-ve ndaj Shqipërisë!

“Basha doli nga shtëpia”… ky është i vetmi lajm që ende nuk ka dalë me titra dhe tiutj të mëdhenj nëpër televizione e portale

“Homologu” i Fred Cakos në Itali është një gazetar shumë i njohur i kulturës në vend. Red Ronnie, DJ, drejtues televiziv por mbi të gjitha gazetari që ka intervistuar thuajse të gjithë yjet botërorë dhe italianë të muzikës. Vitet e fundit, tashmë në moshë të shkuar, Red, i është futur thellë konspiracionit, e përveç fiksimit të “Tokës së Sheshtë”, flet shumë për UFO-t.

Qëkur, veziri i madh Tao i kishte mbushur mendjen Babos se këto ditë Bake xhani mund t’u hynte në punë, ky i fundit e kishte humbur qetësinë. Babua kishte shfaqur dyshime të mëdha për dobinë e tij. Nuk ja kishte thyer zemrën këmbëngulësit, i bindur që e drejta do t’i kthehej si hakmarrje mbi ta.

E thënë më shkurt, frika që ka tani grupi i Berishës, është se mos opozitës ja zgjidhin kërkesat që ka dhe pastaj zbulohet qëllimi i vërtetë i “betejave” të tyre që kanë të bëjnë me Berishën. Kjo do ta fragmentonte më shumë opozitën dhe do të krijonte një shumicë opozitare që nuk ndiqte pas Flamurin dhe Gazin, por t’u përmbaheshin kërkesave të opozitës për një jetë parlamentare normale.

 Në vitin 1995, FRESSH zhvillon kongresin e parë, ku përballë garuan Pandeli Majko me Ilir Metën. Fitoi ky i fundit që përveçse kryetar i FRESSH, u zgjodh edhe nënkryetar i PS-së.

Në krye të këtij sistemi rrëmujë të opozitës qëndron “Foltorja” e udhëhequr nga Sali Berisha, një grupim i shkëputur, deri më tani në shumicë, nga trupi i lodhur prej gati 34 vitesh i PD, i tkurrur nga përplasjet shumëvjeçare me përjashtime e linçime. Jemi besimplotë se asnjë shqiptar nuk ka dyshim se strumbullari i tërë këtij kaosi është vetëm një emër, Sali Berisha.

Sot zgjodha të komunikoj drejtpërdrejtë me deputetët për shkak të rrethanave që shoqëruan mbylljen e sesionit të kaluar. Pamundësia për zhvillimin e një seance normale, më bën që këtë mesazh ta përcjell për politikanë dhe deputetët e Shqipërisë përmes medias.

Kishte kaluar mesnata. Ushtarin e zgjoi uria. U ngrit me përtesë. U shtriq. Mallkoi Fatin e zi që e kishte plasur në atë kapanon qensh. Vajti në mencë duke u lëkundur si i dehur. Shtyu sportelin prej druri që ndante mencën me kuzhinën. Hodhi një garuzhde groshë në tas. Hëngri i babëzitur. Piu ujë. Gromësiu. Iku. Fjeti

Kur ndjek fjalimet e Saliut të izoluar nën akuzë në shtëpinë e tij të kthyer në burg, vjen e të kujtohet Ministria e të Vërtetës nga romani i famshëm i Oruellit me titull - Viti 1984.

Në vendin ku të shurdhonin planet, afatet, zotimet, premtimet, dhe të qorronin pankartat gjigande me puntorë pararojë, heronjtë e punës socialiste, kronikat, kooperativat, fushat, plugjet, traktorat, po të punoje të cilësonin "qen i punës", po të mos punoje të burgosnin "për parazitizëm".

Një rrugicë është një vend i ngushtë për definicion. Ka lindur e tillë. Nuk mund të prodhojë dhe as të rrisë ngjarje të mëdha. Duket se edhe turma e vogël e njerëzve që mblidhet tek rrugica ku banon Sali Berisha e di fort mirë këtë por bën teatrin para kamerave me premtime të mëdha, me kërcënime serioze dhe thirrje po kaq të fryra e pompoze

Të hënën kemi shansin të shijojmë berishizmin pa Berishën. Është një eksperiment social i rrallë, që tregon se si reagojnë qënie të skllavëruara prej tij, pa atë prezent, por të qartë që po i vëzhgon. Një lloj big brother, ku vëllai i madh është në ballkon dhe aktorët në sallë të parlamentit, apo rrugicë.