Diaspora është e mirëseardhur të votojë, ngase ka të drejtë vote dhe ka pak dallim nëse këtë do ta bëjë me postë apo personalisht. Ajo që është me rëndësi është që partitë politike t’i përvjelin mëngët dhe ta fillojnë fushatën një orë e më parë dhe të luftojnë për secilën votë.

Me Sali Berishën në krye pdistët qëndruan pa hequr pizhamat e komunizmit. Udhëheqsi i tyre i qëndroi besnik traditës epike luftarake të luftë së klasave nga epoka komuniste.

Edhe sikur njerëzit e Saliut të shkojnë në varre e të marrin eshtrat, është shumë vonë dhe pa vlerë. Përderisa nuk i zhdukën trupat që atë paradite, 21 janar.

Deri më sot, “më të mirët” na janë imponuar me forcë, me poteren e tyre sfilitëse. “Unë jam më i miri”, deklarojnë mes gjëmimit, dhe i kemi pranuar, ashtu, të dorëzuar nga plogaria e imponuar. Por edhe kjo, do të kalojë.

Presidenti i hodhi sytë majtas e djathtas, me atë pritshmërinë e brendshme që vetëm funksionarët e lartë e njohin. Shpresonte që dikush të ishte aty. Qoftë një protokollist, një shofer, ndonjë punonjës me tabelë në dorë, apo edhe ndonjë shqiptar rastësor që punonte bagazhet. Të mos zbriste kot, siç bëjnë njerëzit e zakonshëm.

A mos ka Shqipëria një problem specifik me ministret e brendshme të Britanisë së Madhe?! Apo mos dy zonjat, përkatësisht Suella Braverman dhe Shabana Mahmood, janë thjesht rastësisht dy zyrtare  të larta me qëndrime identike dhe shënjestruese ndaj komunitetit shqiptar në Britani në vitet e fundit?

Sali Berisha akuzoi pa limit e pa moral secilin person që i doli para dhe i tha se rruga jote është rruga e katastrofës afatgjatë. E atyre, shumicës, iu pëlqeu ai imoralitet, iu pëlqeu ajo çthurje mendore, prandaj edhe i thonin, doktor mposhti, spastroji, dëboji, tradhëtarët dhe të shiturit.

Sa herë drejtësia vepron ndaj pushtetit, PD-ja zgjedh të sulmojë drejtësinë. Në vend që ta lexojë realitetin me syze objective, ajo vijon me akuza për “drejtësi të kapur”, duke i dhënë mazhorancës justifikimin perfekt, i cili, për hir të së vërtetës, rezulton edhe i vërtetë: “Ne i nënshtrohemi drejtësisë, opozita jo”

“Gjylja e madhe” plasi, hetimet u rihapën, dhe tanimë do të thirren të gjithë ata që brënda Kryeministrisë urdhëruan dhe hapën zjarr, ndaj protestuesve, duke vrarë 4 të pafajshëm, dhe plagosur dhjetra të tjere.

Bëhet me dije se FBI ka mundur të rikuperojë ngjarjet e fshira nga kamerat, dhe kjo do të çonte automatikisht në zbardhjen e të vërtetës se kush ka qëlluar mbi turmën e protestuesve.

Një buçko nga Elbasani zu nën vete Erjon Malajn dhe një tjetër që e mban emrin sekret ngjitur me të! Personalisht nuk u mërzita, se ata kanë zëvendësuar Mimi di Puccinin dhe Etilden që ishin yndyra e kronikës dhe pasqyra ku ajo korrigjohej!

Sali Berisha, pasi ka dalë nga marrja në pyetje nga prokurori i çështjes deklaroi verionin e vrasjes së 4 qytetarëve nga Garda, pa shtuar asnjë deklaratë tjetër që mund të përbënte problem për pozitën e tij në ditën në vazhdim.

Kjo më erdhi ndër mend kur pashë 300 demokratë në protestën e Sali Berishës. Pas 6 muajsh thirrjesh dhe përgatitjesh për një “Revolucion madhështor”, ai mblodhi më pak njerëz se në “xhenaze”.

Drejtësia e vjetër e kishte paketuar 21 Janarin si “vrasje nga pakujdesia”. Kjo narrativë u godit pas vendimit të Gjykatës së Strasburgut, e cila urdhëroi drejtësinë e re shqiptare të hetojë zinxhirin komandues.

Në një shoqëri apo në një shtet ku deputetët e parlamentit të tij, nuk e dinë se duke qenë në sallën e Parlamentit të Shqipërisë ata janë përfaqësues të Shqipërisë, tregon që demokracia që mendojnë nuk do të jetë kurrë realitet, derisa këta të mos jenë më deputetë.

Fjala e Kryeministrit Edi Rama në Kuvend për pr.buxhetin 2026 dhe paketën fiskale. 

Është fakt se Meloni dhe Rama i kanë dërguar raportet e tyre në një dimension që nuk është njohur më parë duke i vendosur edhe marrëdhëniet ndërshtetërore në një dimension të lartë.

Në natën e 21 janarit, ndërsa prokuroria e Tiranës dërgoi prokurorët në terren, ata u penguan para Kryeministrisë të dokumentonin plumbat në portën e Kryeministrisë, e cila u hoq në sytë e tyre nga gardistët dhe punonjësit e administratës

Prandaj politika sot në Shqipëri është, në thelb, një arenë përplasjeje mes të vjetrës që reziston dhe të resë që nuk po gjen mënyrën si të bëjë ndryshimin, mes kulturës së mbyllur të pushtetit dhe kërkesës për integritet, mes përfaqësimit të simuluar dhe nevojës për përfaqësim real, mes improvizimit të përditshëm dhe domosdoshmërisë së vizionit afatgjatë.

Me 8 milionë dollar Sali Berisha mund të kishte ngritur dhe ndezur një lëvizje opozitare vibruese si ajo që ndodhi me Zoran Mamdanin në Nju Jork. i cili, edhe pse kishte kundër të gjithë miliarderët më të fuqishëm të metropolit amerikan, ja doli të ketë me vete atë që quhet Gjenerata Z, pra një numër të madh vullnetarësh të rinj.