Në analizën e humbjes së tretë radhazi në vend të një reflektimi të mundshëm, PD përsëriti të njëjtin refren: Fajin e kishte fituesi i tyre, Edi Rama. Gjatë diskutimeve të shumta në Kuvend për shkaqet e humbjes së PD-së, si “shpresë” e vetme mund të veçohet ai i Grida Dumës, e cila përdori një togfjalësh që mund të ketë tronditur shkencën botërore, ‘varfëria e mirëqenies’.

Nëse kishte nevojë për një tjetër matje publike dhe të hapur mes popullaritetit të Sali Berishës dhe Lulzim Bashës në PD, të shtunën e pamë një të tillë në Pallatin e Kongreseve. I pari u prit me ovacionet e një ish drejtuesi të lartë të cilin militantët s’e kanë harruar kurrë, kurse i dyti mori duartrokitjet burokratike të një salle që e di se ka në krye një kryetar që nuk e tërheq dot karrocën e liderit, por është aty e s’mund ta heqin.

Çdo delegat është në këtë kuvend për një përgjegjësi më të madhe se vetja. Pa këtë vetëdije, pa këtë bindje, askush nga ne nuk ka çfarë u thotë as demokratëve, as opozitarëve as qytetarëve.
Pa kuptuar këtë mision ne nuk kemi asgjë të re për ti thënë Shqipërisë.
Ne të gjithë kemi një detyrim - ta bëjmë PD më të madhe se vetja.

Sali Berisha ka arritur sot një fitore bindëse kundër SHBA dhe mbështetësve të  saj të trembur brenda Partisë Demokratike. Në kulmin e një fushate publike të SHBA për të distancuar PD nga Berisha dhe paralajmërimeve të diplomatëve amerikanë se do të bojkotojnë Kuvendin, nëse shkon Berisha, ai detyroi sot PD-në të ngrihet në këmbë dhe të duartrokasë atë kundër vendimit të SHBA.

Bash në kulmin e temperaturave të larta të Korrikut, pikërisht atëherë kur temperaturat e luftës politike mes mazhorancës dhe opozitës shenojnë gradën “O” Lulzim Basha me të tijtë paskan thirrur kuvendin e Partisë së tyre.

NHS na thekson qartë se fëmijët dhe adoleshentët e kanë riskun krejt minimal dhe të krahasueshëm me gripin sezonal. Pra, miqtë e mi: Lërini fëmijët të lirë që të luajnë, të zbativen, të arsimohen, të rriten, siç është e drejta e tyre!

Padurimi për të parë ekuacionin e ri me të panjohurën që po zbulohet pak nga pak me SPAK-un vjen nga pritshmëritë tmerrësisht të larta që ka publiku nga reforma në drejtësi dhe institucionet e reja, nga nevoja ulëritëse që ka vendi për të dhënë e marrë drejtësi edhe nëse përmbyset gjithë bota jonë e vogël dhe provinciale, nga arritja në pikën e trashjes maksimale të zullumit që ka nevojë të këputet, por dhe nga padija romantike për të kuptuar sesi funksionon sistemi.

U organizuan edhe festa mondane. Në Dibër, krerët e PD-së u kthyen në grosistë, shumë grosistë të mallrave të importit. E kështu ka ndodhur në deputetë kryebashkiakë etj. PD-ja nuk ka qenë kurrë parti e të varfërve, edhe pse ka pasur pjesë të elektoratit që kanë qenë pjesë margjinale.

Ky nuk është një Kuvend që mblidhet nën hijen e fantazmës së tij, por dhe nën rrezikun e dekompozimit të kufomës së tij politike që ka ngelur mbi dhe, edhe që askush nuk guxon ta varrosë, me shpresë se do të kalbet vetë deri në shtator.

300 vjet më parë, pikërisht më 19 mars 1721, u nda nga jeta Gjon Françesk Albani ose Papa Klementi XI me origjinë, një ndër katër Papët që kanë drejtuar më gjatë Selinë e shenjtë. Ai e drejtoi atë për 21 vjet dhe renditet pas Shën Pjetrit që e drejtoi për 35 vjet, Papa Piut IX me 31 vjet dhe Papa Gjon Pali II me 26 vjet.

Vështirë të pritej ndonjë gjë e re nga analiza që Kryesia e PD do të bënte për humbjen e zgjedhjeve të 25 prillit 2021, e parë kjo nën prizmin e faktorëve që çuan në këtë humbje historike. Në fakt nuk kishte mbetur qime floku pa u trazuar e skutë pa u zhbiruar që prej trokitjes së 26 Prillit, kur u përvijua trendi i rezultatit.

SPAK ka krijuar frikë dhe paranoja. Frikën e ka krijuar nga rastësia me të cilën ka zgjedhur rastet e deritanishme. Ashtu siç mund të konstatohet lehtë, të gjitha rastet e derisotme, nuk janë iniciativa të SPAK, por dosje të rastësishme, denoncuar nga të tretë.

Mustafa Nano shkruante në një koment të tij, se tërmeti i 26 nëntorit 2019 dhe pandemia e Covid 19-s ishin dy “gëzimet´e Edi Ramës, se ndryshe ai nuk do të vinte në pushtet në mandatin e tretë.

Kush bën epokë, ka bërë histori. Kuptimi i saj mbetet periudha e gjatë dhe e rëndësishme historike, që dallohet nga disa tipare të veçanta zhvillimi, një periudhë që lidhet me ngjarje të mëdhe të një kthesë të rëndësishme në zhvillimin e vendit.

Lubinja, 5 kilometra nga Gramshi, mbi faqe mali.

Statusi nuk është problemi i PD.  Ashtu siç edhe gomari nuk çalon nga veshët. Çështja e reformimit të partisë më të madhe opozitare kishte në fokus sot e gjith ditën mbledhjen e Komisionit Statutor e ku merreshin në ballafaqim projekt-tezat e Lulzim Bashës, Kadillit dhe Harxhit.

Katër qeveri përpara tij, qysh pas pavarësisë së Kosovës, punuan seriozisht për dialogun e vështirë me Serbinë. Kuptohet të asistuar jo pak nga aleatët strategjikë dhe shumë dashamirë ngado. I fundit, ish-kryeministri Avdullah Hoti, ardhur nga LDK, mundi edhe të nënshkruante përballë ish-presidentit Trump, sëbashku me presidentin serb Vuçiç një marrëveshje të ngatërruar tre palëshe nga e cila u dol me disa realitete.

Ka mjaftuar publikimi i një lajmi që lidh kunatin e Lulzim Bashës me administratorin e “Symphony Real Estate Development”, kompania që do të zhvillojë Portin e Durrësit, pas së cilës qëndron Muhamet Alabbar, dhe të ngrihet një stuhi ndaj Lulzim Bashës

Është krejt  e çuditshme në fakt, që debati mbi ndryshimet strukturore, pra në statutin e PD-së, po bëhen kryesisht nga ata njerëz që Lulzim Basha i ka degdisur jashtë selisë blu, ndërsa kanë heshtur hartuesit e këtyre ndryshimeve, por edhe mbështetësit mediatikë të kreut të PD-së.

Kjo që do ju tregoj nuk më ka ndodhur në asnjë muze që kam vizituar, në asnjë kishë, në asnjë institucion brenda dhe jashtë Shqipërisë sonë të dashur, por gjërat nuk ndodhin rastësisht, gjërat ndodhin të na hapin sytë, të kuptojmë, e të reagojmë.