Gramoz Ruçi po largohet nga politika i duartrokitur nga shoqëria shqiptare, nga miqtë dhe armiqtë e tij. Sali Berisha po e mbyll i braktisur nga të gjithë jetën politike. Dyzet e ca vjet qëndroi komunizmi tek ne dhe mezi e zbuam me dhunë. Gramoz Ruçi ishte “komunisti” që e pranuam të gjithë, për dyzet e ca vjet, ne që nuk e donim, dhe ata që e adhuronin. Shyqyr që nuk ishin gjithë komunistët si ky, se do të ishim ende në komunizëm.

Një sistem që si të gjithë do të ketë pikat e veta të forta e të dobëta, shpejtësitë e ngadalësitë, por tashmë nuk ka kthim prapa, ngaqë drejtësia e re, e para ka një riformulim ndryshe, dhe e dyta ka në krah si protektor dhe monitor SHBA dhe BE-në.

Arrestimi i kryebashkiakut të Lushnjes si dhe 10 zyrtarëve të tjerë lokalë të kësaj bashkie, ishte sinjali i parë se SPAK dhe institucionet e reja të drejtësisë kanë vënë në fokus jo vetëm luftën ndaj krimit të organizuar, por dhe korrupsionin në administratë.

Avokati francez, Jean Yves Le Borgne, duhet të nxitojë; ndryshe nuk ka më kohë. Avokati ka një muaj e ca që ka hyrë në betejë kundër qeverisë amerikane, në emër të Sali Berishës- i shpallur‘ i korruptuar botëror. Por deri tani nga avokati s’ka lajm. O tani, o s’ka më kohë.

Jam i bindur se gjeneratat e reja të politikanëve dhe qytetarëve shqiptarë, gratë dhe burrat, vajzat dhe djemtë e Shqipërisë që do të vijnë në këtë sallë, do ta bëjnë Shqipërinë një vend më të mirë për të jetuar, një vend më të mirë për të gjithë. Ju faleminderit të gjithëve.

Çmontimi i monopolit të Kryetarit mbi partinë dhe anëtarësinë është proçes jo thjeshtë i nevojshëm, por jetik për demokratizimin e partisë. Sa kohë të vazhdojmë të kemi këtë gjëndje në partitë tona, ku njëshi dominon i patrazuar, shancet për demokratizimin e partive dhe të vetë shoqërisë mbeten shumë të pakta.

Dita ditës po e humbiste durimin dhe po kuptonte se jeta kishte hyrë në një rrugicë pa kthim. U përpoqa t’i jap shpresë, duke e bindur se pas dimrit, do të udhëtonim sërish dhe do t’i binim borisë, kur të kalonim aty ku prehej Qazimi. Por nuk ia dolëm dot.

Dhimbjen e thellë për largimin e tij drejt qiellit, sot dua ta sjell ndryshe. Do ta kujtoj me poezinë më të mirë që mendoj se kam shkruar ndonjëherë. Është një poezi e vetme, e lindur në një ditë gëzimi, në Ditlindjen e tij të 65-të.

Një operacion gjyqësor për të pastruar politikën dhe kupolën e shtetit, që po ndodh këto ditë në Shqipëri, nuk është një risi, duke ju referuar rasteve të ngjashme në vende të ndryshme të botës. 

SPAK ka ndërmarrë një operacion masiv anti-korrupsion, në kuadër të goditjes së këtij fenomeni që i ka zënë frymën dhe bllokuar ecjen para këtij vendi. Nga aksioni janë disa të arrestuar ku mes tyre është  shoqëruar edhe kryebashkiaku i Lushnjes Fatos Tushe.

Liberalizmi lindi nga reflektime shekullore mbi çfarë është e domosdoshme në qoftë se njerëzit do të qeverisen nga të rënët dakord, si edhe nga nënshtrimi i vullnetshëm ndaj ligjit të bërë nga të tjerë njerëz dhe jo nga ligji i Zotit.

Mos shko në Lapardha duke pyt njërin e tjetrin: A ka ndonjë restorant të mirë andej nga Lapardhaja ? Në Lapardha nuk shkohet me mbush barkun. Në Lapardha shkohet me mbush Shpirtin. Kur të jesh në Gramsh, mos i pyet gramshakët për cilësinë e rrugës për Lapardha. Ngaqë s'dinë, i bien shkurt, të thonë rruga është e pakakueshme, dhe mërzitesh, dekurajohesh. Mos pyet për rrugën as shqiptarë barkderra që rrinë ulur nëpër kafenera ose bordura, as shoferë me makina të pastra. Njerëz që lëvizin, shofera me makina me rrota me baltë, vetëm ata e dinë, dhe ta thonë, si është rruga.

Vetëm naivët nuk e kuptojnë dhe vetëm të verbërit nuk shohin se Shqipëria po tenton ekuilibrin e ri mes pushteteve. Me drejtësinë inekzistente deri pak kohë më parë, në rastin më të mirë dhe kliente, në rastin më të keq, dy pushtetet e tjera, ekzekutivi dhe legjislativi kanë qenë të pakontrolluar, të paqortuar dhe të pandëshkuar. 

Fatos Tushe nuk është Sali Berisha. Kryetari i deritanishëm i bashkisë Lushnje ka shumë pak ngjashmëri në çdo drejtim me ish-presidentin dhe ish-kryeministrin, përtej rrethanës së vetme që i bashkon në distancë: të dy kanë nga një llogari të hapur që lidhet me akuzat për korrupsion.

Pas shpinës së Salinjit, një tufë me ish-deputetë dhe funksionarë lokalë të PD-së që e shoqëronin në gjykatë, ku shquante sekretari i Përgjithshëm, Gaz Bardhi. Edhe ky, në një linjë me Salianjin, sulmoi politikisht gjykatën dhe kryeministrin.

PD ka nisur analizën e saj për zgjedhjet e 35 prillit. Kështu raportohet nga media ndërkohë që mësohet se në datën 10 korrik këto dosje do të raportohen në Kryesinë e selisë blu, në trajtën e dosjeve sipas secilit rajon.

Në një intervistë dhënë revistës gjermane “Der Spiegel” presidentja e Kosovës ka theksuar se Hashim Thaçi ka qenë president dhe kryeministër në kohëra historike dhe ai s’duhet nga askush të njolloset si “zagar i amerikanëve”.

Ilir Metën e kam përkrahur në disa çështje jetike për vendin dhe nuk jam penduar. KOHA JONE e ka mbrojtur kur Berisha donte ta therte si djalosh deputet opozitar sikurse edhe kur Fatos Nano donte ta rrëzonte padrejtësisht si kryeministër apo edhe tani si president në raport me sulmet e paskrupullta të Rilindjes për emërimet në Gjykatën Kushtetuese.

Modeli i pushtetit të Z.Sali dhe vetë Ai u kthyen në një ferrë të keqe. Ata së bashku mbajtën peng Shqipërinë, cënuan sigurinë e vendit e të rajonit dhe jo vetëm një herë. Ata mashtruan dhe cfilitën shqiptarët për 30 vite rrjesht dhe dukej se nuk do të lëshonin rrugë. Duhej dikush ta shkulte këtë ferrë të keqe dhe këtë e bënë Aleatët tanë.

Rezultati i PD më 25 prill është më i madhi që PD do të shënojë nga sot e tutje. Kurrë më nuk ka për të shkuar tek ai rezultat, duke shpresuar se askush nuk do t’ia marrë për ters paqen me familjen Berisha dhe se askush nuk do të cenojë karrigen e Lulzim Bashës.Pas shtatorit, PD nuk do të rithemelohet, por do të rindahet në pro dhe kundër Berishës. Dhe e besoj që shumica do të rrinë aty nga frika e Berishës, të bëjnë sikur janë “besnikë” të një familje mafioze.