Deklarata e Mark Markut që duhet një Dhomë e Dytë e Parlamentit shqiptar, pra një senat, që të mbledhë politikanët “dinosaur” në vend, nuk është aspak e re, e realisht nuk duket si e dalë nga koka e Mark Markut.

Ka kaluar gati një muaj që kur Ebrahim Raisi u caktua si presidenti i ri i regjimit iranian. Fjala “u caktua” e përshkruan shumë më mirë situatën sesa fjala “u zgjodh” duke patur parasysh faktin që shumica dërrmuese e popullit iranian e bojkotoi farsën e zgjedhjeve të 18 qershorit për të treguar dëshirën e tij për ndryshim regjimi dhe për të nënvizuar mungesën e legjitimitetit të regjimit. 

Rama është fitues individual i zgjedhjeve të përgjithshme të këtij viti.  ky mandat i tretë, i shenjuar më fort se kurrë nga emri, tiparet, portreti, epërsitë dhe mangësitë e një individi të vetëm, mund të quhet mandati i rikrijimit të tij dhe mandati që ka nevojë për rikrijimin e Ramës. Kryeministri është ndoshta njeriu i vetëm në Tiranë që ka kuptuar më parë se çdo kush tjetër faktin që në Tiranë do të afrohej herët a vonë një aktor tjetër në fushë, përtej atyre tradicionalëve, PS, PD, LSI e të tjerë më të vegjël. Dhe ky aktor është drejtësia.

Olsian Çela mund të jetë i vetmi kryeprokuror në këto tre dekada pluralizëm, puna e të cilit nuk po kritikohet nga asnjë forcë politike, politikan, media, madje as nga ndonjë kriminel, trafikant, falsifikator, as nga ndonjë ‘injorant i paguar’, të cilët i kemi “bekuar” për vite dhe me shumicë,  falë edhe paraardhësve të tij.

Dy të mëdhejtë e zhvilluan nga një kongres pas zgjedhor. Së pari PS dhe një muaj më pas PD e Bashës. Porse nga të dyja këto kuvende dhe për gjithçka u tha në to mund të konfondohesh kollaj aq sa bëhet e paqartë se kush i ka fituar zgjedhjet e 25 prillit.

Ky nuk është thjesht një reflektim pas kuvendit të PD apo atmosferës së krijuar në parti me një elitë të sforcuar. Ajo që kam kuptuar qartë është se insistimi im për të kontribuar në evidentimin e një “alternative të re të djathtë” për sinergji dhe marrëdhënie me publikun në një frymë bashkëkohore nuk është realisht prioritet i kësaj partie, sesa thjesht po kthehet një kopje e shëmtuar të partisë-shtet që sot është në pushtet!

Për të krijuar një ide më të saktë për atë që ndodhi në Kuvendin Kombëtar të Partisë Demokratike hyra në faqen zyrtare të PD-së në FB  (një faqe kjo me rreth 320 mijë fansa)

Në gjithë mërmëritjet e brendshme në Partinë Demokratike, bie në sy fakti se të gjithë kritikojnë Lulzim Bashën rreth zgjedhjeve të tij, shijeve të tij politike, muzikore apo luftarake, dhe akoma më shumë rreth veseve të tij nepotike me familjen e gruas, vilat e tyre etj.

Për shumëkush që priste ndryshime nga Kuvendi i Partisë Demokratike, kryetari i ri dhe i vjetër Basha nuk i ka zhgënjyer. Ai ka bërë pikërisht atë që priste pjesa më e madhe prej tij, që të mos ndryshonin. Vetëm se apoteoza e bazës pjesëmarrëse në Pallatin e Kongreseve për Sali Berishën, si fund i pushtetit fizik, mendor, ideor e këshillimtar tashmë është institucionalizuar.

Mungesa e kurajos, ndoshta e vizionit të Lulzim Bashës për të prodhuar një platformë të re politike në Kuvendin e PD-së, që ta kthejë opozitën në një strumbullar të shoqërisë shqiptare, sjell një rrezik të madh për sezonin e ri politik në Shqipëri

Në portalin e familjes Berisha është botuar një koment i shkruar nga një prej njerëzve të afërt të Berishës, në të cilin i kërkohet Markut që të dorëzojë mandatin e deputetit, pasi ai s’ka bërë asgjë për PD-në dhe se meriton ta përfaqësojë atë në Parlament.

Qeveria duhet të sqarojë nëse kufizimi i orarit të përdorimit të muzikës pas orës 23.00 është vendosur për të parandaluar COVID apo për të garantuar gjumin e qetë pushuesve pensionistë. Ndryshimi është thelbësor: COVID nuk përhapet përmes muzikës (siç pretendoi të shpjegonte minsitri Blendi Klosi në një intervistë tashmë historike të pak muajve më parë), por përhapet duke lejuar mijëra njerëz të grumbullohen pa asnjë distancë siç ndodhi për shembull për një muaj rresht në Sheshin Skënderbej në Tiranë, apo evente të tjera të ngjashme nëpër Shqipëri, nga të cilat Ministria e Shëndetësisë nuk është alarmuar.

Lajmi më i fundit me humor në Shqipëri është se asnjë anëtar i komisionit të vlerësimit të ofertave nuk firmos tenderin e fasuleve në ushtri. Asnjë anëtar i komisionit të vlerësimit të ofertave nuk firmos tenderin e ushqimeve në burgje

Për vendin tonë, një rëndësi të madhe në lidhje me dukuritë klimatike merr zona bregdetare dhe ajo e deltave lumore, për vetë vendin që zënë aktivitetet ekonomike të kësaj zone, në ecurinë e zhvillimeve të përgjithshme të qëndrueshme të vendit.

Lulzim Basha ka kryer spastrimin e katër të Partisë Demokratike, që kur mori këtë post, 8 vjet më parë në vitin 2013. Tashmë, edhe ata pak politikanë të opozitës që kanë pasur qëndrime kritike ndaj kryetarit, e që kanë mbetur në Këshillin Kombëtar janë rralluar tepër, e sipas të gjitha gjasave, zërat e tyre duken si një ishull të vogël, duke krijuar kështu edhe mundësinë për spastrimin e radhës e të plotë.

Çuni oficerit sot ka rrëmbyer flamurin e të qënit ultramodernist. Frekuenton lokale ku mblidhen të ngjajshmit e vet, çunat e oficeravet.

Pas Kuvendit Kombëtar të PD i cili i ka prishur dhe më tej punët brenda PD, duket se të gjithë faktorët politikë në PD dhe jashtë saj janë të kënaqur

Për shumëkush që priste ndryshime nga Kuvendi i Partisë Demokratike, kryetari i ri dhe i vjetër Basha nuk i ka zhgënjyer. Ai ka bërë pikërisht atë që priste pjesa më e madhe prej tij, që të mos ndryshonin.

Bregdeti ka vend për të gjithë: mjafton të marrësh një çadër me vete, dy karrige portative, ushqim të freskët dhe të mirë në një çantë-termos dhe mund të ndjehesh “mbret” në gjirin më të bukur duke lozur e duke u argëtuar me shoqërinë

Kjo ishte Partia Demokratike, për ata që besonin se diçka do të ndryshonte. Ishte ajo ç’ka pritej, pamë dhe dëgjuam në kuvendin e saj. E veçanta e atij kuvendi, ishte provokimi i hapur ndaj SHBA-ve, me hyrjen në sallë si “triumfator” i Sali Berishës. Ishte “mot a mot”, si Konferenca e Tiranës.