Edi Rama ja ka dal me stilin e tij të provokoj debate që nxjerrin në pah primitivizmin e shoqërisë. Duke thyer një rekord të pjesëmarrjes së grave në qeveri, ai ka nxjerr në pah një problem serioz të shoqërisë shqiptare që lidhet me tiparet maskiliste të saj.

Me të njejtin zor, me pare të mëdha, me pare edhe më të mëdha, duhet të dënohet shqiptari, jo vetēm që bën si kapadai dhe nuk i respekton masat anti-COVID, por duhet të dënohet për gjithçka, derisa të vetëdijësohet.

Mungesa e analizës dhe nxitimi për të risulmuar Ramën me ata që PS i mundi më mënyrë poshtëruese në qarqe, tregon mungesë fantazie. Kjo është e lexueshme edhe për Ramën i cili i ka lejuar vetes të eksperimentojë me qeverinë e re, çka tregon që ai jo vetëm nuk e ndjen frymën e kundërshtarit që e ndjek nga afër, por as ja kap dylbia.

Dje ishte më frenetik diskutimi për qeverinë e tretë të Edi Ramës. Sot sikur është zbehur disi debati e polemika për qeverinë e re. Gjithsesi, ja vlen që të japim një panoramë më të plotë të qeverive që kanë drejtuar vendin që nga viti 1992. E që sot mjaft njerëz, sidomos të afërm të qeveritarëve të atyre kohërave, sot i cilësojnë si “kabinete xhevahire të nivelit të lartë”.

Shqiptarët menduan dhe besuan,(por edhe nuk u zhgënjyen) se nga krijimi i Strukturës së Posaçme Anti-Korrupsion, do të vihen në vend padrejtësitë 30 vjeçare të politikës dhe qeveritarëve

Disa vazhdojnë të këmbëngulin të bëjnë vetëm gjyqe demode', enveriste e popullore nëpër studio televizive e rrjete sociale për këdo e çdo gjë, duke harruar se shqiptarët, për fat apo jo, dinë të dallojnë një gjyq demode' enverist pa fakte dhe logjikë, nga dialogu dhe debati sokratian mbi jetën, ligjin, shtetin dhe demokracinë

Kur Rama tha se tashmë kërkonte një dimension të ri në politikën shqiptare, duke kapërcyer atë çka ndodhur deri më sot, një bashkëpunim me opozitën e Lulzim Bashës, e një kapërcim cilësor për atë që Rama e cilëson si  “Shqipëria e vitit 2030”.

Ekipi me të cilin Edi Rama mori Partinë Socialiste në opozitë dhe erdhi në pushtet sot janë ndarë në dy breza. Edi Rama i ka dhënë brezit të parë, ata me të cilët erdhi në pushtet, partinë, dhe vet ka mbajtur qeverinë. I gjithë fjalimi i tij, në fakt kishte kryefjalë nevojën e krijimit të një brezi të ri të Partisë Socialiste, pa përjashtuar askënd.

Nga pikëpamja demografike, duket se beteja elektorale e ardhshme do të përcaktohet nga suksesi që do ketë secila palë për të tërhequr pas katër vjetësh sa më shumë nga rishtarët që sot rrinë gjithë ditën me celularë në duar apo duke luajtur video games në laptop apo TV

Mbaj mend që mes të tjerash kam thënë atë ditë se kështu siç po katandiset përfaqësimi politik në Shqipëri, për shkak të kryetarokracisë, parlamenti nuk do të ketë më asnjë vlerë. Madje, për të kursyer shpenzimet dhe energjitë e shpenzuara kot, do të ishte më mirë që në Kuvendin e Shqipërisë të kishte vetëm 2 deputetë dhe ata të ishin kryeministri dhe udhëheqësi i opozitës. Por ajo që atëherë tingëllonte si satirë therëse, sot nuk ngjan më të jetë e tillë, pasi, me sa duket, po ia mbërrijmë me shpejtësi asaj dite.

Për herë të parë në historinë e shtetit shqiptar dhe mbas një kalvari shumë shekullor, diskrimunes dhe bllokues për emancipimin e gruas shqiptare, sot kemi një ekzekutiv ku nga 17 ministra, 12 prej tyre janë gra. Ky fakt por edhe gratë e zgjedhura në organet drejtuese të Partisë Demokratike janë një lajm optimist për cdo grua shqiptare.

Asambleja Kombëtare e Partisë Socialiste u mbajt sot, ku kryeministri Rama ndezi sot motorët e Mandatit të Tretë me Kryesinë e re, Sekretariatin e ri dhe skuadrën e Qeverisë së re, duke vendosur në qendër të vëmendjes së punës së partisë sonë, nevojën për një vetëndryshim e vetëkorrigjim të vazhdueshëm për ta bërë Shqipërinë të ardhmen tonë dhe Partinë Socialiste fitimtaren e të ardhme

E ndërsa Lulzim Basha mblodhi Këshillin Kombëtar, dhe akoma nuk është tharë boja e emërimeve hileqare brënda Partisë Demokratike, nga ana e tij Edi Rama kryeministri i vendit, ka mbledhur paraditen e të enjtes Asamblenë e Partisë Socialiste.

Zhvillimet e vrullshme të këtij viti, duke nisur me rezultatin e zgjedhjeve të prillit, lista me persona “Non Grata” nga Departamenti i Shtetit, shkarkim presidenti dhe deri tek ardhja e refugjatëve nga Afganistani, e bëjnë këtë vjeshtë shumë të veçantë dhe me plot kërshëri për zhvillimet që priten.

Në datën 16\06\ 2021 lëshohet  autorizimi  për insatalimin e Bustit të Gjergj Kastrioti Skenderbe në qytezën e Castrovillarit në kahinën e Kalabrisë.Në vijim një intervistë e  kryetarit të Bashkisë Domenico Lo Polito si edhe ideatorit shqipatarit  Fatmir Filja

Që nga 2013-a, këta zëra mediatikë pranë opozitës, kanë qenë mjaft aktivë, madje zellshmërisht aktivë, sa për një periudhë u bënë edhe fenomen, për të thënë që Shqipëria është një “narko shtet”, Edi Rama është mafioz, ka shitur Kosovën, e ka bërë baltë me Vuqiqin, në vend nuk ka siguri, vritet e pritet për llogari të mafiozëve, e lajmet më të rëndësishme deri pak kohë më parë i orientonte “qytetari digjital”, i cili në fakt krijonte tema për panelet e darkës.

Ajo që shpresojnë Kurti dhe Osmani, është pikërisht të ngrihet një zhurmë e madhe rreth një idioti, duke shpresuar që ai të refuzohet si ambasador nga Shqipëria dhe të regjistrohet një shkallë zyrtare e acarimit mes dy vendeve. Kaq është i gjithë objektivi.

Me sulmet e tij mbi Shqipërinë, Zeqiraj në fakt i ka shërbyer një sulmi politik kundër shqiptarëve, i ushqyer në mënyrë të pandershme e dinake nga Albin Kurti. Por ajo që sot mbetet hipokrite dhe e pamoralshme nga ana e qeverisë Kurti në raport me shqiptarët është se si një ushtar politik i tij, zgjidhet të jetë shërbëtor publik i administratës së Kosovës.

Shqipëria afron pak për emigrantët e tjerë, por Shqipëria është vend ideal nëse krahasohet me vendin nga vijnë afganët. Shanset që ata që qëndrojnë këtu dhe të natyralizohen si shqiptarë, janë më shumë se modeste. Janë aq sa do të mjaftonin megjithatë, si ushqim për ata që tërheqin zvarrë këpucët kur ndjejnë se mbajnë mbi shpatulla peshën e nacionalizmit folklorik që ngrihet mbi urrejtjen ndaj të ndryshmit dhe jo pranimin qoftë dhe pa dashuri të të pangjashmit. 

Politika është dinamike dhe askush nuk mund ta mbajë peng, sipas parimit “pas meje u bëftë qameti”.Në të nuk duhet të ketë të pazëvendësueshëm. Kushdo qoftë ai. Militantizmi i verbër dhe ngurtësimi vetëm se do të na tkurrin edhe më shumë.