Por në fakt, zjarrvënia duhet trajtuar si një formë terrorizmi, sepse e tillë është. Nuk jam shumë familjar me parashikimet e Kodit tonë Penal për këtë lloj krimi, por jam i bindur që në këtë pikë ai duhet ashpërsuar edhe më shumë, gjithësesi

Pyetja që shtrohet për Berishën është se si ka mundësi që këta burra shteti të SHBA-ve janë larguar nga politika dhe ti që i kishe idhuj apo miq, s’i more kurrë si shembull? Duket se ky fiksimi i Berishës për t’u marrë me arkivat dhe me familjen Bush më tepër se gjithçka po zbulon dëshirën e errët të tij për një pushtet të përjetshëm…

Hijenat, delenxhinjtë, dhe të paskrupujt, po fërkojnë “barkun”, tek shohin ata bij nënash të përleshen me flakët dhe zjarret e qëllimshme prej 20 e ca ditësh. Dikush në Partinë Demokratike, ka rastin të orkestrojë fushatën antiqeveritare, duke besuar dhe menduar se “do ta mposhtin Edi Ramën me zjarre”. E kanë të kotë.

Rreth 2/3 e votuesve të PD-së, sipas një sondazhi që zhvillova para dy javësh, mendojnë së Berisha duhet të jetë pjesë e grupit parlamentar demokrat, pavarësisht se është shpallur person 'non-grata' nga Departamenti Amerikan i Shtetit. Dhe ma do mendja së shumica dërrmuese e tyre besojnë gjithashtu se Trump do të rikthehet në Shtëpinë e Bardhë.

Dje ishte një ditë e veçantë në historinë e vendit. Përkujtimi i 30 vjetorit të eksodit të shqiptarëve nga anija Vlora që me 20 mijë shqiptarë të përvuajtur trokiti në dyert e Italisë dhe duke dhënë Evropës imazhet e para të një shoqërie jo vetëm të varfër por dhe të izoluar nga bota prej regjimit komunist.

Po zbrisja nga Guri i Kamjes. Kur s'kisha bërë as 1 kilometër, anës rrugës një djalë te të tridhnetat me një çantë në sup ikte teposhtë.
 

Piktori Kosta Raka mbylli sytë disa ditë më parë. E kishte nisur para kohe udhën e mbrame dhe me sa duket e dinte mirë fundin e shpejtë. I dërrmuar nga një sëmundje e rëndë, e cila po e brente nga dita në ditë dhe e uli deri në karrocën e invalidit, karikaturisti i pagojë dhe shumëpunë priste fundin duke vizatuar pothuaj deri në fund.

Është e turpshme kjo polemikë. Aq sa mua më vjen turp edhe që nuk rri dot pa marrë pjesë, edhe në këtë zhurmërim

Në këtë vend njerëzia ushqehen vetëm me politikë. Hiqu ç’të duash, veç politikën jo. Hiqu bukën, pilafin, sushin, rrushin, qebapin apo tasqebapin, por politikën jo, pa të nuk e shtyjnë dot ditën

Sot vendosa të bëj një ushtrim të vështirë, që të ha kohë. Disa dhjetëra mesazheve kërcënuese në inbox, kryesisht nga mërgimtarë të Kosovës, u vizitova profilin. Në 100 për 100 të rasteve ishin mbështetës të Albin Kurtit

Ka kohë që në Shqipëri po tentohen të futen elemente të politikës së militarizuar tip “uniformat kaki” të Hitlerit, që janë realisht një krah i armatosur që arrijnë që të krijojnë me dajak  e zhurmë, një perceptim publik që nuk është. Në fakt, nuk ishin uniformat kaki, ata që e shpikën modelin, pasiu “gjenialiteti” i takon Benito Musolinit me këmishëzinjtë e Fascios.

Zhvillimet e fundit “patriotike” nuk kane ne sfond vetem bindjet e pafajshme te shume njerëzve qe i thone gjerat ashtu si i mendojnë, por edhe kalkulimin politikomediatik te organizuar per ti treguar Amerikës dhe botes se “ka individe te shpalluar non grata nga DASH, por ka te tjere qe jane non grata per shumicen e popullit”

Goran Bregoviç vjen në Korçë këtë gusht i ftuar që të këndojë disa këngë të grupit të tij Bijelo Dugme. Ai e ka ndarë jetën e tij mes Beogradit dhe Parisit ku jeton me të shoqen dhe tre fëmijët. Nuk ka asnjë deklaratë publike kundër shqiptarëve që të rëndojë në shpinën e tij, përveç thashethemeve që janë përhapur këtë vit. 

Albin Kurti i urren katundarët. Kjo dihet. Katundarët e kanë vërejtur, por ju s’di a keni vërejtur apo ju nevojitet edhe pak kohë për ta vërejtur se Albin Kurti e identifikon katundin me pasul, e jo me intelektualë. Kurse, paramilitarët e tij i ka stërvitur t’i urrejnë gratë e guximshme dhe të pamposhtura.

Vetëm për të treguar që nuk ndajnë të njëjtin mendim me disa deklarata apo veprime të ambasadores së Shteteve të Bashkuara të Amerikës, disa nuk e mendojnë dy herë ta sulmojnë e ofendojnë Yuri Kim nga pikpamja fizike, raciale, origjina, duke i modifikuar edhe emrin.

Shoh këto ditë një vërshim llumi nëse ia vlen a s’ia vlen të këndojë Goran Bregoviç në Korçë?! Dhe llumi sjell llumin, dmth ndezjen e urrejtjeve të vjetra e të reja, ikën nga tingujt muzikorë dhe shkon bash aty, te nacionalizmi i verbër, periferia, mbyllja në haurin tënd, në shpellën tënde.

Një valë e gjerë “patriotësh”, përfshirë artistë dhe më së shumti, pseudokëngëtarë, janë zgjuar këto ditë, duke pushtuar mediat online dhe rrjetet sociale, aq sa edhe ata vetë nuk e kanë fort të qartë se çfarë kërkojnë. Janë revoltuar nga prania e një artisti serb, pse atë e kanë ftuar të këndojë në një festë birre?!

Ka tri kategori njerëzish që po tentojnë të krijojnë një debat fals mbi koncertin e këngëtarit Goran Bregoviç, një emblemë e muzikës së ish-Jugosllavisë, i keqpërdoruar më pas nga shpërthimet e nacionalizmave në Ballkan, keqpërdorim që vazhdon akoma, tashmë nga disa “patriotë” shqiptarë.

“Il Dottore” iku. Valentino Rossi kishte fituar gjithçka, por vendosi t’i thotë vetes: “Mjaft! Kaq ishte!”. U largua fitimtar, mbas një karriere që zgjati pothuaj tre dekada. Për një kampion është shumë e rëndësishme që të gjejë kohën e duhur për t’u larguar dhe është e rëndësishme të largohet pa humbur.

Ai vjen në Korçën e serenatës dashamirësisht dhe harmonikisht me tingullin muzikor vetjak për t’a ndarë me publikun, duke sjellë me vete edhe “fajin” e tij të vetëm – origjinën! Qëkur të jesh sllav është krim?! Po 1 milion turistët sllav përse po i mirëpresim? Po Hitlerin përse e dënojmë? A na lejohet kjo histeri dhe a duhet të heshtim? JO! Stuhia nacional-provinciale kundër Goran Bregoviç, selitur portaleve, nuk ka asnjë lidhje me artin e as me krenarinë, aq më pak me qytetërimin.