Kudo në botë në momentet që një kombëtare apo një skuadër humbet një ndeshje, sidomos me një rezultat dhe paraqitje turpëruese në fushën e blertë, kritikat janë gjithënjë të pranishme pas përfundimit të takimit.

Teksa vemendja e opinionit publik është mbërthyer në betejën epike mes “babës” Berisha dhe “birit” Basha, në komisionet e Kuvendit të Shqipërisë diskutohen paketa fiskale dhe buxheti publik i vitit të ardhshëm.

Sulmi me breshëri të forta nga kundërshtarët e Lulzim Bashës për deklaratën e fortë të tij për “fshehjen e Berishës” nga ai në zgjedhjet lokale të vitit 2011, po bëhet me argumentet e socialistëve që u përdorën fiks 10 vjet më parë.

Disa nga politikanët shqiptarë sot, pa vizion, ose ngaqë për interesat e tyre personalë nuk lejuan ndërtimin e një shteti normal ligjor, si shumica e vendeve të tjera europiane, për arritjet e tyre personale dhe pushtetin e pamerituar që gëzuan në dy-tri dekadat e fundit, mburren njësoj si Nastradini me burrërinë e tyre.

Ilir Meta më në fund e gjeti motivin publik që e bashkon me “foltoren” Meqë vet ende nuk është në Listën e zezë të SHAB dhe nuk ka halle të ngjashme me Berishën, gjeti më në fund shpëtim tek Gazmend Bardhi

Kanë shumë të drejtë këta të Federatës, madje t’u thonë edhe tifozëve shqiptarë, praktikisht miliona të tillë, “q…”. Edhe Reja ka plot të drejtë të mos sillet si trainer, që kur s’ka ç’bën në një ndeshje, të paktën kënaq publikun. Nuk priste askush të mundnim Anglinë. 

Më parë, kur një letër donte dy muaj të arrinte në destinaicion, dhe kur shumica nuk ishin larguar asnjëherë nga fshati, pa dalur në qytetet, kthimin e një emigranti që ndoshta ishte i konsideruar i humbur për shkak të kohës së gjatë të qëndrimit larg, përveç se ishte festë e madhe gëzimi e konsideronin edhe një event  jashtëzakonshëm për të marr informacione se si bëhej jeta atje ku kishte emigruar

Sa më shumë ditë kalojnë, shoqëruar nën zhurmën e shkërmoqjes së Partisë Demokratike, aq më tepër bindesh se rruga drejt mandateve të tjera pushtetare për Edi Ramën pastrohet dhe mirëmbahet me kujdesin e opozitës. Të tillë më të dobët, në këto 30 vjet pluralizëm, Shqipëria nuk ka njohur. Edhe më skeptiku, nga kushdo palë qoftë, se vë këtë në dyshim!

Për të gjithë ata që nuk arrijnë dot të kuptojnë pse Berisha shmang rrugën ligjore të mbajtjes së një Kuvendi në PD, shpjegimi është shume i thjeshtë. Sali Berisha është në rrugë për të krijuar partinë  e tij të re, një parti që nuk mund ta krijoj dot nga e para, por duke përdoru mbështetësit  e vet brenda Partisë Demokratike.

Me mbledhjen e 4200 firmave të delegatëve të Kuvendit Kombëtar të PD, për të thirrur forumin më të lartë të kësaj partie më 11 dhjetor dhe bërë ndryshimet në statut, ka shpërthyer një debat i fortë mes PD zyrtare dhe “sfiduesve” të tyre që kërkojnë rrëzimin e kryetarit.

Ka qenë mjaft traumatik komunikimi mes LSI-së dhe PD-së pas deklaratës së Gazment Bardhit mbi negociatat paraprake për zgjedhjet e 25 prillit. Ish-asistentja e Metës në LSI dhe njeriu më i afërt i Kryemadhit, ka përdorur një gjuhë të rëndë ndaj numrit dy të PD-së, që ngjau jo thjesht si shantazh, por edhe një ngjizje me zhargonin e sharjeve të Foltores.

Gazmend Bardhi është padyshim një nga katër, pesë figurat më të rëndësishme të opozitës. Jo për shkak të funksionit, por sepse është nga personazhet më të artikuluar në PD-së.  Me yllin që i ndezi Basha mbi kokë, siç kishte bërë me atë vetë Berisha, Bardhi u identifikua katër vjet më parë kur u bë ministër drejtësie për pak kohë mbas marrëveshjes së majit 2017.

U bë disa kohë që ushtrimet retorike të Sali Berishës në ambiente të mbyllura, të cilat ai i demonstron përpara disa besnikëve të tij dhe më pas i pagëzon si « Foltore », kanë tërhequr vëmendjen jo vetëm të fanatikëve të berishizmit, që është formë e shfaqjes dhe e ushtrimit të politikës kriminale, antidemokratike, totalitare dhe orientale, por edhe të opinionistëve dhe të atyre politikanëve të opozitës që deri dje çmoheshin për qëndrime të paktën korrekte dhe dinjitoze.

Ka disa dilema që përdoren këto ditë nga disa persona që ndoshta në SHBA-të, profesion të vetëm kanë atë bërit shitës në ndonjë dyqan! Këto persona që po trumpojnë në studiot televizive shqiptar me një megaloman të stilit donkishoteskë, janë më origjinë shqiptare, jetojnë në SHBA-të dhe këtu në Shqipëri prezantohen sikur kanë informacione më shumë se institucionet e shtetit më demokratik në Botë!

Partia Demokratike është përfshirë në një debat në distancë me Sali Berishën dhe strukturën e tij paralele, rreth legjitimitetit të aksionit të Berishës për të grumbulluar nënshkrime për të thirrur një Kuvend të PD.

Edhe sikur ta kishin nxjerrë kundërshtarët më të egër të Sali Berishës, nuk do të kishim ardhur deri këtu, ku brenda 24 orësh, është hedhur në eterin poblik të Tiranës çiftësimi i Sali Berishës me kreun e Republika Srbskas, më qartë pasardhësin politik të Radovan Karaxhiçit, Milorad Dodik.

Zhvillime të vrullshme po ndodhin në rajon dhe të gjitha këto, që nga vizitat e shpeshta për të testuar vijimësinë e pozicionimeve gjeopolitike e deri në projektet ekonomike për ta mbajtur të unifikuar përkatësinë në kampin demokratik perëndimor, po shkundin shumë nga politikat e vjetra e arkaike ballkanike drejt qasjeve të reja.

I janë sulur të gjithë “Foltores”, i janë sulur të gjithë Saliut, dhe ata që deri dje e sikterrisën Bashën, sot po e mbrojnë. Por pse duhet mbrojtur Basha, pse duhet marrë ai nën “sqetull”, vetëm sepse sot na u rishfaq Berisha,dhe po mbledh militantët në salla dhe kinoteatre ?

Këta formularë janë garancia e foltoristëve për të ndërmarrë veprime konkrete në organizimin e kuvendit duke përjashtuar strukturat legale statutore që ka PD. Ata, të cilët ende nuk janë shfaqur në publik, jo vetëm se kanë caktuar datën por do të shpallin komisionin e organizimit të kuvendit, do të caktojnë rendin e ditës, do të propozojnë e zgjedhin organet drejtuese të veprimtarisë, do të heqin harxhet; ndoshta do të paguajnë edhe kusuret.