Sali Berisha nuk dorëhiqet, nuk largohet dhe nuk ka gjasa të përjashtohet nga Partia Demokratike, deri në minutën e fundit. Ai do të marrë me vete edhe Lulzim Bashën, “birin” e tij politik. Nuk mundet që Lulzim Basha që e ka lidhur qysh në 2005 fatin dhe karrierën e tij me Sali Berishën, ti tregojë atij “udhën”, ta përjashtojë nga partia, dhe aq më keq nga grupi parlamentar.

Ajo që po vihet re në gjithë këtë zhurmë që ka provokuar me urdhër makineria propagandistike e Sali Berishës, pas bombës së radhës së SHBA, është që të gjitha zërat që e mbrojnë atë, nuk kanë as valencë politike, e as nuk janë faktor realë.

Unë parashikoj që Sali Berisha do të jap dorëheqje nga grupi parlamentar, por do tentoj të vazhdoj të jetë deputet. Mos u habisni sepse kemi 30 vjet që ja kemi mësuar karakterin. Kur Berisha bën presion, artikulimin e tij përkthejeni ndryshe. Me presion Berisha kërkon konçesion.

Ku do shohim futboll këtë sezon? Sa shtrenjtë do paguajmë? Të drejtat televizive nuk janë thjesht të tregtueshme!

Tani që të gjithë janë të qartë për këtë çështje, nuk ka më kuptim t’i drejtohen Bashës se ç’duhet bërë me Berishën. DIkush duhet të dalë e të përballet direkt me Sali Berishën. Dikush duhet të bëjë gjest të fortë kundër tij, nëse do të hyjë në politikë.

Shteti i gjunjëzuar nga Piromanë, 1 javë më parë shkrova Dukati kërkon ndihmë!!! Përgjigja: po ç'ke o ti me ca shkurre në Dukat. Barinjtë ata i vënë flakën. Sot? Dukatit ju dogjën mijëra pemë, zjarri vazhdon pas maleve të Bypass Vlorë. Karaburun 10 hektar me pyje u bënë shkrumb e hi. Ksamil me 10 hektarë, tym e flakë

Berisha thotë se unë nuk kam shkelur asnjë ligj, se nuk kam kryer asnjë vepër penale, se unë sulmohem nga kundërshtarët politikë. Ndërkaq, ka të paktën që nga viti 1992, kur ai nisi të konsolidojë pushtetin personal, që publikisht i janë numëruar mbi 30 vepra të rënda që kanë lidhje me të drjetpërdrejt ose tërthorazi. Mirëpo ai, të gjitha shkeljet e rënda që ka kryer, i justifikon se i ka bërë në emër dhe për të mirën e popullit.

Pas 30 vitesh DASH nuk ka asnjë hije dyshimi se kush është njeriu që në fillim e sponsorizuan dhe pastaj e duruan. Tani e kanë flakur. Nuk ju duhet më një kufomë politike. Ka disa që besojnë se kjo është një lojë e Ramës me Sorosin dhe loja mund të ndryshojë. Këta nuk ia vlen t’i marrësh në diskutim. Kaq mbushin.

Reagimi i Sali Berishës ndaj deklaratës së Ambasadores së SHBA në Tiranë është produkt i një të vërtetë të madhe. Nuk lidhet me origjinën e Saliut si malsor, nuk shpreh gjëndje emocionalet apo kyeneçësi të Tij, nuk është refleks trimërie apo dinjiteti

Është verbëri e tejskajshme të besosh sot mbi rrezikun që i kanoset demokracisë sonë prej “imperializmit” Amerikan nga e cila, në fakt, Shqipëria ka pasur një përvojë goxha të gjatë

Takoj sa më pak që ti njohësh sa më mirë, ose mos i tako fare që ti njohësh në mënyre të shkëlqyer. Tako më shumë qytetarë dhe do të bindesh që ato që ju takoni për hatër të misionit dhe funksionit tuaj, nuk janë zyrtare por zagare.

Sot, që Sali Berisha ka zgjedhur t’i përgjigjet SHBA-ve në kuadër të luftës së tij për të vënë ‘nderin’ e tij në vend, pyetja e parë është: Cili nder po i cenohet Berishës dhe familjes së tij? I paskrupullt në ato që deklaron publikisht, Sali Berisha është shprehur vetëm pak javë më parë se në 30 vite politikë e pushtet, pasuria e tij është shtuar me vetëm 36 metra katrorë apartament. Ndërkohë, që i biri për të cilin nuk dimë asgjë se ku ka punuar e punon përveç emrave të grave që ndërron, jeton në Rolling Hills.

Është një azil pleqsh në "Ali Dem", në lagjen e njohur lindore të Tiranës. Mes kujtimeve dhe harmonisë moshore jetojnë plaka e pleq ca nga halli e ca nga malli. Dikush qan për braktisjen, mburret njëra që ka qenë e bukur kur ishte e re, një prej tyre bërtet kur luan domino, ilaçet kërkon njëri me ngulm, pi viagrën fshehurazi një tjetër e mes gjithë kësaj kakofonie kapriçiosh situata mbetet miqësore

Tani PD nuk ka asnjë zgjidhje tjetër përveçse të votojë me parimin një anëtar një votë, pro ose kundër përjashtimit të Sali Berishës nga Grupi parlamentar, dhe ky opsion të shoqërohet dhe me mbështetje ose refuzim publik.

Duke mbrojtur veten, Berisha ka futur në krizë shumëplanëshe diplomatike, politike e personale, panelin e tij, kolegët e tij, duke bërë që selia e kundërshtarit të konsumojë në paqe e plot kënaqësi këtë skenë të pazakontë, ku një forcë politike e madhe ironizohet nga amerikanët, duke përdorur sloganet e Partisë së Punës! Paralelizmi me partinë që simbolizoi komunizmin shqiptar është sa i kërkuar, aq edhe tronditës. Sidomos kur përdoret kunder forcës politike dhe kundër njeriut që u ngjitën në skenë pas rënies së diktaturës!

Kush ka bërë krime duhet të ndëshkohet, kush ka abuzuar me pushtetin duhet të ikë nga sytë këmbët, kush ka keqpërdorur votën dhe besimin tonë duhet të ndahet nga ne, kush kërkon nga ne që për te, të hamë bar duhet të përbuzet.

Gjysma e demokratve kanë lindur pas vitit 1990. Në injorancën e tyre, mardhëniet e PD dhe SHBA lidhen vetëm me një foto të Sali Berishës dhe Presidentit Bush në Tiranë, ku i pari kaloi tangent pët të shpallur njohjen juridike të shtetit të Kosovës dhe s’mund ta shpallte as nga Italia, as nga Maqedonia dhe as nga Nje vend tjetër i rajonit.

Lugatja Tefta hante me të njëjtat krrokama zorrësh, me të njëjtat konvulse gastrologjike, me të njëjtin zell, si një dosë që ka futur feçkën dhe kokën brenda një grazhdi silazhi ku po bluan me dhëmbë kaçarruma misri.
 

Brenda Partisë Demokratike fillimisht ndodhen disa procese dhe lindën prirje që e zëvendësuan rëndësinë e strukturave partiake, të cilat nga ana e tyre, që në krye të herës përfshinë presione të fuqishme nga rruga dhe nga kutitë e votimit mbi vendimmarrësit politikë, me një model krejt tjetër veprues, deputetët, sekretarët dhe kryetarët e degëve, pra e gjithë kupola e lartë drejtuese e partisë, morën në duar frenat e drejtimit të partisë, duke i lënë përfundimisht simpatizantët dhe militantët në rrugë.

Kosova po e refuzon zyrtarisht këtë proces dhe kjo është kryengritja e parë zyrtare e Kosovës kundër SHBA dhe BE, që nga viti 1999, kur ata e çliruan nga Serbia. Dhe ky është gjest politik, se praktikisht dy vendet me bashkëpunimin më të madh ekonomik në rajon, në të katër kolonat janë Serbia me Kosovën. Kjo është hipokrizia e një politikani që sillet sikur ka ardhur në pushtet të ndryshojë SHBA dhe BE, dhe jo për të qeverisur Kosovën.