Dëshmia e Gjin Llesh Kreshta pas 25 vitesh, i cili strehoi dhe mjekoi në shtëpinë e tij gazetarin Bardhok Lala. Ai u  masakrua, nga SHIK-u berishian, më 26 maj 1996.

Lulzim Basha ka gjetur një kauzë cinike, në një fushatë të panevojshme brenda partisë, duke bërë thirrje për unitet.

PD pas 25 prillit, siç ka ndodhur edhe në 2017 e natyrisht edhe më herët, “qan” për rezultatin, i është futur një procesi jo real për të përsëritur zgjedhjet në disa qarqe, ndërkohë që kishte shansin që të linte në hije arritjen historike të Edi Ramës që fitoi mandatin e tretë qeverisës si askush më parë në këto 30 vjet.

Ndonëse të gjithë anëtarët e komisionit janë deputetë që përfaqësojnë parti të ndryshme politike, tek asnjë prej tyre nuk u pa tendencë në trajtimin e çështjeve objekt hetimi, përkundrazi, kishte gjithnjë seriozitet maksimal dhe respektim i çdo norme ligjore. Dallonin sidomos diskutimet plot kompetencë të relatores Klotilda Bushka dhe anëtares Vasilika Hysi, pa lënë mënjanë edhe anëtarët e tjerë që dhanë një kontribut të çmuar me punë e tyre.

Problemi që kanë kandidatët për kryetarë të PD me Sali Berishën, nuk është se nuk duan të bëjnë çfarë do Sali Berisha. Problemi është se Sali Berisha do që ata të bëjnë atë që do ai, por pa ua thënë ai. Pra duhet ta kuptojnë vetë, pasi ai nuk do t’i ketë borxh asnjërit prej tyre në këtë histori. 

Përse Babai ka shpallur paprekshmërinë e kutisë memorie? Në errësirën e saj është ndryrë moria e mëkateve të Babait. Nga hapja e sajë do të shpërthejë një stuhi balte përzier me gjak e qelb, që jo vetëm do të zhburrërojë Babain por do t'i ndoti të gjithë dhe duhen njerëz kurajozë për t'u pastruar prej sajë.  Babai e ruan kutinë të mos hapet që t'i kursehet zhburrërimi.

“Asnjë koment dhe zero shqetësim për çdo vendim nul apo veprimtari antikushtetuese dhe antiligjore të Kuvendit njëpartiak, që tenton me dëshpërim të shmangë vëmendjen nga debati publik për krimet e faktuara zgjedhore të 25 prillit, autorët dhe frymëzuesit, tutorët dhe bashkëpunëtorët e tyre, të angazhuar në këtë farsë kundër të vetmit institucion, që respekton dhe mbron Kushtetutën e Republikës së Shqipërisë dhe sovranitetin e saj”.

Ish-Presidenti dhe ish-kryeministri Sali Berisha, tashmë një person i kuotuar “non grata” nga qeveria e SHBA-së, deklaroi mbrëmë te Alfred Lela, se ai nuk ka pasur asnjë problem me qeveritë amerikane, dhe tentoi të hedhë mjergull.

Prokuroria e Tiranës ka njoftuar se ka rihapur hetimet për çështjen e 21 Janarit, rreth vrasjes së Aleks Nikajt dhe Faik Myrtajt, dy nga katër të vrarët e asaj dite, në mbarim të demonstatës antiqeveritare. Ajo që bie në sy është se Prokuroria është përqëndruar tek riekspertimi i plumbit që ka vrarë Aleks Nikën.

Ndonëse ka një shemri të lodhshme Rama-Kurti që u përmirësua pak ditë më parë nga takimi informal i dy liderëve në Bruksel, kryeministri i Kosovës është në udhë të kolegut të tij nga Tirana. E para nga besueshmëria që ka në publik dhe e dyta nga cinizmi me kolegët e tij.

Për edhe një kohë të caktuar, pasojat e Berishës do vijojnë të jenë një gjyle me litar në këmbën e opinionit publik në vend. Ku natyrisht do të ketë përkrahës e kundërshtarë të tij. E megjithatë, ky vendim është një rast i mirë për të mbyllur një epokë e të bërit politikë dhe debat politik në vend, epokë që ka emrin dhe vulën e Sali Berishës.

Kreu aktual (i Republikës së Re)i Partisë Demokratike Lulzim Basha, nisur nga veprimet dhe vendimet politike që ndërrmer,duket se nuk e do fare demokracinë  aq më tepër atë amerikane. Refuzimi i dorëheqjes, refuzimi i bashkëpunimit me rivalët e tij brënda partisë, mbyllja e derës për zërat kundër, veprime flagrante që arrijnë deri tek fshirja e emrit të Bujar Nishanit nga regjistrat e PD, tregojnë miopi politike.

Gazetari i njohur, Andrea Stefani e la këtë jetë si një njeri i keqkuptuar dhe i mallkuar nga jo pak vetë. I përjetoi në të gjallë, por ato e shoqëruan edhe ditën që ndërroi jetë. “Komunist”, “armik i betuar i opozitës” ishin disa nga epitetet kryesore që, pikërisht militantë trushpëlarë të opozitës, i adresonin pa kursim Andreas.

Vite më parë, kur Sali Berisha ishte kryeministër deklaronte plot mburrje për vetveten nga salla e parlamentit se: “Unë jam Arkiva!” Kjo është nga ato deklaratat e sinqerta që Berisha i thoshte në ekzaltim e sipër, kur i bënte presion psikologjik opozitës së djeshme, por indirekt edhe grupit të deputetëve të vetë.

Lider është ai që sot ja thotë me guxim dhe dashuri PD-së, të mos shkojnë pas atyre që duan të mbrojnë Berishën me siglën e PD. Dhe ky, në mungesë të kandidatëve për kryetar, mund të jetë dikush që s’beson tek kjo garë, por beson tek PD e nesërme.

Vendimi i djeshëm u mor me unanimitet, pra 7 me zero. Që do të thotë, nuk ka pasur ndarje mes anëtarëve të Gjykatës Kushtetuese, edhe pse ata janë zgjedhur sipas konjukturave të ndryshme politike; pra edhe Marsida Xhaferllari apo Sonila Bejtja, zgjedhja e të cilëve u bë nga Presidenti, duke tejklauar kritere, madje edhe vetë Vitore Tusha, që u përfol si mbështetëse e Metës, kanë votuar 'en block' me anëtarët e tjerë.

Komisioni e mbylli grumbullimin e provave dhe i mbetet vetëm të paraqesë raportin e tij në Kuvend, i cili ka gjithë kohën e nevojshme për të votuar për shkarkimin ose jo të Presidentit.

Përfundimisht, në Partinë Demokratike, as janë bërë, dhe as nuk do të bëhen kurrë zgjedhje të lira, demokratike, të drejta dhe të ndershme. Brënda asaj partie, edhe muret janë berishizuar, janë molepsur aq keq, saqë e ka të pamundur çdo kandidat të hedhë “tuç” Lulzimin, aq më keq Sali Berishën.

Përtej filtrave të Instagramit, përtej pozave në rrjetet sociale, shumë të rinj shqiptarë kanë ëndrra të mrekullueshme dhe punojnë fort për t'i realizuar. Dikush bën një aplikacion të dobishëm e të suksesshëm, dikush stërvitet, e dikush, ëndërron të bëjë më të mirë Shqipërinë e sidomos, Drejtësinë

Për shumë arsye, rezultatet e zgjedhjeve në 11 minibashkitë origjinale të kryeqytetit mund të shërbejnë si një letër lakmusi për zgjedhjet që mbaruan e ato që do të vijnë. Disa nga arësyet më të rëndësishmet janë të renditura në vijim: