Kërko të gjesh arsye edhe te kundërshtari më i egër! Nëse në këtë epilog pandemie, dy palët në luftë për Teatrin Kombëtar dhe çdo gjë tjetër të imagjinueshme në këtë vend, do të ndiqnin këtë këshillë të hershme, mund të arrinin në përfundime të çuditshme për mentalitetin e konfliktit dhe ethet e luftës që i ka përfshirë në një spirale pafund.

Teatri Kombëtar, ndoshta ishte shansi i fundit, që Lulzim Basha kishte për të prodhuar paksa politikë rruge akoma mes artistësh “blu” dhe mes atyre që ende e mbanin shpresën tek ai se “një ditë do të qeverisim ne”. Ai e ka humbur shansin e fundit, duke bërë pjesë të interesave të tij politike dhe komerciale, edhe pse përkohosisht një grup të vockël aktorësh, pa ndonjë kontribut të gjatë brënda ish-Teatrit Kombëtar.

Ai po e shikon këtë si një betejë personale, që tashmë po e merr përsipër ai, pasi nuk ja dolën dot dy të deleguarit e opozitës, Basha dhe Kryemadhi.

Nuk kemi kufizime dhe respekt për askënd, qoftë ai familjar, koleg, fqinj, i njohur e i panjohur, deri te njerëzit më me vlerë në fusha të ndryshme që kombi ynë ka ende gjallë. Besoj i lexuat reagimet vetëm pse Kadare nuk u shpreh?

Pala e shembësve po e trajton si një mrekulli të afërt, që mezi po e presin ta shikojnë, kurse të tjerët po e quajnë si mallkimin e shekullit mbi Tiranën e dhunuar nga diktatura.

Kujtove se është prej tallashi dhe iu lëshove këto ditë për ta rrëzuar me eskavatorin tënd virtual? Dështove e më pas rrëmbeve dinamitin e shpifjeve, sharjve, mallkimeve për ta hedhur në erë?
 

S’deshta, veç po iu them juve, që brenda hy s’i keni që dy dekada, e kam dashtë sa krejt atdheun, se viti 1972 m’futi n’zemrën e tij, e shfaqja “Viti 61” me mori me vete, e shpirti me mbeti tek Naimi, Pitarka, Edi, Ndreka, Maria, Agimi….

Lexuesi le ta gjykojë vetë se si qëndron e vërteta e atij largimi të Edi Ramës nga Partia Demokratike.

U shemb teatri, e çfare ka ketu per tu indinjuar, per tu marrosur, per te mallkuar, per te kercenuar se do derdhim gjak (tashme mbi rrenoja...) Kaq te ndjeshem qenkemi ne sa na dhembka deri ne asht shkaterrimi i kujteses tone?!

Një javë më parë zgjodhëm një strukturë të re dhe moderne, me një shef kuzhine të talentuar dhe staf shërbimi plot me të rinj të sjellshëm e të ndërgjegjshëm se mikpritja është suksesi apo jo i një strukture. Këtë herë dëshironim të njihnim Vlorën e thjeshtësisë dhe të natyrës. Atë të familjeve dhe të udhëtarëve dhe ja, rrugës për në Radhimë, shfaqet një e tillë mbi shkëmbinjtë e bregut

Para 7- 8 vjetësh, Kryeministri i asaj kohe Salih Berisha nxorri vendimin për prishjen e Teatrit Kombëtar dhe ngritjen e një të riu. Bile u akordua edhe një fondë prej 3,5 miljon erosh…

I lanë në baltë, i braktisën, i mashtruan, sepse i besuan.

Ai nuk e ka një strategji për forcimin e të djathtës, duke favorizuar qëndrimin e kundërshtarit në pushtet.

Çdo herë që në portalet shqiptare qarkullojnë artikuj sipas të cilëve vendi yt, Shqipëria është bërë lajm në median ndërkombëtare për mirë a për keq qoftë, intuita të shtyn ta klikosh me patjetër, për të kuptuar se për çfarë bëhet fjalë e së për cilën media flitet.

Rreziku s’do jetë shumë i madh nga Pandemi-ja, por nga PD dhe LSI-ja. S’do guxojnë të pinë birra mbi 6-7 veta së bashku sepse do u bashkohet me kamera Basha dhe Monika t’ju vjedh “kauzën”. Ku të shohim grumbullime do e shesin si miting të tyre.

Prandaj sot është e qartë, se më e mira për Tiranën dhe Shqipërinë është të ndërtohet prej saj, një teatër dinjitoz, me kushte dhe parametra bashkëkohorë, duke përfshirë dhe një hapësirë sigurisht për të ruajtur atë fond të jashtzakonëshëm, që sot ndodhet në gjendje të mjeruar dhe pa përgjegjës momentalisht.

Një histeri kolektive, e stimuluar dhe dirigjuar fatkeqësisht nga ish-pushtetarë “me kordele” dhe sot milionerë, e drejtuar nga ish-aktorë dhe aktorë të dështuar, që gjithë jetën e kanë shtyrë tek kafja e teatrit, një marrëzi njerëzore, e cila ka një prapavijë të hapur dhe të pastër politike.

Mos prek këtu se do bëhet nami, mos kalo këtej se shpërthen lufta, do ketë përplasje fizike, sy për sy e dhëmb për dhëmb!

Paligjshmëria e lobimit të Partisë Demokratike në Uashington me para të paguara nga një kompani ruse, i shpëtoi sot gjykimit nga drejtësia shqiptare, në pritje të fakteve të reja. Lulzim Basha nuk u shpall i pafajshëm, por Apeli pushoi çështjen, pasi dëshmia kryesore e lobistit të PD, Nick Muzin, në llogari të të cilit kanë mbërritur paratë ruse për llogari të PD, nuk ka mbërritur akoma.

Ka dy çështje thelbësore në axhendën e Reformës Zgjedhore, për të cilat Partia Demokratike ende nuk jep pëlqimin, duke shpikur arsye nga debatet politike, që nuk kanë lidhje me ecurinë e reformës.