Si përpara çdo zgjedhjeje, prishmëritë janë të të mëdha edhe për 25 prillin. Pozita pret mandatin e saj të tretë. Opozita pret mandatin fort të ëndërruar, me të cilin do të realizojë republikën e re të mbetur ende në tentativë. Të tjerët presin atë që as vetë nuk e dinë.

Pa ide, pa plan, e pa drejtim, të djathët me nji boçë si Bashën ose kanë humb shpresën me ardhë në pushtet, ose e kanë lëshue vetin me e ndjekë atë verbnisht deri në hendek, atje në “Republikën Vajmedet”.

Tani kjo zonja (Monika Kryemadhi), Ilir Meta e LSI, jo vetem nuk do u rrisin dividentin oligarkeve, por do ju ulin tatim fitimin oligarkeve!

Kur një ish-komandant i Gardës së Republikës rishfaqet në media pas dhjetë vjetësh që trupat e tij të armatosura kanë vrarë katër civilë të paarmatosur në bulevardin kryesor të Tiranës, mund të mendosh pa shumë vështirësi se diçka e madhe e ka nxjerrë atë nga qetësia dhe anonimati i një dekade.

Bëhen 10 vite që nga botimi i “Kohë e pamjaftueshme”, siç me 28 janar 2021 Ismail Kadare mbush 85 vjeç. Do të ishte një kohë e mjaftueshme për çiftin më interesant të trojeve mbarëshqiptare për të thënë shumë gjëra, për t’u shprehur, takuar, ndikuar, orientuar, për të ofruar në të gjitha mënyrat talentin, dëshmitë dhe përvojën e tyre për shqiptarët e sotëm dhe të nesërm.

Kafja duket se është shtruar me mermerin e famshëm të Muhurit, por nuk ka ngrohje. Pesë a gjashtë burra kanë ardhur për mbledhje dhe kanë afruar tavolinat. As kanë hequr xhupat e rëndë, as kanë liruar trupin si në ‘ndenje’. Bulqiza është e ftohtë.

Tashmë është një zakon i vjetër, një sëmundje profesionale e medias shqiptare, që në çdo rast mediatizimi të dosjeve gjyqësore, priret t’i publikojë, përpara se t’i lexojë. Dhe kështu, dosja kthehet në ushqimin e ditës për këdo, edhe në ushqimin e mbrëmjes për banaqet televizive.

Italia ka mafian, por ka dhe antimafian, ka Ndraghetën, por dhe njërëz të përbetuar, djem e vajza që e përndjekin këmba këmbës, që gjurmojnë fakte dhe pasurinë, mbushin mijëra faqe me dëshmi, prova dhe i arrestojnë. Djem e vajza që janë vrarë duke ëndërruar drejtësi. I çojnë mafiozët pas hekurave dhe në gjykatë. Italia ka gazetarë që vërtetë investigojnë e nuk bëhen vetëm si kuti postare të krimit, politikanëve të korruptuar apo ish-kryeprokurorësh që shkatërruan çdo gjë

U çmend dhe Liburni, mendova për një cast ndërkohë që ndiqja seancën parlamentare ku po votohej mocioni për rrëzimin e qeverisë Kurti. Ai që kishte ndarë qelinë e burgjeve serbe me kryeministrin në ikje po i drejtohej deputetëve të LDK: Me mënyrën si po e rrëzoni këtë qeveri do ti detyroni votuesit të na i japin pushtetin të vetëm. Dukej vërtet një fantazi e shfrenuar ajo që sapo deklaroi një nga themeluesit e Vetëvendosjes.

Përgjimet e Antimafias italiane rreth disa bashkëpunëtorëve të “Ndragetës”, kanë çuar në dorëheqjen e një deputeti të Kazinit në Itali, partisë së djathtë që trashëgoi zemrën e demokristianëve italianë, i njohur në Shqipëri si mik dhe aleat i PD dhe mik shtëpie me Tritan Shehun. Para disa vitesh ai është dekoruar dhe nga presidenti Ilir Meta.

Do te vije nje kohe qe do te pyesesh veten: Pse babai me keshilloi te studioja ne USA? Shpresoj qe kjo pyetje te mberrije sa me vone dhe mundesisht vetem ne formen e kureshtjes. Megjithate po t’i jap disa arsye, duke pretenduar qe na takojne vetem ne te dyve dhe asnje prindi apo femije tjeter, te lire ne vendimet e tyre. Nuk eshte drame pse Ti zgjodhe te largohesh per studime, por eshte drame pse Ju zgjidhni te largoheni, eshte drame pse Ata bejne sikur nuk kuptojne pse Ju largoheni cdo vit e me shume.

Ende pa nisur zyrtarisht fushata elektorale për zgjedhjet e 25 prillit, Lulzim Basha ia ka nisur prej kohësh punës për të krijuar një imazh tjetër për veten e vet. Duke përdorur gruan e tij, e cila prej disa kohësh ka nisur të postojë foto familjare nëpër rrjetet sociale, Lulzim Basha herë na shfaqet si një qytetar model, që bën pazarin vetë, herë si bashkëshorti ideal, që shoqëron gruan nëpër ekspozita e është prezent në çdo festë e gëzim familjar, e herë tjetri si babai që çdo fëmijë do të ëndërronte të kishte.

Pas premtimit të Lulzim Bashës për rritje të rrogave dhe ndihmës ekonomike, premtimet e LSI-së të lëshuara sot nga Monika Kryemadhi e kanë kthyer debatin publik pikërisht në thelbin e tij. Opozita duket se ka marrë parasysh që për të fituar konsensus ka menduar të “hapë thesin” më shumë se të sulmojë Edi Ramën dhe të premtojë “ngrirjen e buzëqeshjes pas zgjedhjeve”.

S'la vënd pa e kërkuar. Kur pasi kishte humbur çdo shpresë se një ditë përqafimin do ta gjente dhe do ta përqafonte, një mbrëmje të ngrohtë gjatë një muzgu të magjishëm, përqafimi i doli para i përkulur në gjysëm errësirë. Nuk e zgjati. U mbush me frymë. Hapi krahët. Mbylli sytë. E përqafoi përqafimin me gjith shpirt. U kënaq pafund. Hapi sytë. Kishte përqafuar një shtyllë.

Ajo që ka kapur në befasi shumë mbështetës të opozitës por sidomos shtypin e angazhuar për fitoren e opozitës, është lista e drejtuesve të qarqeve prej Lulzim Bashës.

Pas leximit të dy dosjeve të plota të prokurës antimafia dhe të gjykatës së Catanzaros në Itali, përmbi 2000 faqe, zbulova se gjithë kështjella e akuzave të ndërtuara nga politika shqiptare, rezulton edhe këtë herë një flluskë sapuni e ngritur në fantazitë dhe propagandën e tyre, dhe jo në faktet e dëshmuara nga përgjimet. Ja detajet

Ne e thërrasim, Taqo Dhimitri, por emri i tij i madh është Dhimiter Anagnosti. Nuk do të flasë për artin e tij, pasi të gjithe ne, nën 85 vjeç të këtij burri, duhet thjeshtë të heshtim, të shohim artin e tij dhe të mos flasim fare.

U mbush një vit e bashkëjetesës me Covid 19. Deri më tani pasojat kanë qënë shumë të rënda. Jetësore, shëndetësore, ekonomike, sociale. Prej muajsh kemi krijuar pritshmëri të larta për vaksinimin. Duhet pranuar se kësaj here industria farmaceutike botërore arriti të bëjë në pak se 1 vit atë që zakonisht ishim mësuar se duheshin vite e vite.

U bë ca kohe që në Tiranë nuk po ndjehej me as era e qelbur e djegies se plehrave ne Sharre dhe as nuk na vinte me mbi koke reja e tymit nga kjo djegie vrastare. U interesova dhe konstatova se ai pirgu i qelbur sa nje mal i mbetjeve qe Tirana prodhonte cdo dite dhe qe digjej ne fushe depozitimin e Sharres pa bere as ndarje ne burim, as proces riciklimi dhe as proces kompostimi sipas teknikave higjeno sanitare, nuk ekzistonte me.

Ushtruesja e detyrës së presidentit të Kosovës, Vjosa Osmani, ka kërcënuar Komisionin Qendror të Zgjedhjeve se mund ta shkrijë atë, nëse nuk pranon të rregjistrojë Albin Kurtin dhe disa kandidatë të “Vetëvendosjes” në listën e deputetëve, vendim që buron nga vendimi i Gjykatës Kushtetuese të Kosovës.