Është bërë traditë, sa herë flitet për krimin e vrasjeve të 21 janarit, në ekran shfaqet Sali Berisha që mburret që ka vrarë dhe shpreh pendesën që nuk ka vrarë Edi Ramën, ndërsa Lulzim Basha zhduket nga ekranet dhe gjithë lajmet që kanë të bëjnë me 21 janarin.

Në politikë votuesi nuk zgjidhet asnjëherë, pasi është ai që zgjedh partinë apo kandidatin e vet. Por çdo formacion politik e ka gjithmonë një grup shoqëror si shënjestër të vetën, kur futet në një garë.

Duke lexuar shifrat, vërehet se edhe në nivel koalicioni, sondazhi nxjerr sërish fituese PS përballë të gjithë Opozitës së Bashkuar, nga ku PS ka 44%, ndërsa të gjitha partitë aleate së bashku arrijnë vetëm në 42,7%. Pra, edhe këtu vërehet se difekti nuk qëndron vetëm tek PD, por tek e gjithë opozita në përgjithësi, çka mund të nxjerrë si konkluzion se: shqiptarët nuk shohin ende një rotacion në qeverisje dhe madje nuk e duan Bashën si kryeministër të ri.

Kthehem pas në 10 vite të shkuara. Si dëshmitar okular i ngjarjes makabre të pa shoqe, në çdo përvjetor të përmortshëm, jam përpjekur të shpjegoj çfarë ishte ajo që iu ndodhi protestuesve. Si mund që ndaj një mase të madhe njerëzish të pa rrezikshëm e të pa mbrojtur të hapej zjarr e të qëllohej me breshëri plumbash që nga dendësia ishin mbase edhe me të dendura se në një front lufte.

Ka kohë që ka filluar nëpër mjediset politike të PD-së, një fushatë përdëllimi mbi çështjet që lidhen me varfërinë. Fakti që politikanët e asaj force kujtohen për varfërinë vetëm në fushatë elektorale, dëshmon bidshëm që për ta ky argument nuk ka ka qenë i ndërlidhur me mënyrën se si i kanë konceptuar politikat që lidhen me çështjet sociale dhe ndihmën ekonomike.

Zgjedhjet e 25 Prill nuk do ndryshojnë asgjë. Ky është basti im publik. Populli e ka shumë të vështirë ta kuptojë por sistemi elektoral aktual pengon futjen e partive të reja politike por edhe ndryshimin.

Përderisa ligji dhe Drejtësia e Demokracisë moderne ka dështuar në dhënien e Drejtësisë dhe në ndëshkimin e vrasësve të katër burrave në derën e zyrës së qeverisë, në 21 Janar 2011, atëherë ne marrim të drejtën që zoti u dha kombeve, njësoj si planetit, që ta ndalojmë datën te plaga që na dhemb më shumë.

Përfshirja e Vetëvendosjes në zgjedhjet e 25 prillit ka hapur një shteg të ri politik në panoramën e betejës elektorale. Përveç tre grupeve kryesore: PS, PD e LSI, si dhe partive të reja të opozitës të Patozit, Topallit, Murrizit e Hajdarit, në lojë ka hyrë një element i ri.

Të parin që pashë duke u rrëzuar në tokë, edhe pse nuk qenkësh i vrari i parë, ishte Hekuran Deda, i cili u rrëzua nga tavolina ku ishin gazetarët. Mu duk sikur u rrëzua se e shtyu dikush, por në të vërtetë ishte qëlluar. Hodha sytë nga TV Klani dhe aty pashë një njeri që ishte rrëzuar, por jo tek vendi i Hekuranit. Diçka më lart, afër derës. Ishte e pabesueshme për të gjithë se ato që po shikonim ishin vrasje. Kur i ripamë më vonë në mbrëmje, dukej që vrasja tek dera kishte ndodhur disa sekonda më parë se vrasja tek tavolina e gazetarëve, por gjithsesi nga e njëjta batare

Trump gjënë më të keqe që bëri, është se vuri amerikanët kundër njëri tjetrit dhe mbolli farën e dyshimit tek mendjet e gjithë amerikanëve, pro dhe kundër tij, për ëndrrën amerikane, mënyrën sesi shohim njëri tjetrin. Trump arriti të na hutojë. 

Ibrahim Rugova mbylli të shtunë në mesditë, misterin e tij më të madh, jetën. Me gjithësej tri fjali që shpjegonin dogmën e misionit të tij, ai nguliti në mendjen e shqiptarëve dhe Perëndimit, rrugën paqësore, shtetin e pavarur të Kosovës dhe vlerat perëndimore të shqiptarëve. Askush me kaq pak fjalë, kaq pak veprim dhe kaq pak shanse, nuk do të kishte arritut atë që arriti ai.

Fjala e kryeministrit Edi Rama në ceremoninë e shpalljes së të vrarëve të 21 janarit "Dëshmorë të Atdheut".

Komisioni Qendror I Zgjedhjeve në Kosovë, përjashtoi Albin Kurtin dhe 46 deputetë të tjerë, nga e drejta për të kandiduar, pas verfikimit që I bëri listave të paraqitura nga partitë politike. Albin Kurti dhe dy kandidatë të tjerë të “Vetvendosjes” janë përjashtuar pasi rezultojnë të dënuar nga Gjykata në Kosovë për vepra penale që i pengojnë të kandidojnë tre vite pa shlyerjes së dënimit.

Tani është radha jonë të tregojmë se dimë të kapërcejmë edhe gjuhën e dhunës, kërcënimet e kota në emër të partisë apo politikanit që preferojmë. Jemi të ndryshëm dhe kjo është shfaqja më e natyrshme e lirisë. Ne, duhet të jemi të ndryshëm, por jo të dhunshëm dhe urryes.

Ilir Meta kishte të drejtë dy vjet më parë, kur shihte para syve fantazmën e Edi Ramës, bekuar nga Basha e Kryemadhi si tre herë kryeministër. Rama ju rishfaq në triumfin e 2021-shit pikërisht kur PD e LSI kërcenin nën harenë e daulleve duke dezertuar nga përfaqësimi në Kuvend.

Përveç Tomor Alizotit, asnjë prej emrave të ekipit “fitues” të Lulzim Bashës në 12 qarqe, asnjëri nuk është një prurje e re. Pjesa më e madhe janë riciklim i niveleve të dyta të “ekipit Berisha” të 2009-s.

Dhjetë vite nga 21 Janari i vitit 2011, ku sulmi më armë zjarri i gardës së republikës që qëndronte pas kangjellave të kryeministrisë, mbetet ende gjurma e drejtësisë së munguar mbi urdhëruesin e këtij sulmi.Vetë ish kryeministri Sali Berisha do të rrëfente me gojën e tij, me zë dhe me figurisë se ai vetë kishte në plan të qëllonte kreun e opozitës së atëhershme, kryetarin e partisë socialiste, Edi Rama, me pesë snajpera të vendosur në tarracat e godinave të pushtetit.

Ambasada e Francës nuk e kishte me Edi Ramën. Ashtu sikurse vetë Rama mund të mos ‘e prekte’ Francën në këtë kohë kur të gjithë i kanë nervat jashtë.

Tani që kontrata është në dispozicion për të gjithë, rezulton se nuk kishte asgjë për të fshehur. Madje zbulohet se kryeministri ka mundur të sigurojë një cmim më të ulët sesa Bashkimi Europian. Por siç ka ndodhur në raste të tjera, kur del e vërteta, gënjeshtrat e opozitës bien në sy si piramidat në shkretëtirë.

Fushata elektorale në Kosovë po i shmanget debatit kryesor, i cili mban Kosovën në procesin e integrimit në Bashkimin Evropian dhe antarësim në OKB, e që ka të bëj me Marrveshjen me Serbinë.