Këtu gjërat bëhen pikante.

Arsyeja e vërtetë përse kryedemokrati do të mbledhë në Tiranë simpatizantët nga gjithë Shqipëria, nuk është e kuptueshme

Janë të gjitha gjasat që gërmëri total që pritet të gjenerojë ky sherr i hapur në zemër të shtetit, të përbaltë gjithçka, përfshirë dhe reformën në drejtësi.

Kaosin e shton presidenti i vendit Ilir Meta me deklaratat e tij konfuze dhe patetike por edhe me pohimet cinike ndaj reformës.

BE është e zënë me veten. Për një zgjerim të shpejtë nuk mendon askush për momentin në Bruksel. Por vendet e Ballkanit kanë nevojë për oferta konkrete në vend të premtimeve boshe, mendon Adelheid Feilcke.

Presidenti ynë ka zbuluar sot një “Amerikë” tjetër, jo aq të largët sa ajo e vërteta, dhe jo aq larg sa ajo. Në Tropojë, kongresmeni legjendar Eliot Engëll, është thirrur të marrë një titull “Qytetar nderi” nga ish- kryetari i Bashkisë ende në detyrë, dhe po ashtu të jetë i pranishëm në vendosjen e një emrit të tij, rrugës që lidh Tropojën me Gjakovën.

Gjatë kësaj jave post-zgjedhore kanë ndodhur dy risi në Shqipëri. Së pari kryebashkiakët e bastioneve dhe jo vetëm, po kërkojnë t’u zgjatet mandati derisa Rama dhe Meta të bien në ujdi. Së dyti, ky i fundit ka marrë rolin e Tatjanës që i drejtohet Oneginit, për të mos e lënë vetëm ‘gruan e Bilalit’ në korrespondenca.

Ka qenë dikur politikani më pak interesant për mediat. Fliste me një fjalor të kufizuar termash, thoshte vetëm ato që kishte kalkuluar në mendjen e tij dhe përpiqej t’i mbahej një linje formalisht të balancuar mes palëve. Ky ishte Ilir Meta i para dekretit të anullimit të zgjedhjeve.

Është pak e njohur thënia e një drejtuesi të lartë të së majtës, ndërsa përpiqej të afronte një figurë të njohur në partinë e tij se, “nëse shkon tek e djathta, ti e di se aty nuk ka shumë hapësirë për jugorët, e “nëse vjen tek ne, hapësirë të paktë ka për veriorët”.

Ilir Metës duket se i është bërë psikologjike kjo puna e burgosjes.

Përgjimet e Dibrës janë skandaloze, dhe prokuroria duhet ti japë fund pritjes.

Paralajmërimi i ri i opozitës, për protestë më 10 korrik, nuk duhet të habisë askënd. Edhe pse “fitimtarët” zakonisht festojnë dhe nuk protestojnë, Berisha dhe Basha kanë nisur një cikël të ri protestash, të cilat duan të mbajnë larg zërat që mund t’i kërkojnë Lulzim Bashës të ikë nga kreu i partisë.

Pas një takimi që kryetari i Partisë Demokratike Lulzim Basha bëri me të zgjedhurit e tij vendorë, më bënë përshtypje prononcimet e dy prej kryebashkiakëve demokratë të cilët thanë se ishin duke pritur datën 13 tetor për të zhvilluar zgjedhjet vendore, sipas dekretit të ri të presidentit Ilir Meta.

Në kohën kur socialistët janë duke “mbushur letrat” për ta shkarkuar atë nga posti i Kreut të Shtetit, Ilir Meta është pozicionuar qartë në terrenin e gjerë, që e ka gjetur të lirë, të përplasjes së drejtpërdrejtë me qeverinë, veçanërisht me Edi Ramën dhe mbështetësit e tij ndërkombëtarë.

Prej disa ditësh qendra e luftës opozitare është zhvendosur në presidencë.

Lideri i Lëvizjes “Opozitare” z. Ilir Meta e përdori foltoren e Presidentit të Republikës së Shqipërisë për të njoftuar publikun dhe këdo se ai tashmë ka veshur opingat e luftës kundër SHBA dhe BE.

Sot e kishte kapur me letra qysh në mëngjes. Nisi t’i shkruante Ramës, pastaj vazhdoi me ambasadorin e BE. Të parin e shantazhonte, se do fliste për reformën, të dytit i kërkonte llogari pse nuk e kishte përfillur veprimtarinë e Presidentit para zgjedhjeve dhe pse po merrej me Reformën në Drejtësi.

Për gjithkend që nuk e njeh Letësinë, Artin, por edhe zeje, nuk thuhet "nuk merr sy" apo "nuk merr hundë", por "nuk merr vesh", pra nuk dëgjon muzikat përkatëse. Me gjasa, rilindasit që ishin seriozë dhe "merrnin vesh" nga shumçka, ata duhet të falenderojmë për këtë dhuratë linguistike që zor se ka të dytë në botë për të shquar injorantët.

Të drejtpërdrejtë në artikulimin e tyre, por gjithnjë me një mburojë që e mbajnë me vete për t'u mbrojtur në çdo rast nga shigjetat e gojëve të liga që nuk pranojnë mendimin alternativ. Tamam siç do të ndodhte në kohën e Enverit: Linçim publik dhe kolektiv ndaj të ndryshmëve.

Meta dje më dukej si një Kim Yong Un- i ri në Ballkan, teksa përpiqej të mbante vehten me gajret, më dukej i xhindosur, dhe (nuk) dihet përse.