Problemi se kush është përcaktues në hapësirë, njeriu apo ambienti ku ai jeton, është një argument i vjetër që edhe bashkë me problemin e pazgjidhur të thelbit të njeriut, janë sot e gjithë ditën argumenti i cilitdo filozof. Mirëpo, një vështrim empirik të bind se hapësirën apo ambientin e bën njeriu dhe jo anasjelltas. Natyrisht, në këtë vijë arsyetimi mund të vazhdonim gjatë, por nuk është ky argumenti ynë në këtë rast.

Kjo, në të vërtetë, nuk është hera e parë që protestuesit në Shqipëri përdorin gjatë manifestimeve publike material shpërthyes me potencial të fuqishëm.

Ndjej keqardhje për ata që do humbin shtëpitë tek Unaza e Re. Njëlloj si me dhembi në shpirt për punonjësit e policisë të lënduar sot. Nga ana tjetër kam disa dite që bluaj në mendje dhe ndaj me miqtë historinë e tim eti.

Sali Berisha vazhdoi të mbetej i qartë. Atij sot nuk i duhej asgjë më shumë, se sa një vatër gjaku, që të mbajë ndezur betejën e tij. Kur të gjithë reaguan solidarë me Inën e plagosur, ai e sulmoi atë me fjalor shtazarak, duke e quajtur “ndrikull” dhe duke e kërcënuar haptazi, se do t’ia prisnin dhe gishtat e tjerë.

Ky veprim energjik përbën të vetmen përgjigje ndaj agresionit shumëplanësh të Serbisë. Në mënyrë konstante Beogradi po përdor çdo mjet politik dhe diplomatik për ta kthyer Kosovën një shtet të dështuar dhe për ta mbajtur atë një koloni ekonomike të saj.

I strukur mes turmës histerike more zemer, u bëre trim dhe nga xhepat e t'u nxore kapsollat, shashkat kineze të festave dhe qëllove drejt tyre.

Ina, një vajzë e re police, u plagos rëndë sot gjatë protestës së dhunshme. Janë plot 13 kolegë të Inës, punonjës policie, të cilët duke bërë detyrën ranë pre e koniktit politik që është rindezur për çështjen e Unazës së Madhe. Por pamjet nga përkulja e saj në dhimbje prej kapsollave të hedhura, që i këputën dy gishtat e dorës, ishin të vështira për t'i çuar deri në fund!

Më vjen keq që vdiq pa ja hequr ti një grusht. Duket si hakmarrje e të vdekurit ndaj të gjallit. Sikur spiuni yt paska vdekur që të mos ja rrasje ti një grusht.

Duke qenë se problematika e banorëve nuk është e njëjtë për të gjithë, në varësi të statusit që ka prona e tyre, ata duket se kanë dhe problem të unfikimit të qëndrimeve të tyre, në raport me qeverinë.

Saliu e kompani, kur i dashka kaq shumë pronarët e paligjshëm, pse nuk çon ligjin përkatës për dëmshpërblim në parlament? Nuk e di Saliu që nuk ka dëmshpërblim për prishje nga shteti të pronave të paligjshme?

Në një fjalim të mbajtur përpara pelegrinëve shqiptarë, Papa Fraçesku shfrytëzoi rastin për të përshëndetur të ftuarit “në emrin e lidhjes së lashtë të miqësisë dhe marrëdhënieve dypalëshe” midis Shqipërisë dhe Selisë së Shenjtë. Ati i Shenjtë, gjithashtu foli mbi emigrimin e qindra mijëra shqiptarëve të krishterë pas vdekjes së Skëndërbeut dhe pushtimit otoman të vendit, duke mirëpritur prezencën e arbëreshëve midis pelegrinëve.

Në zgjedhjet e vitit 2017, ai aplikoi një formë të panjohur më parë. U konsultua vetëm me kunatin e vet. Pasi doli nga takimi me Edi Ramën, u mbyll gjithë ditën me kunatin, bëri llogaritë financiare, pastaj dhe ato politike, dhe e mbyllën listën 5 minuta para përfundimit të afatit zyrtar.

Ilir Meta me sjelljen e treguar në rastin Lleshi tregoi se është po ai politikani klasik që kërcënon, kërkon pazare, ha inate personale, kërkon të jetë gjithmonë në tavolinën e pushtetit. Mirëpo, mesa duket këtë herë i ka hasur sërish sharra në gozhdë, ku duke u përballur me vendosmërinë e kryeministrit për të riçuar për dekretim të njëjtin emër.

Nëse analizojmë të gjitha lëvizjet e Metës, nga momenti i parë në të fundit, nga vendimi pa një argument ligjor, te një argument interpretativ dhe në fund te vendimi që mbajti peng për ca kohë, përfundimi është se kjo lojë e nxori Presidentin një humbës të madh

Në fakt, presidenti i hapi rrugë dekretimit, qyshkurse pranoi të marrë në shqyrtim kërkesën e dytë të kryeministrit për të njëjtin emër, një praktikë e pazakontë dhe e pandodhur kurrë më parë në historinë e vendit, por që ishte e imponuar nga vendimi, po ashtu i pazakontë i presidentit Meta.

Në një vend "sui generis" si Shqipëria është e kotë të parashikosh me saktësi edhe rrugën nga shtëpia për në punë e aq më pak të pretendosh se po luan shah.

Arratisja e tij, ka shokuar Maqedoninë dhe ka zhgënjyer shumë mbështetës të cilët e shikonin atë, si një njeri të fortë, që nuk do të dorëzohej lehtë.

Në Tiranë ka rënë zia. Miku i madh i Gruevskit, Meta, ndihet në hall se Gruevski u vërtetua nga policia shqiptare që ka dalë nga Shqipëria për të shkuar në Hungari. Po Meta ka gisht? Këtë e di FBI. Nëse FBI ia ka vërtetuar, Meta duhet të japë dorëheqjen. Është një veprim tejet ordiner për një President.

Çfarë i bën ato kaq emblematike dhe të ndryshme nga kompanitë e tjera, duke përfshirë edhe një NVM që përdor teknologjitë digjitale? Vlerat që janë të rrënjosura në ADN-në e tyre, të cilat janë në përputhje me kohën tonë digjitale dhe shtrojnë udhën për të ardhmen tonë.

Mit’hat Frashëri ishte mishërimi i një shërbestari të mëmëdheut sipas kokës së tij. Sa herë që qarqe të caktuara, brenda apo jashtë vendit, yshtnin këtë apo atë taraf, fetar, social apo politik, në Shqipëri, për të mbjellë përçarjen, ai shfaqej menjëherë si armiku i tyre natyral.